Każde z pól szachownicy o wymiarach
kolorujemy jednym z
kolorów (nie każdy kolor musi być wykorzystany). Mówimy, że kolor jest spójny, jeżeli dla dowolnych dwóch pól tego koloru można za pomocą ciągu ruchów przeprowadzić hetmana z jednego pola na drugie, stawiając go jedynie na polach w tym kolorze. W szczególności, jeśli pewnym kolorem pomalowano tylko jedno pole, to również jest on spójny. Wyznaczyć największą liczbę
, dla której przy dowolnym kolorowaniu szachownicy co najmniej jeden z kolorów jest spójny.
Uwaga: Ruch hetmanem polega na przesunięciu go o dowolną liczbę pól w pionie, poziomie lub po skosie.
Udowodnimy, że największe takie
wynosi 2. Na początku wskażemy kolorowanie planszy trzema kolorami, dla którego żaden kolor nie jest spójny.

Na rysunku przedsawiono kolorowanie częściowe planszy
. Widzimy, że duże O
w danym kolorze nie jest połączone z żadnym małym o
w tym kolorze. (Mówimy, że pola
i
są połączone, jeśli hetman może przejść z
na
w serii ruchów zgodnych z warunkami zadania.) Kolorowanie pozostałych pól jest nieistotne.
Analogicznie możemy pomalować każdą planszę
dla
. Przypisujemy polom współrzędne
, gdzie
. Malujemy
na czerwono,
na niebiesko,
i
na czarno. W przypadku pozostałych pól kolejne etapy kolorowania są następujące: Wszystkie pola leżące na jednej linii (pionowej, poziomej lub ukośnej), zawierające
, malujemy na niebiesko. Następnie nie pomalowane jeszcze pola na liniach zawierających
lub
dostają kolor czerwony. Pozostałe pola malujemy dowolnie. Jeżeli
, pola
,
i
nie są połączone z żadnym innym polem w odpowiadającym im kolorze.
Udowodnimy teraz, że dla
i dowolnego czerwono-niebieskiego kolorowania szachownicy
, przynajmniej jeden kolor jest spójny. Postępujemy indukcyjnie ze względu na
.
Oczywiście gdy
teza jest spełniona. Ustalmy
i załóżmy, że teza jest prawdziwa dla dowolnej szachownicy
, gdzie
. Rozważmy dowolne kolorowanie planszy
o wymiarach
. Oznaczmy przez
,
,
plansze otrzymane z
przez usunięcie odpowiednio: pierwszej kolumny, ostatniej kolumny, ostatniego wiersza. Na mocy założenia indukcyjnego i zasady szufladkowej, istnieją dwie plansze,
,
, na których jeden z kolorów jest spójny. Możemy przyjąć, że jest to kolor czerwony. Niech
,
i
.


Oto kilka łatwych do sprawdzenia obserwacji:
Kolor jest spójny wtedy i tylko wtedy, gdy każde dwa pola w tym kolorze są połączone.
Dla dowolnych pól
,
,
, jeżeli
jest połączone z
, a
jest połączone z
, to
jest połączone z
.
Jeśli plansza
jest monochromatyczna (tzn. wszystkie jej pola są tego samego koloru),
i jest niebieska, to niebieski jest kolorem spójnym na całej planszy
. Wynika to z poprzedniej obserwacji i z faktu, że
jest planszą
lub
, a w obu przypadkach każde niebieskie pole na brzegu
leży w jednej linii z jakimś niebieskim polem z
.
Jeżeli istnieje czerwone pole na
, to czerwony jest kolorem spójnym na
. Twierdzimy to na mocy poprzednich trzech obserwacji i faktu, że czerwony jest spójny zarówno na
, jaki i na
.
Jeżeli plansze
i
są monochromatyczne, powiedzmy niebieskie, to niebieski jest spójny na całej planszy
. Rzeczywiście, każde niebieskie pole z
leży w jednej linii z jakimś niebieskim polem z
lub
.
Przypuśćmy nie wprost, że ani niebieski, ani czerwony nie jest kolorem spójnym na
. Wtedy, na mocy (3), plansza
musi mieć jakieś pole czerwone. Zauważmy, że
pokrywa albo całą szachownicę
, albo prawie całą, z wyjątkiem jednego rogu.
W pierwszym przypadku z obserwacji (4) wynika, że czerwony jest spójny na
, dochodzimy więc do sprzeczności.
W drugim przypadku jest tylko jedna możliwość znalezienia dwóch niepołączonych czerwonych pól na
: róg szachownicy
niepokryty przez
musi być czerwony i żadne pole na liniach zawierających
nie może być czerwone. Ale wtedy mamy do czynienia z sytuacją z obserwacji (5), zatem niebieski jest kolorem spójnym na
. Ponownie doszliśmy do sprzeczności.
Tym samym udowodniliśmy tezę indukcyjną dla szachownicy
.
Uwaga: Oto alternatywna konstrukcja kolorowania szachownicy
trzema kolorami. Ponumerujmy je 1, 2, 3, z których każdy jest niespójny: Na początku w każde z
pól wpisujemy liczbę 0. W polu
dodajemy 1, a w polu
dodajemy 2. Teraz w każdym polu osiągalnym jednym ruchem hetmana z
dodajemy 2, przy czym nie zmieniamy liczby 1 w polu
. W każdym polu osiągalnym jednym ruchem hetmana z
dodajemy 1, ale nie zmieniamy liczby 2 w polu
. Zauważmy, że pola
i
mają inne kolory szachowe (czarny i biały), więc goniec, startując z
, porusza się po polach innego koloru niż goniec ustawiony na
. Ponadto goniec z
nie ma w zasięgu rażenia pól pierwszego wiersza, zaś w zasięgu gońca z
nie leżą pola z wiersza 2009. Dlatego liczba
znajduje się tylko w czterech polach:
,
,
,
. Dwa pierwsze pola nie są połączone z dwoma następnymi. Dodajemy teraz dowolnie 1 lub 2 we wszystkich polach, w których nadal jest liczba 0. Zauważmy, że żadne z nich nie jest połączone ani z polem
(z numerem 1), ani z
(z liczbą 2). Zatem wszystkie kolory: 1, 2, 3, są niespójne.