Liczby rzeczywiste
,
,
posiadają tę własność, że dla każdych dwóch spośród równań
![]() |
istnieje dokładnie jedna liczba rzeczywista będąca rozwiązaniem ich obu. Wyznaczyć wszystkie możliwe wartości wyrażenia
.
Rozważymy dwa przypadki.
Przypadek 1. Wszystkie trzy równania mają wspólny pierwiastek
.
Wtedy
![]() |
skąd
![]() |
Wyznaczamy
z drugiego równania, wstawiamy do pierwszego i po uproszczeniach otrzymujemy
![]() |
Zatem
, gdyż
dla wszystkich rzeczywistych
. Podobnie wyprowadzamy zależność
. Stąd wszystkie trzy równania kwadratowe są identyczne. Posiadają przy tym dokładnie jeden pierwiastek wspólny, więc wyróżnik
jest równy 0. Zatem
lub
, a w konsekwencji
lub
.
Przypadek 2. Każde równanie ma dwa różne pierwiastki rzeczywiste: pierwiastkami pierwszego równania są
i
, pierwiastki drugiego to
i
, a pierwiastkami trzeciego równania są
i
.
Wtedy na podstawie wzorów Viete'a
![]() |
Wprowadźmy oznaczenia
![]() |
Wówczas
są pierwiastkami równania
![]() |
Ponadto
![]() |
a stąd
![]() |
Łatwo też sprawdzić, że
![]() |
skąd
![]() |
Sumę
możemy wyrazić następująco:
![]() |
co prowadzi do
![]() |
Stosując (3) do (4) i (5), otrzymujemy
![]() |
Gdy
, wtedy
i równanie (2) ma postać
. Jednak równanie to ma tylko jeden pierwiastek rzeczywisty, wbrew założeniu, że
,
,
są różnymi liczbami rzeczywistymi.
Zatem
. Stąd
i
. Rozwiązaniem ostatniego równania jest
lub
. Gdyby
, to mielibyśmy
i
; wtedy
,
,
byłyby pierwiastkami równania
, które jest równoważne równaniu
, nie posiadającemu trzech różnych pierwiastków. Zatem przypadek
wykluczamy.
Dla
obliczamy, że
i
. Wówczas
,
,
są rozwiązaniami równania
![]() |
Na tym etapie nie możemy jeszcze stwierdzić, że otrzymaliśmy kolejną możliwą wartość
, bo nie mamy pewności, że równanie (6) ma trzy różne pierwiastki rzeczywiste, spełniające jednocześnie (1) dla pewnych
. Trudno wyznaczyć pierwiastki tego równania w postaci jawnej, ale możemy stwierdzić, że jako równanie trzeciego stopnia posiada przynajmniej jeden pierwiastek rzeczywisty. Przyjmijmy, że
jest tym pierwiastkiem. Wyznaczymy teraz
i
za pomocą
.
Założyliśmy, że
spełniają (1), więc:
![]() |
Przekształcając równoważnie ostatnie dwa równania tego układu, wyznaczamy
i
:
![]() |
Ponadto
spełnia \eqref{t25}, czyli
. Stąd
![]() |
Sprawdźmy, że tak wyznaczone
,
,
rzeczywiście spełniają (1) dla pewnych
. Równoważnie sprawdzamy kolejno (7), (8), (9):
![]() |
Pozostaje wykazać, że
,
,
są parami różne. Istotnie, w przeciwnym wypadku
spełniałby przynajmniej jedno z równań:
![]() |
Rozwiązując powyższe równania, doszlibyśmy do wniosku, że
, a żadna z liczb 0, 1, -2 nie jest pierwiastkiem (6).
Wskazaliśmy zatem różne liczby rzeczywiste
,
,
, spełniające (1) dla pewnych
,
,
. Wobec wcześniejszych rozważań, w tym przypadku
.
Odpowiedź: Możliwymi wartościami
są: 0, 48, 6.