Niech
będzie liczbą całkowitą dodatnią i niech
![]() |
dla
. Wykazać, że jeśli
jest liczbą całkowitą dodatnią spełniającą warunek
, to
.
Niech
będzie największym spośród wyrazów
. Wówczas ciąg
dla
także spełnia dany w treści zadania warunek rekurencyjny oraz równość
. Ponadto
jest największą liczbą spośród
.
Możemy więc bez straty ogólności przyjąć, że
jest największą liczbą spośród
.
Stąd w szczególności wynika, że
jest liczbą parzystą.
Oznaczmy:
oraz
. Wówczas równość
możemy przypisać w postaci
![]() |
gdzie każda z funkcji
jest równa funkcji
lub funkcji
. Przyjmijmy w dalszej części rozwiązania, że
w złożeniu występującym z prawej strony równości (1) znajduje się dokładnie
funkcji
oraz dokładnie
funkcji
.
Wtedy oczywiście
oraz
.
Odwzorowanie
przeprowadza wyraz nieparzysty
na wyraz parzysty
. Stąd wynika, że jeśli dla pewnego 
mamy
, to
. Wyraz
jest parzysty, więc
. Z obserwacji tych wynika, że
.
Niech
. Wtedy dla dowolnej liczby rzeczywistej
spełniona jest zależność
. Obie funkcje
i 
są rosnące, więc zastępując każdą funkcję
znajdującą się w równości (1) przez funkcję
powiększamy wartość wyrażenia
stojącego z prawej stronie równości (1). Innymi słowy
![]() |
gdzie tym razem każda z funkcji
jest równa funkcji
lub funkcji
.
Nierówność (2) jest równoważna zależności
![]() |
czyli
.
Niech
![]() |
Jak zauważyliśmy wyżej, w równości (1) mamy
. Ponadto jeśli dla pewnego
spełniona jest zależność
, to
. Zatem związek (1) możemy przepisać w postaci
![]() |
gdzie każda z funkcji
jest równa
lub
. Ponadto z prawej strony równości (3) występuje dokładnie
funkcji
oraz
funkcji
.
Dalej zauważmy, że
dla dowolnej liczby rzeczywistej
.
Obie funkcje
i
są rosnące, zatem wymieniając w równości 3) dowolne złożenie
na złożenie 
zmniejszamy wartość wyrażenia stojącego po prawej stronie równości (3). Przy pomocy skończonej liczby takich zamian możemy
doprowadzić prawą stronę związku (3) do postaci
![]() |
A zatem
![]() |
Udowodnimy indukcyjnie, że
dla
(gdzie
oznacza
-krotne złożenie
funkcji
). Istotnie: Dla
powyższa równość jest spełniona, a krok indukcyjny wygląda następująco:
![]() |
Korzystając z udowodnionej właśnie zależności przepisujemy nierówność (4) jako
![]() |
Mnożąc ją stronami przez
i przegrupowując wyrazy uzyskujemy
![]() |
Wyżej udowodniliśmy, że
, a więc
. Zatem
![]() |
Aby dokończyć rozwiązanie zadania wystarczy wykazać, że
![]() |
Bezpośrednio sprawdzamy, że dla
i dla
powyższa nierówność jest spełniona. Jeśli natomiast
, to
![]() |
Tym samym rozwiązanie zadania zostało zakończone.