Dowieść, że równanie
![]() |
gdzie
,
,
, ma pierwiastki rzeczywiste (
,
,
,
oznaczają liczby rzeczywiste).
Przepiszmy dane równanie w postaci
![]() |
Zakładając, że
i
, pomnóżmy dane równanie przez
; otrzymamy wówczas równanie
![]() |
Równania (1) i (2) są równoważne, tzn. są spełnione przez te same wartości
. Dla wartości
różnych od
i od
wynika to z faktu, że lewa strona równania (2) jest iloczynem lewej strony równania (2) przez różną od zera liczbę
.
Liczby zaś
i
nie spełniają żadnego z tych równań: kiedy bowiem
lub
, wówczas lewa strona równania (1) traci sens, a lewa strona równania (2) przybiera wartość
lub wartość
, obie różne od zera wobec założenia, że
,
,
.
Możemy więc w dalszych rozważaniach zastąpić równanie (1) równaniem (2).
Lewa strona równania (2) jest funkcją kwadratową zmiennej
:
![]() |
Funkcja
przybiera dla
i
odpowiednio wartości:
![]() |
Wartości te są przeciwnych znaków; wynika z tego, że funkcja
, a więc i równanie (2) ma jeden pierwiastek rzeczywisty leżący między liczbami
i
oraz drugi pierwiastek rzeczywisty leżący zewnątrz tego przedziału.
Uwaga. Czytelnikom, którzy mają wiadomości z geometrii analitycznej, wyjaśnimy związek, jaki zachodzi między powyższym zadaniem a pewnymi własnościami krzywych stopnia drugiego.
W tym celu napiszemy równanie (1) przy użyciu innych liter:
![]() |
Niech
i
oznaczają współrzędne prostokątne punktu na płaszczyźnie,
i
- dwie liczby nierówne,
- zmienny parametr.
Rozważmy, jakie krzywe przedstawia równanie (I) przy różnych wartościach parametru
. Przyjmiemy, że
(gdy
, rozważania są analogiczne).
1° Jeżeli
, to
i
. Równanie (I) jest wówczas równaniem osiowym elipsy o półosiach
i
.
2° Jeżeli
, to
,
. Równanie (I) jest wówczas równaniem osiowym hiperboli o półosi rzeczywistej
i półosi urojonej
.
3° Jeżeli
, równanie (I) nie jest spełnione przez żadne, rzeczywiste wartości
i
; mówimy wówczas, że równanie to przedstawia krzywą urojoną.
W dalszym ciągu będziemy brali pod uwagę tylko wartości
.
Krzywe przedstawione równaniem (I) mają ciekawą własność: wszystkie te krzywe mają te same ogniska. Istotnie, połowa odległości między ogniskami, którą oznaczymy przez
, równa się dla elipsy pierwiastkowi kwadratowemu z różnicy kwadratów półosi, a dla hiperboli - pierwiastkowi kwadratowemu z sumy kwadratów półosi. W przypadku 1° mamy więc
![]() |
a w przypadku 2° mamy też
![]() |
co oznacza, że
ma wartość stałą, niezależną od
.
Mówimy, że równanie (I) przy zmiennym parametrze
przedstawia rodzinę stożkowych współogniskowych.
Nadajmy współrzędnym
i
określone wartości liczbowe różne od zera i uważajmy równanie (I) za równanie o niewiadomej
. Ponieważ
, spełnione są założenia zadania nr 30 i wiemy z rozwiązania tego zadania, że równanie (I) ma wtedy dwa różne pierwiastki rzeczywiste
i
.
Otrzymujemy zatem następujące twierdzenie jako interpretację geometryczną twierdzenia algebraicznego z zadania nr 30:
Przez każdy punkt płaszczyzny nie leżący na osi
ani na osi
przechodzą dwie krzywe z rodziny (I) stożkowych współogniskowych.
Nie trudno sig przekonać, że jedna z tych krzywych jest elipsą, a druga hiperbolą.
W samej rzeczy, jeśli równanie (I) zastąpimy równaniem równoważnym
![]() |
to stwierdzimy, że lewa strona, tego równania przybiera dla
wartość ujemną
, a dla
wartość dodatnią
; zatem jeden z pierwiastków
,
tego równania jest mniejszy niż
(pierwiastek ten daje elipsę), drugi zaś pierwiastek zawiera się między
i
(i daje hiperbolę).
Rysunek 55 przedstawia kilka krzywych takiej rodziny. Wspólnymi ich ogniskami są punkty
i
.
Elipsa i hiperbola rodziny (I) przechodzące przez ten sam punkt płaszczyzny przecinają się w tym punkcie pod kątem prostym. Dowód tego twierdzenia nie nastręczy żadnych trudności czytelnikowi, który wie, jak napisać równanie stycznej do krzywej (I) w danym jej punkcie. Mówimy, że rodzina stożkowych współogniskowych jest siecią ortogonalną krzywych (wyraz "ortogonalny" oznacza: prostokątny).