Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

I OM - I etap

Zadania z zawodów stopnia I dla szczebla wyższego (A)

ZałącznikWielkość
I OM I etap - Zadania z rozwiązaniami [1]1.97 MB

I OM - I - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
I OM, 1949-1950
Etap: 
I

Dowieść, że jeżeli $ m > 0 $, to $ m + \frac{4}{m^2} \geq 3 $.

Rozwiązanie

Sposób I

Gdy poszukujemy dowodu jakiegoś twierdzenia, postępujemy często podobnie, jak w analizie zadania konstrukcyjnego, przeprowadzając tzw. rozumowanie redukcyjne.

Zakładamy, że dane twierdzenie jest prawdziwe, wysnuwamy z omego wnioski zmierzając do tego, by otrzymać jakiEś znane twierdzenie prawdziwe. To prawdziwe twierdzenie obieramy za punkt wyjścia dowodu i staramy się drogą odwrotną do poprzedniej wywnioskować twierdzenie żądane.

Zastosujmy ten sposób do postawionego zadania.

Załóżmy, że gdy $ m > 0 $, to

\[<br />
(1) \qquad m + \frac{4}{m^2} \geq 3<br />
\]

Stąd wnioskujemy kolejno, że gdy $ m > 0 $, to

\[<br />
\begin{split}<br />
(2) &\qquad m^3 + 4 \geq 3m^2 \\<br />
(3) &\qquad m^3 - 3m^2 + 4 \geq 0 \\<br />
(4) &\qquad m^3 + m^2 - 4m^2 + 4 \geq 0 \\<br />
(5) &\qquad m^2(m + 1) - 4(m^2 - 1) \geq 0 \\<br />
(6) &\qquad (m + 1) (m^2 - 4m + 1) \geq 0 \\<br />
(7) &\qquad (m + 1)(m - 2)^2 \geq 0<br />
\end{split}<br />
\]

Otóż gdy $ m $ jest dodatnie, nierówność (7) jest na pewno prawdziwa, gdyż $ (m + 1) $ jest liczbą dodatnią, a $ (m - 2)^2 $ jest liczbą dodatnią lub równą zeru. Obieramy więc nierówność (7) za punkt wyjścia dowodu twierdzenia:

Niech $ m > 0 $; zachodzi wówczas nierówność (7), a z niej wysnuwamy kolejno nierówności (6), (5) itd., aż. do nierówności (1).

Sposób II

Sposób I ma tę niedogodność, że ten sam ciąg
nierówności od (1) do (7) trzeba przebiegać raz w jednym kierunku,
a drugi raz w kierunku przeciwnym. Możemy tego uniknąć i skrócić
rozumowanie stosując metodę sprowadzenia do niedorzeczności.
Przypuśćmy, że twierdzenie nasze jest fałszywe, to znaczy,
że istnieje taka dodatnia liczba $ m $, która spełnia nierówność

\[<br />
(1) \qquad m + \frac{4}{m^2} < 3<br />
\]

Stąd wnioskujemy kolejno, że gdy $ m > 0 $, to

\[<br />
\begin{split}<br />
(2) &\qquad m^3 + 4 < 3m^2 \\<br />
(3) &\qquad m^3 - 3m^2 + 4 < 0 \\<br />
(4) &\qquad m^3 + m^2 - 4m^2 + 4 < 0 \\<br />
(5) &\qquad m^2(m + 1) - 4(m^2 - 1) < 0 \\<br />
(6) &\qquad (m + 1) (m^2 - 4m + 1) < 0 \\<br />
(7) &\qquad (m + 1)(m - 2)^2 < 0<br />
\end{split}<br />
\]

Otrzymaliśmy wynik fałszywy, gdyż przy $ m > 0 $ żadna z liczb $ (m + 1) $ i $ (m - 2)^2 $ nie jest liczbą ujemną, a więc iloccyn nie może być ujemny.

Żadna dodatnia liczba $ m $ nie spełnia zatem nierówności (1).

Znaczy to, że

\[<br />
m + \frac{4}{m^2} \geq 3<br />
\]

dla każdego dodatniego $ m $.

I OM - I - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
I OM, 1949-1950
Etap: 
I

Dowieść, że suma sześcianów $ n $ kolejnych wyrazów postępu arytmetycznego jest podzielna przez sumę tych wyrazów.

Rozwiązanie

Sposób I

W rachunku, który wypadnie wykonać, dogodnie będzie skorzystać ze znanych wzorów na sumę pierwszych, drugich i trzecich potęg liczb naturalnych od 1 do $ (n - 1) $. Sumy te oznaczymy literami $ \sigma_1, \sigma_2, \sigma_3 $:

\[<br />
\begin{split}<br />
\sigma_1 &= 1+2+\dots+(n-1) = \frac{(n-1)n}{2} \\<br />
\sigma_2 &= 1^2+2^2+\dots+(n-1)^2 = \frac{(n-1)n(2n-1)}{6} \\<br />
\sigma_3 &= 1+2+\dots+(n-1) = \frac{(n-1)n}{2} \\<br />
\end{split}<br />
\]

Zauważmy, że

\[<br />
\sigma_2 = \sigma_1 \cdot \frac{2n-1}{3}\cdot \sigma_3 = \sigma_1^2<br />
\]

Niech $ a $ oznacza pierwszy z rozważanych $ n $ kolejnych wyrazów postępu arytmetycznego, $ d $ -różnicę postępu, $ S $ - sumę $ n $ kolejnych wyrazów postępu, $ T $ - sumę sześcianów tych wyrazów. Stosując powyższe wzory otrzymujemy

\[<br />
\begin{split}<br />
S &= a + (a+d) + \dots + [a+(n-1)d] = \\<br />
& na + [1+2+\dots+(n-1)]d,<br />
\end{split}<br />
\]

czyli

\[<br />
S=na+\sigma_1 d<br />
\]

oraz

\[<br />
\begin{split}<br />
T &= a^3+ (a + d)^3 + \dots + [a + (n - 1) d]^3 = \\<br />
&= na^3 + 3 \cdot [1 + 2 + \dots  + (n - 1)]a^2 d + \\<br />
&+ 3\cdot [1^2 + 2^2 + \dots  + (n-1)^2] ad^2 + [1^3 + 2^3 + \dots  + (n-1)^3] d^3,<br />
\end{split}<br />
\]

zatem

\[<br />
T=na^3 + 3\sigma_1 a^2 d + 3\sigma_2 a d^2 + \sigma_3 d^3,<br />
\]

czyli

\[<br />
(2) \qquad na^3 + 3\sigma_1 a^2 d + (2n-1)\sigma_1 a d^2 + \sigma_1^2 d^3,<br />
\]

Sumy $ S $ i $ T $, wyrażone wzorami (1) i (2), są wielomianami uporządkowanymi względem $ a $. Najwyższe ich wyrazy $ na^3 $ i $ na $ dają iloraz $ a^2 $, a najniższe wyrazy, czyli $ \sigma_1^2 d^3 $ i $ \sigma_1 d $ dają iloraz $ \sigma_1 d^2 $

Jeśli wiclomian $ T $ jest podzielny przez dwumian $ S $, to iloraz ma postać $ a^2+ xad + \sigma_1d^2 $. Otóż

\[<br />
\begin{split}<br />
S(a^2+ xad + \sigma_1d^2) &= (na + \sigma_1 d) (a^2+ xad + \sigma_1 d^2)= \\<br />
&= na^3+ (nx + \sigma_l)a^2d + (x + n)\sigma_1 ad^2+ \sigma_1 d^2<br />
\end{split}<br />
\]

Otrzymany wielomian $ T $ będzie identyczny z wielomianem (2), gdy obierzemy $ x = n-l $, gdyż wówczas będzie $ nx + \sigma_1 = 3\sigma_1 $ i $ x + n = 2n-1 $.

Zatem

\[<br />
(*) \qquad T = S[a^2+(n-1)ad + \sigma_1 d^2]<br />
\]

Istotnie więc wielomian $ T $ jest podzielny przez dwumian $ S $.

Sposób II

  1. Przypuśćmy, że $ n $ jest liczbą nieparzystą: $ n = 2k + 1 $.
    Oznaczmy środkowy wyraz postępu literą $ b $, a różnicę postępu
    literą $ d $. Wówczas będziemy mieli postęp

    \[<br />
\begin{split}<br />
b - kd, b - (k - 1) d, &\dots  , b - d, b, b + d, \\<br />
&\dots  , b + (k - 1) d, b + kd.<br />
\end{split}<br />
\]

    Obliczamy sumę wyrazów tego postępu:

    \[<br />
S = (2k + 1) b<br />
\]

    Z kolei obliczamy sumę trzecich potęg wyrazów postępu:

    \[<br />
\begin{split}<br />
T=[b - kd]^3, [b - (k - 1) d]^3, &\dots  , [b - d]^3, b^3, [b + d]^3, \\<br />
&\dots  , [b + (k - 1) d]^3, [b + kd]^3.<br />
\end{split}<br />
\]

    Obliczenie pomocnicze:

    \[<br />
[b - kd]^3 + [b + kd]^3 = 2b^3+ 6k^2bd^2<br />
\]

    Podobnie mamy

    \[<br />
\begin{split}<br />
[b - (k-1)d]^3 + [b + (k-1)d]^3 = 2b^3+ 6(k-1)^2bd^2 \\<br />
\dots \\<br />
[b - d]^3 + [b + d]^3 = 2b^3+ 6bd^2 \\<br />
\end{split}<br />
\]

    W ten sposób otrzymujemy

    \[<br />
T=[2b^3+ 6k^2bd^2] + [2b^3+ 6(k-1)^2bd^2] + \dots + [2b^3+ 6bd^2] + b^3<br />
\]
    \[<br />
T=(2k+1)b^3 + 6[k^2+(k-1)^2 + \dots + 1^2] bd^2<br />
\]

    Korzystając ze wzoru

    \[<br />
1^2+2^2+\dots+(k-1)^2 + k^2 = \frac{k(k+1)(2k+1)}{6}<br />
\]

    otrzymujemy

    \[<br />
\begin{split}<br />
T &= (2k + 1) b^3 + k (k + 1) (2k + 1) bd^2 \\<br />
T &= (2k + 1) b[b^2 + k (k + 1) d^2] \\<br />
(**)\qquad T &= S \cdot [b^2 + k (k + 1) d^2]<br />
\end{split}<br />
\]

    Ostatni wzór wykazuje, że $ T $ jest podzielne przez $ S $.

  2. W przypadku, gdy $ n $ jest liczbą parzystą: $ n = 2k $, w postępie nie ma wyrazu środkowego. W tym przypadku średnią arytmetyczną dwóch wyrazów stojących pośrodku postępu oznaczamy literą $ c $, a literą $ r $ oznaczamy połowę różnicy postępu. Mamy wtedy postęp

    \[<br />
\begin{split}<br />
c - (2k - 1) r, c - (2k - 3) r, &\dots  , c - 3r, c - r, c + r, c + 3r, \\<br />
&\dots  , c + (2k - 3)r, c + (2k - 1) r.<br />
\end{split}<br />
\]

    Obliczamy sumę wyrazów postępu:

    \[<br />
S=2kc<br />
\]

    Z kolei obliczamy sumę trzecich potęg wyrazów postępu:

    \[<br />
\begin{split}<br />
T = [c - (2k - 1) r]^3, [c - (2k - 3) r]^3, &\dots  , [c - 3r]^3, [c - r]^3, [c + r]^3, [c + 3r]^3, \\<br />
&\dots, [c + (2k - 3)r]^3, [c + (2k - 1) r]^3.<br />
\end{split}<br />
\]

    Obliczenia pomocnicze:

    \[<br />
\begin{split}<br />
[c - (2k - 1) r]^3 + [c + (2k - 1) r]^3 &= 2c^3+ 6(2k - 1)^2 cr^2 \\<br />
[c - (2k - 3) r]^3 + [c + (2k - 3) r]^3 &= 2c^3 + 6(2k - 3)^2 cr^2 \\<br />
\dots \\<br />
[c - 3r]^2 + [c + 3r]^3 &= 2c^3 + 6 \cdot 3^2cr^2 \\<br />
[c - r]^2 + [c + r]^3 = 2c^3 + 6 \cdot 1^2cr^2<br />
\end{split}<br />
\]

    Na podstawie powyższych wzorów mamy

    \[<br />
\begin{split}<br />
T &= [2c^3 + 6 (2k - 1)^2 cr^2] + [2c^3+ 6 (2k - 3)^2 cr^2] + \dots  + \\<br />
&+ [2c^3 + 6 \cdot 3^2 cr^2] + [2c^3 + 6 \cdot 1^2 cr^2] \\<br />
T &= 2kc^3 + 6 [(2k - 1)^2 + (2k - 3)^2 + \dots  + 3^2+ 1^2]cr^2<br />
\end{split}<br />
\]

    Trzeba obliczyć sumę kwadratów kolejnych liczb naturalnych nieparzystych.

    Otrzymamy ją odejmując od sumy kwadratćw liczb naturalnych od 1 do $ 2k $ sumę kwadratów liczb parzystych $ 2, 4, \dots , 2k $, czyli 4 razy wziętą sumę kwadratów liczb $ 1, 2, 3, \dots , k $, co daje

    \[<br />
\frac{2k(2k+1)(4k+1)}{6} - \frac{4k(k+1)(2k+1)}{6} = \frac{k(2k-1)(2k+1)}{3}<br />
\]

    Korzystając z tego wzoru otrzymujemy

    \[<br />
\begin{split}<br />
T &= 2kc^3 + 2k (2k - 1) (2k + 1) cr^2 \\<br />
T &= 2kc [c^2 + (2k - 1) (2k + 1) r^2] \\<br />
(***) \qquad T &= S \cdot [c^2 + (2k - 1) (2k + 1) r^2]<br />
\end{split}<br />
\]

    Wzór ten dowodzi, że i w tym przypadku $ T $ jest podzielne przez $ S $.

Uwaga. Wzory (**) i (***) wyrażają ten sam związek, co wzór (*). Łatwo to sprawdzić podstawiając do wzoru (*) wartości $ n = 2k + 1 $, $ a = b- kd $ bądź też wartości $ n = 2k $, $ d = 2r $, $ a = c - (2k - 1) r $.

I OM - I - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
I OM, 1949-1950
Etap: 
I

Zbudować trójkąt równoboczny, którego wierzchołki leżą na trzech danych prostych równoległych.

Rozwiązanie

Sposób I (metoda obrotu).

Analiza. Niech $ ABC $ będzie trójkątem równobocznym, którego wierzchołki $ A, B, C $ leżą odpowiednio na danych prostych równoległych $ a, b, c $ (rys. 13 a).

om1_Br_img_13a.jpg

Obróćmy całą figurę dokoła punktu $ A $ o kąt $ BAC = 60^{\circ} $ Punkt $ B $ znajdzie się po obrocie w punkcie $ C $, prosta $ b $ przybierze położenie $ b_l $ . Ponieważ mając środek $ A $ i kąt obrotu równy $ 60^{\circ} $ potrafimy wykreślić prostą $ b_l $ , więc znajdziemy punkt $ C $ w przecięciu prostych $ b_l $ i $ c $.

Konstrukcja. Obieramy dowolnie punkt $ A $ na prostej $ a $ (rys. 13 b). Obracamy prostą $ b $ o $ 60^{\circ} $ dokoła punktu $ A $ kreśląc $ AM \perp a $, $ \measuredangle MAN = 60^{\circ} $ i wreszcie $ b_l \perp AN $. Prosta $ b_l $ przecina prostą $ c $ w punkcie $ C $. Z punktu $ A $ zakreślamy okrąg promieniem $ AC $. Niech $ B $ będzie punktem przecięcia tego okręgu z prostą $ b $, leżącym po przeciwnej stronie prostej $ AM $ niż punkt $ N $. Trójkąt $ ABC $ jest trójkątem równobocznym.

om1_Br_img_13b.jpg

Aby tego dowieść, obróćmy całą figurę na rysunku 13 b) o kąt $ MAN $. Prosta $ b $ przybierze położenie $ b_l $, a punkt $ B $ zakreśli łuk o promieniu $ AB $ i znajdzie się w punkcie przecięcia tego łuku z prostą $ b_l $ , tzn. w punkcie $ C $. Zatem $ \measuredangle BAC = \measuredangle MAN = 60^{\circ} $, z czego wynika, że trójkąt $ ABC $ jest równoboczny.

Dyskusja. Konstrukcja jest zawsze wykonalna. Ponieważ obrotu o $ 60^{\circ} $ dokoła punktu $ A $ dokonać można w dwóch kierunkach, przeto dla dowolnie obranego punktu $ A $ na prcstej $ a $ istnieją dwa trójkąty równoboczne o wierzchołkach leżących na danych prostych $ a, b, c $. Trójkąty te są symetryczne względem prostej $ AM $ - osi symetrii figury danej.

Sposób II

Analiza. Niech trójkąt $ ABC $ będzie trójkątem poszukiwanym (rys. 14 a). Okrąg opisany na trójkącie $ ABC $ przecina prostą $ a $ w punktach $ A $ i $ D $. Według twierdzenia o kątach wpisanych mamy

\[<br />
\begin{split}<br />
\measuredangle ADB = \measuredangle ACB = 60^{\circ}<br />
\measuredangle BDC = \measuredangle BAC = 60^{\circ}<br />
\end{split}<br />
\]

Obierając dowolnie punkt $ D $ można zatem wyznaczyć punkty $ E $ i $ C $, a następnie $ A $.

om1_Br_img_14a.jpg

Konstrukcja. Z punktu $ D $, obranego dowolnie na prostej $ a $, jako ze środka, zataczamy okrąg dowolnie wielkim promieniem $ DK $ (rysunek 14 b). Odmierzamy $ KM = MN = DK $ i prowadzimy proste $ DM $ i $ DN $, które przecinają się z prostymi $ b $ i $ c $ w punktach $ B $ i $ C $. Z punktu $ C $ jako ze środka zataczamy łuk promieniem $ CB $ do przecięcia z półprostą $ DK $ prostej $ a $ w punkcie $ A $.

om1_Br_img_14b.jpg

Trójkąt $ ABC $ jest równoboczny. Aby się o tym przekonać, weźmy pod uwagę okrąg opisany na trójkącie $ BCD $. Ponieważ $ \measuredangle BDC = 60^{\circ} $, więc $ BC $ jest bokiem trójkąta foremnego wpisanego w ten okrąg. Trzeci wierzchołek owego trójkąta musi leżeć na półprostej $ DK $ (gdyż $ \measuredangle KDB = 60^{\circ} $) a zarazem na okręgu, który został zatoczony ze środka $ C $. Tym trzecim wierzchołkiem jest więc punkt $ A $.

Dyskusja. Konstrukcja jest zawsze wykonalna. Okrąg o środku $ C $ i promieniu $ CB $ przecina półprostą $ DK $ w jednym punkcie, gdyż $ BC > CP $, więc też $ BC > CD $. Przy obranym punkcie $ D $ otrzymujemy dwa rozwiązania symetryczne, gdyż punkt $ K $ można obrać na prostej $ a $ bądź po jednej stronie punktu $ D $, bądź po drugiej.

Sposób III (metoda figur podobnych)

Analiza. Niech $ ABC $ będzie trójkątem poszukiwanym (rys. 15)

om1_Br_img_15.jpg

Zauważmy, że potrafimy zbudować figurę podobną do figury szukanej. W tym celu wystarczy wykreślić dowolny trójkąt równoboczny $ A_B_C_ $ (rys. 16) i wyznaczyć na boku $ A_1C_1 $ taki punkt $ D_1 $ że $ \frac{A_1D_1}{D_1C_1}= \frac{AD}{DC} $. Lecz stosunek $ \frac{AD}{DC} $ jest znany, ponieważ równa się stosunkowi odpowiednich odległości między prostymi równoległymi $ a, b, c $. Prowadząc przez $ B_l $ i $ D_1 $ prostą $ b_l $ , a następnie kreśląc $ a_l || b_l $ i $ c_1 || b_1 $ otrzymujemy figurę, która jest podobna do figury na rysunku 15, wobec czego równe są np. kąty zaznaczone na obu rysunkach. Mając zaś kąt między prostą $ AB $ prostą możemy wykreślić trójkąt $ ABC $.

om1_Br_img_16.jpg

Konstrukcja. Najdogodniej obrać punkty $ A_1 $ i $ C_1 $ na prostych $ a $ i $ c $ (rys. 17), gdyż wówczas punkt $ D_1 $ znajdujemy od razu w przecięciu odcinka $ A_1C_l $ z prostą $ b $. Budując trójkąt równoboczny $ A_B_lC_1 $ otrzymujemy kąt $ A_1B_1D_1 $. Przy dowolnie obranym punkcie $ A $ prostej $ a $ odmierzamy od tej prostej kąt równy kątowi $ A_1B_1D_1 $ i otrzymujemy punkt $ B $. Budujemy wreszcie $ \measuredangle BAC = 60^{\circ} $. Trójkąt $ ABC $ jest trójkątem równobocznym; udowodnimy to.

om1_Br_img_17.jpg

Figura $ ABCD $ jest podobna do figury $ A_1B_1C_1D_1 $ . Istotnie trójkąt $ ABD $ jest podobny do trójkąta $ A_lB_1D_1 $ (dwie pary kątów odpowiednio równych), a punkt $ C $ prostej $ AD $ jest punktem odpowiednim do punktu $ C_1 $ prostej $ A_1D_l $, wobec równości stosunków $ \frac{A_1D_1}{D_1C_1} $ i $ \frac{AD}{DC} $. Trójkąt $ ABC $ jest więc równoboczny.

Dyskusja. Konstrukcja jest zawsze wykonalna. Ponieważ kąt równy kątowi $ A_1B_1D_l $ można odmierzyć przy prostej
a po każdej stronie punktu $ A $, przeto otrzymujemy dwa rozwiązania symetryczne, jak przy metodzie poprzedniej.

Sposób IV (metoda miejsc geometrycznych).

Analiza. Jeśli trójkąt $ ABC $ jest trójkątem o żądanych własnościach, to przesuwając go równolegle w kierunku danych prostych $ a, b, c $ możemy wierzchołek $ A $ umieścić w dowolnie obranym punkcie prostej $ a $. Zadanie sprowadza się wówczas do wyznaczenia jednego z pozostałych wierzchołków, np. wierzchołka $ C $.

Punkt $ C $ znajdziemy w przecięciu dwóch miejsc geometrycznych:

  1. prostej $ c $
  2. miejsca geometrycznego trzeciego wierzchołka trójkąta
    równobocznego, którego jednym wierzchołkiem jest punkt $ A $
    a drugi wierzchołek $ B $ porusza się po prostej $ b $.

Wyznaczymy to drugie miejsce geometryczne.

Ponieważ istnieją dwa trójkąty równoboczne o tej samej podstawie $ AB $, przeto weźmy najpierw pod uwagę te trójkąty $ ABC $, w których punkty $ A, B, C $ następują po sobie w porządku cyklicznym dodatnim, tzn. przeciwnym do tego, który określa ruch wskazówki zegara.

om1_Br_img_18a.jpg

Niech w położeniu $ AB_1C_1 $ (rys. 18) punkt $ C_1 $ leży na prostej $ b $ i niech $ ABC $ będzie dowolnym innym położeniem trójkąta. Udowodnimy, że punkt $ C $ zakreśla prostą $ m $ przechodzącą przez punkt $ C_1 $ i równoległą do prostej $ AB_1 $.

W dowodzie rozróżnimy trzy przypadki położenia punktu $ B $:

  1. punkt $ B $ leży na prawo od punktu $ B_1 $ (rys. 18 a),

  2. punkt $ B $ leży między punktami $ E_1 $ i $ C_1 $ (rys. 18b),

  3. punkt $ B $ leży na lewo od punktu $ C_1 $ (rys. 18 c).

W przypadku a) mamy $ \measuredangle AC_1B = \measuredangle ACB = 60^{\circ} $, czworokąt $ ABCC_1 $ jest czworokątem wpisanym w koło, wobec czego $ \measuredangle CC_1B = \measuredangle CAB = 60^{\circ} $ i $ CC_1 || AB_1 $· Punkt $ C $ przebiega tę półprostą prostej $ m $, która leży po przeciwnej stronie prostej $ b $ niż prosta $ a $.

Istotnie, jeśli $ C $ leży na tej prostej, a $ \measuredangle CAB = 60^{\circ} $, to $ \measuredangle CAB = \measuredangle CC_1B $, więc w czworokącie $ ABCC_1 $ mamy $ ACB = \measuredangle AC_1B = 60^{\circ} $ i trójkąt $ ABC $ jest równoboczny.

W przypadkach b) i c) rozumowanie jest analogiczne. Na rysunkach 18 b) i c) zaznaczone są równe kąty; punkt $ C $ przebiega pozostałe części prostej $ m $.

om1_Br_img_18b.jpg
om1_Br_img_18c.jpg

Rozważając wreszcie trójkąty $ ABC $ o ujemnym porządku cyklicznym punktów $ A, B, C $, tj. trójkątyodpowiednio symetryczne do poprzednich trójkątów względem ich podstaw AB,otrzymujemy drugą część poszukiwanego miejsca geometrycznego, mianowicie prostą $ n $ przechodzącą przez punkt $ B_1 $ i równoległą do prostej $ AC_1 $.

om1_Br_img_19.jpg

Szukane miejsce geometryczne jest więc parą prostych $ m $ i $ n $.

Konstrukcja. Wykreślamy (rys. 19) trójkąt równoboczny $ AB_1C_1 $ oraz proste $ m $ i $ n $, otrzymując w przecięciu ich z prostą $ c $ punkty $ C $ i $ C_1 $.

Budujemy $ \measuredangle CAB = 60^{\circ} $. Trójkąt $ ABC $ jest żądanym trójkątem równobocznym; drugim takim trójkątem jest symetryczny do niego trójkąt $ ABC $.

Dyskusja. Konstrukcja jest zawsze wykonalna, zadanie ma dwa rozwiązania symetryczne.

Sposób V (metoda algebraiczna, czyli rachunkowa).

Analiza. Niech $ ABC $ będzie trójkątem poszukiwanym. Obliczymy kąt nachylenia $ x $ boku $ AB $ do prostej $ a $ (rys. 20) w zależności od odległości $ AM = p $ prostych $ a $ i $ b $ oraz odległości $ CN = q $ prostych $ b $ i $ c $.

om1_Br_img_20.jpg

Z trójkątów $ AMB $ i $ CNB $ mamy

\[<br />
p = AB \sin x, q = BC \sin (60^{\circ} - x), AB = BC.<br />
\]

Stąd

\[<br />
\begin{split}<br />
p \sin (60^{\circ} - x) &= q sin x, \\<br />
p \sin 60^{\circ} \cos x - p \cos 60^{\circ} \sin x &= q \sin x<br />
\end{split}<br />
\]

i ostatecznie

\[<br />
\tan x = \frac{p\sqrt{3}}{p+2q}<br />
\]

Konstrukcja (rys. 21). Budujemy kąt $ x $ jako kąt ostry trójkąta prostokątnego o przyprostokątnych $ p\sqrt{3} $ i $ p + 2q $, leżący naprzeciw boku $ p\sqrt{3} $. Wykreślamy odcinek $ AB $ tworzący kąt $ x $ z prostą $ a $. Wreszcie wykreślamy $ \measuredangle ABC = 60^{\circ} $. Trójkąt $ ABC $ jest trójkątem równobocznym.

om1_Br_img_21.jpg

Istotnie z trójkątów $ AMB $ i $ CNB $ mamy związki

\[<br />
AB=\frac{p}{\sin x},\quad BC = \frac{q}{\sin(60^{\circ}-x)}<br />
\]

zatem

\[<br />
\begin{split}<br />
\frac{AB}{BC} = \frac{p\sin(60^{\circ}-x)}{q\sin x} = \frac{p(\sin 60^{\circ}\cos x - \cos 60^{\circ})}{q\sin x} = \\<br />
= \frac{p}{q}\left(\frac{\sqrt{3}}{2} \cotan x - \frac{1}{2}\right) = \frac{p}{q} \left(\frac{\sqrt{3}}{2}\cdot \frac{p+2q}{p\sqrt{3}}<br />
- \frac{1}{2}\right) = \frac{p}{q}\left(\frac{1}{2} + \frac{p}{q} - \frac{1}{2}\right) = 1.<br />
\end{split}<br />
\]

tzn. $ AB = BC $, skąd wynika, że trójkąt $ ABC $ jest równoboczny.

Dyskusja. Ponieważ kąt $ x $ możemy odmierzyć po obu stronach punktu $ A $, więc zadanie ma zawsze dwa rozwiązania.

I OM - I - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
I OM, 1949-1950
Etap: 
I

W trójkącie $ ABC $ kąt $ A $ jest dany. Czy można obliczyć kąty $ B $ i $ C $, gdy wiadomo, że pewna prosta przechodząca przez punkt $ A $ dzieli trójkąt na dwa trójkąty równoramienne?

Rozwiązanie

Oznaczmy poszukiwane kąty trójkąta $ ABC $ przez $ x $ i $ y $ i niech odcinek $ AD $ dzieli trójkąt na dwa trójkąty równoramienne $ T_1 $ i $ T_2 $.

  • Pliki
  • Olimpiada Matematyczna
© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/192

Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om1_1r.pdf