Dowieść, że iloczyn dwóch czynników, z których każdy jest sumą kwadratów dwóch liczb całkowitych, jest również sumą kwadratów dwóch liczb całkowitych.
Zastosujemy przekształcenie
![]() |
Jeśli
,
,
,
są liczbami całkowitymi, to
i
są też liczbami całkowitymi; twierdzenie zostało więc udowodnione.
Zauważmy, że zachodzi twierdzenie ogólniejsze:
Iloczyn
czynników, z których każdy jest sumą kwadratów dwóch liczb całkowitych, jest również sumą kwadratów dwóch liczb całkowitych.
Twierdzenie to udowodnimy stosując zasadę indukcji zupełnej. Przypomnimy krótko, jak można sformułować tę zasadę:
Niech
oznacza twierdzenie wypowiadające jakąś własność liczby naturalnej
i niech będzie przy tym wiadomo, że:
1° Twierdzenie
jest prawdziwe, tzn. liczba
ma tę własność.
2° Jeśli dla którejś liczby
twierdzenie
jest prawdziwe, to prawdziwe jest również twierdzenie
, tzn. jeśli któraś liczba naturalna
ma ową własność, to ma ją również następna liczba naturalna
.
Wówczas twierdzenie
jest prawdziwe dla każdej liczby naturalnej
, tzn. każda liczba naturalna ma ową własność. (Na tym wniosku polega właśnie zasada indukcji).
Przystępując do dowodu zapowiedzianego wyżej twierdzenia nadamy mu nieco dogodniejsze brzmienie:
Twierdzenie (
). Jeśli liczby
są całkowite, to iloczyn
![]() |
równa się sumie kwadratów dwóch liczb całkowitych.
(Napisaliśmy na początku jedynkę w tym celu, by powyższe wyrażenie również w przypadku
miało postać iloczynu).
Dowód polegać będzie na stwierdzeniu, że spełnione są warunki 1°-2°, występujące w zasadzie indukcji. Otóż:
1° Twierdzenie
jest prawdziwe, gdyż
![]() |
2° Przypuśćmy, że dla pewnego
twierdzenie
jest prawdziwe, tzn. że
![]() |
gdzie
i
są liczbami całkowitymi. Udowodnimy, że przy tym założeniu prawdziwe jest też twierdzenie
.
Istotnie
![]() |
Na podstawie zasady indukcji wnosimy z przesłanek 1° i 2°, że twierdzenie
jest prawdziwe dla każdego naturalnego
.
Uwaga. Można udowodnić, że zasada indukcji zupełnej jest równoważna następującemu twierdzeniu:
W każdym zbiorze liczb naturalnych (zawierającym przynajmniej jedną liczbę) istnieje liczba najmniejsza. Zastrzeżenie, że rozważany zbiór liczb naturalnych zawiera przynajmniej jedną liczbę, jest potrzebne dlatego, że w matematyce do zbiorów liczb lub innych przedmiotów (zwanych elementami zbioru) zalicza się także tzw. zbiór pusty, tj. zbiór nie zawierający żadnego elementu. Jest to bardzo dogodne w niektórych rozumowaniach.
Przeprowadzimy dowód poprzedniego twierdzenia
oparty na twierdzeniu powyższym.
Przypuśćmy, że istnieją takie liczby naturalne, dla których twierdzenie
nie jest prawdziwe. W zbiorze tych liczb istnieje liczba najmniejsza
. Istnieją więc takie liczby całkowite
, że iloczyn
![]() |
nie równa się sumie kwadratów dwóch liczb całkowitych, a jednocześnie
![]() |
gdzie
i
są liczbami całkowitymi. Ale wtedy możemy napisać:
![]() |
Według tej równości iloczyn (1) równa się sumie kwadratów dwóch liczb całkowitych, co jest sprzeczne z wnioskiem poprzednim. Przypuszczenie, że istnieją takie wartości
, dla których twierdzenie
jest fałszywe - doprowadziło do sprzeczności; zatem twierdzenie
jest prawdziwe dla każdego naturalnego
.