Dowieść, że suma sześcianów
kolejnych wyrazów postępu arytmetycznego jest podzielna przez sumę tych wyrazów.
W rachunku, który wypadnie wykonać, dogodnie będzie skorzystać ze znanych wzorów na sumę pierwszych, drugich i trzecich potęg liczb naturalnych od 1 do
. Sumy te oznaczymy literami
:
![]() |
Zauważmy, że
![]() |
Niech
oznacza pierwszy z rozważanych
kolejnych wyrazów postępu arytmetycznego,
-różnicę postępu,
- sumę
kolejnych wyrazów postępu,
- sumę sześcianów tych wyrazów. Stosując powyższe wzory otrzymujemy
![]() |
czyli
![]() |
oraz
![]() |
zatem
![]() |
czyli
![]() |
Sumy
i
, wyrażone wzorami (1) i (2), są wielomianami uporządkowanymi względem
. Najwyższe ich wyrazy
i
dają iloraz
, a najniższe wyrazy, czyli
i
dają iloraz 
Jeśli wiclomian
jest podzielny przez dwumian
, to iloraz ma postać
. Otóż
![]() |
Otrzymany wielomian
będzie identyczny z wielomianem (2), gdy obierzemy
, gdyż wówczas będzie
i
.
Zatem
![]() |
Istotnie więc wielomian
jest podzielny przez dwumian
.
jest liczbą nieparzystą:
.
, a różnicę postępu
. Wówczas będziemy mieli postęp
![]() |
Obliczamy sumę wyrazów tego postępu:
![]() |
Z kolei obliczamy sumę trzecich potęg wyrazów postępu:
![]() |
Obliczenie pomocnicze:
![]() |
Podobnie mamy
![]() |
W ten sposób otrzymujemy
![]() |
![]() |
Korzystając ze wzoru
![]() |
otrzymujemy
![]() |
Ostatni wzór wykazuje, że
jest podzielne przez
.
W przypadku, gdy
jest liczbą parzystą:
, w postępie nie ma wyrazu środkowego. W tym przypadku średnią arytmetyczną dwóch wyrazów stojących pośrodku postępu oznaczamy literą
, a literą
oznaczamy połowę różnicy postępu. Mamy wtedy postęp
![]() |
Obliczamy sumę wyrazów postępu:
![]() |
Z kolei obliczamy sumę trzecich potęg wyrazów postępu:
![]() |
Obliczenia pomocnicze:
![]() |
Na podstawie powyższych wzorów mamy
![]() |
Trzeba obliczyć sumę kwadratów kolejnych liczb naturalnych nieparzystych.
Otrzymamy ją odejmując od sumy kwadratćw liczb naturalnych od 1 do
sumę kwadratów liczb parzystych
, czyli 4 razy wziętą sumę kwadratów liczb
, co daje
![]() |
Korzystając z tego wzoru otrzymujemy
![]() |
Wzór ten dowodzi, że i w tym przypadku
jest podzielne przez
.
Uwaga. Wzory (**) i (***) wyrażają ten sam związek, co wzór (*). Łatwo to sprawdzić podstawiając do wzoru (*) wartości
,
bądź też wartości
,
,
.