Wykazać, że jeżeli żaden z kątów czworokąta wypukłego
nie jest prosty, to zachodzi równość
![]() |
Wiemy, że
![]() |
zatem
![]() |
Stąd
![]() |
Mnożąc obie strony tej równości przez
otrzymujemy
![]() |
lub, po łatwym przekształceniu,
![]() |
Dzieląc obie strony tej równości przez iloczyn
otrzymujemy
![]() |
czyli żądaną równość (1).
Powyższy dowód zawiera jednak lukę, gdyż równość (2) wymaga założenia, że
i
. Trzeba więc jeszcze rozpatrzyć przypadek, gdy
![]() |
(Przypadek, gdy
, a
, nie wymaga osobnego rozważania, gdyż otrzymuje się z poprzedniego przez zamianę liter).
Otóż z równości (3) i z tego, że każdy kąt czworokąta wypukłego zawiera się między
i
, wynikają nierówności
![]() |
Z nierówności (4) wnioskujemy, że
![]() |
Możemy więc z równości
wysnuć wniosek, że
![]() |
i z równości (2a) otrzymać równość (1) w taki sam sposób, jak poprzednio z równości (2).
Uwaga. W poprzednim dowodzie przy wyprowadzaniu nierówności (4) korzystaliśmy z założenia, że czworokąt1 jest wypukły. Powstaje pytanie: czy wzór (1) jest również prawdziwy dla wielokąta wklęsłego, jeśli żaden jego kąt nie jest prosty? Okazuje się, że tak jest istotnie; rozumowanie poprzednie wymaga jednak uzupełnienia.
Przypuśćmy, że czworokąt
jest wklęsły. Tak samo jak w czworokącie wypukłym zachodzi równość
![]() |
gdyż przekątna poprowadzona z wierzchołka kąta wklęsłęgo dzieli czworokąt na dwa trójkąty.
Jeśli czworokąt ma dwa takie kąty, że ich suma nie równa się ani
, ani
, to równość (1) uzasadnimy dokładnie tak samo, jak dla czworokąta wypukłego.
Lecz są czworokąty wklęsłe, w których każcie dwa kąty dają w sumie
albo
. Niech
oznacza kąt wklęsły czworokąta; wymieniony przypadek zachodzi, gdy
![]() |
skąd wynika, że
![]() |
Do takiego czworokąta (rys. 24) nie można zastosować poprzedniego rozumowania. Ale i w tym przypadku wzór (1) jest prawdziwy, gdyż wszystkie występujące tam tangensy są wówczas równe
i wzór wyraża równość
.