Belka o długości
została zawieszona poziomo swymi końcami na dwóch linach równoległych równych
. Skręcamy belkę o kąt
dokoła osi pionowej przechodzącej przez środek belki. O ile belka się podniesie?
Przy rozwiązywaniu zadań geometrycznych ważną pomocą dla naszej wyobraźni jest prawidłowo wykonany rysunek. Figury przestrzeni przedstawiamy za pomocą odwzorowań na płaszczyznę rysunku. Istnieją różne sposoby takiego odwzorowania. W geometrii elementarnej najczęściej rysujemy rzut równoległy ukośny figury; w wielu przypadkach dogodnie bywa stosować metodę rzutów prostokątnych na dwie płaszczyzny prostopadłe, czyli tzw. metodę Monge'a (porównaj np. zadanie nr 23 na stronicy 113).
Rozwiązanie naszego zadania przedstawimy w dwóch wariantach przy użyciu raz jednej, raz drugiej z wymienionych metod odwzorowania.
Stosując metodę rzutu równoległego ukośnego przyjmiemy za płaszczyznę rzutów - płaszczyznę przechodzącą przez belkę
i przez punkty zawieszenia
i
. Rysujemy przeto ,,w naturalnej wielkości'' czworokąt
(rys. 59 a i b). Niech
oznacza środek belki. Po skręceniu belka przybierze położenie
. Środek odcinka
leży na płaszczyźnie rzutów; przypuśćmy, że jest to punkt
.
Położenie rzutu punktu
zależy od kierunku rzutowania; za rzut ukośny punktu
możemy przyjąć dowolny punkt
, na przykład jak na rysunku 59 a lub 59 b. Rzut
punktu
będzie punktem symetrycznym do punktu
względem punktu
.
Obliczenie szukanej długości
jest proste. Prowadzimy odcinek
równoległy i równy odcinkowi
; wtedy
![]() |
Otóż
, odcinek
zaś jest przyprostokątną trójkąta prostokątnego
o przeciwprostokątnej
i przyprostokątnej
. Odcinek
jest podstawą trójkąta równoramiennego
, w którym
,
.
Wobec tego
![]() |
Wreszcie otrzymujemy
![]() |
Jeżeli
, kąt skręcenia
nie może być większy od kąta
określonego wzorem
![]() |
Dla wartości
mamy
. Dalsze zwiększenie kąta nie jest możliwe bez rozciągania lin.
Jeżeli
, to największą wartością
jest
. Przy wartości
liny krzyżują się, jeśli
, natomiast nakładają się jedna na drugą, jeśli
.
W powyższym rozwiązaniu chodziło o obliczenie wzniesienia belki po jej skręceniu. Rysunek figury w rzucie równoległym był tylko możliwie prostą ilustracją potrzebną do tego obliczenia. Jeśli chcemy, żeby rysunek stanowił rozwiązanie wykreślne zadania, tj. żeby dawał właściwą długość odcinka
przy danych długościach
,
i danym kącie
, należy go wykonać nieco inaczej. A mianowicie punkt
, który na rysunkach 59 a i b obraliśmy dowolnie, trzeba wyznaczyć konstrukcyjnie z danych wielkości
,
,
.
W tym celu zauważmy, że w trójkącie prostokątnym
znamy przeciwprostokątną
oraz przyprostokątną
równą podstawie trójkąta równoramiennego
, w którym
, a
. Z tych danych możemy zbudować trójkąt, aby znaleźć długość
i długość
.
Konstrukcja przedstawiona jest na rysunku 60.
Budujemy trójkąt
, w którym
,
. Kreślimy półokrąg o średnicy
i w nim cięciwę
. Odmierzamy na prostej
odcinek
równy odcinkowi
. Punkt
wyznacza poziom punktu
; poszukiwane wzniesienie wyznaczone będzie przez odcinek
.
Rzut
belki skręconej wykreślimy jak poprzednio, obierając punkt
w sposób dowolny.