Na tablicy napisano liczby
(
). W każdym kroku wymazujemy liczbę będącą średnią arytmetyczną dwóch różnych, jeszcze nie wymazanych liczb. Postępowanie to kontynuujemy tak długo, jak jest to możliwe. Niech
będzie najmniejszą możliwą ilością liczb pozostawionych na tablicy. Wyznaczyć
w zależności od
.
Zacznijmy od obserwacji, że
, bo nie możemy zostawić na tablicy mniej, niż 2 liczb. Ponadto jeśli
, to liczbami pozostałymi na końcu są 0 i
.
Dla
, gdzie
jest liczbą naturalną, możemy kolejno usuwać liczby postaci
, potem wszystkie postaci
, następnie
, itd., tak długo, aż na tablicy pozostaną jedynie 0 i
. Zatem
i wobec wcześniejszej uwagi
.
Załóżmy teraz, że
nie jest potęgą 2. Przypuśćmy, że
, tzn. istnieje pewien sposób usuwania liczb, przy którym na końcu zostaje tylko 0 i
. Przeanalizujemy tę procedurę od końca, zaczynając od 0 i
na tablicy i dopisując w każdym kolejnym kroku nową liczbę, będącą średnią arytmetyczną pewnych dwóch liczb, będących w tym momencie na tablicy.
W pierwszym kroku musimy dopisać
. W drugim mamy dwie możliwości:
i
. Nietrudno zauważyć, że w
-tym kroku możliwa do napisania jest jedna z liczb postaci
dla pewnego
.
Istotnie, zakładając indukcyjnie, że po
krokach (
) wszystkie liczby na tablicy są postaci
dla pewnego
, w
-tym kroku możemy dopisać jedynie liczbę postaci
dla pewnego
, po czym wszystkie liczby na tablicy są całkowitymi wielokrotnościami liczby
.
Zauważmy, że 1 nie można przedstawić jako
, więc nigdy nie zostanie dopisana. Wracając do procedury usuwania, odpowiadającej analizowanej procedurze dopisywania liczb, wnioskujemy, że na końcu zostały nie usunięte liczby 0, 1 i
. Stąd
. Otrzymana sprzeczność z założeniem
dowodzi, że każda procedura usuwania liczb z tablicy musi się skończyć pozostawieniem przynajmniej 3 liczb.
Uzasadnimy, że pozostawienie dokładnie 3 liczb na tablicy jest możliwe. Niech
będzie liczbą całkowitą, dla której
. W pierwszym etapie usuwamy kolejno
,
. Jest to możliwe, bo jeżeli
i usunęliśmy
, to
jest średnią arytmetyczną liczb
i
, a przy tym
oraz
, więc obie liczby
i
są w tym momencie obecne na tablicy.
Po pierwszym etapie pozostały na tablicy liczby
i
. Teraz usuwamy liczby z ciągu
, w sposób opisany w pierwszej części rozwiązania, dzięki któremu na końcu pozostają tylko dwie liczby: 0 i
. Tym samym pozostawiamy na tablicy jedynie liczby 0,
i
.
Udowodniliśmy zatem, że
, gdy
jest potęgą 2, zaś w przeciwnym wypadku
.