a) Dane są punkty
,
,
nie leżące na prostej. Wyznaczyć takie trzy proste wzajemnie równoległe i przechodzące odpowiednio przez punkty
,
,
, żeby odstępy między sąsiednimi prostymi równoległymi były równe.
b) Dane są punkty
,
,
,
nie leżące na płaszczyźnie. Wyznaczyć takie cztery płaszczyzny wzajemnie równoległe i przechodzące odpowiednio przez punkty
,
,
,
, żeby odstępy między sąsiednimi płaszczyznami równoległymi były równe.
a) Przypuśćmy, że proste
,
,
przechodzące odpowiednio przez punkty
,
,
i wzajemnie równoległe czynią zadość warunkowi zadania, to znaczy, że odstępy między sąsiednimi równoległymi są równe. Wówczas ta z prostych
,
,
, która leży między dwiema pozostałymi, jest od nich równo odległa. Niech tą prostą będzie, np. prosta
. W takim razie punkty
i
są równo odległe od prostej
i leżą po jej stronach przeciwnych; zatem prosta
przecina odcinek
w jego środku
. Z tego, że punkty
,
,
nie leżą na prostej, wynika, że punkt
jest różny od punktu
.
Stąd konstrukcja: prowadzimy prostą
przez punkt
i przez środek
odcinka
, a następnie prowadzimy przez punkty
i
proste
i
równoległe do prostej
(rys. 12). Wyznaczone w ten sposób proste równoległe
,
,
dają rozwiązanie zadania, gdyż punkty
i
, a zatem i proste
i
są równo odległe od prostej
i leżą po przeciwnych stronach tej prostej.
Rozwiązanie powyższe znaleźliśmy założywszy o szukanych prostych
,
,
, że prosta
leży między prostymi
i
; ponieważ ową prostą ,,wewnętrzną'' może być równie dobrze
lub
, więc zadanie ma trzy rozwiązania.
b) Przypuśćmy, że płaszczyzny
,
,
,
, przechodzące odpowiednio przez punkty
,
,
,
i wzajemnie równoległe, czynią zadość warunkowi zadania, to znaczy, że odstępy między sąsiednimi płaszczyznami są równe. Niech płaszczyzny te leżą w kolejności
,
,
,
. Chcemy przez to powiedzieć, że płaszczyzna
jest równo odległa od płaszczyzn
i
, a płaszczyzna
jest równo odległa od płaszczyzn
i
.
W takim razie jnnkty
i
są równo odległe od płaszczyzny
i leżą po jej stronach przeciwnych, zatem płaszczyzna
przechodzi przez środek
odcinka
. Podobnie płaszczyzna
przechodzi przez środek
odcinka
. Z tego, że punkty
,
,
,
nie leżą na płaszczyźnie, wynika, że punkt
jest różny od punktu
, a punkt
jest różny od punktu
.
Wysnuwamy stąd następującą konstrukcję. Łączymy punkt
ze środkiem
odcinka
, a punkt
ze środkiem
odcinka
(rysunek 13 wyobraża rzut równoległy figury). Proste
i
są skośne; Gdyby bowiem leżały w jednej płaszczyźnie, to w tej samej płaszczyźnie leżałyby - wbrew założeniu - punkty
,
,
,
. Wiemy ze stereometrii, że przez dwie proste skośne
i
można poprowadzić dwie i tylko dwie płaszczyzny wzajemnie równoległe
i
.
W tym celu prowadzimy przez punkt
prostą
równoległą do prostej
, a przez punkt
prostą
równoległą do prostej
; płaszczyzna
jest wówczas wyznaczona przez proste
i
, a płaszczyzna
- przez proste
i
.
Wreszcie przez punkty
i
prowadzimy płaszczyzny
i
równoległe do płaszczyzn
i
; możemy je wyznaczyć, jak wskazuje rysunek 13, prowadząc przez każdy z punktów
i
proste równoległe do prostych
i
.
Wyznaczone w ten sposób płaszczyzny
,
,
,
dają rozwiązanie zadania, gdyż punkty
i
, a zatem i płaszczyzny
i
są równo odległe od płaszczyzny
i leżą po przeciwnych stronach płaszczyzny
- i tak samo płaszczyzny
i
są równo odległe od płaszczyzny
i leżą po przeciwnych stronach tej płaszczyzny.
Rozwiązanie powyższe znaleźliśmy założywszy o szukanych płaszczyznach, że leżą w kolejności
,
,
,
. Dla innych kolejności szukanych płaszczyzn znajdziemy w ten sam sposób inne rozwiązania zadania. Liczba wszystkich możliwych kolejności, czyli jak się inaczej mówi, permutacyj liter
,
,
,
wynosi
, tj.
. Zauważmy jednak, że dwie permutacje "odwrotne" jak np.
,
,
,
i
,
,
,
dają to samo rozwiązanie. Wobec tego zadanie ma
rozwiązań odpowiadających permutacjom:
![]() |
![]() |