II etap LV Olimpiady Matematycznej
| Załącznik | Wielkość |
|---|---|
| LV OM II etap - Zadania [1] | 69.01 KB |
| LV OM II etap - Zadania z rozwiązaniami [2] | 123.5 KB |
Liczby dodatnie
,
,
,
spełniają układ równań
![]() |
Udowodnić, że
.
Niech
będzie najmniejszym przedziałem zawierającym liczby
,
,
,
. Wówczas co najmniej jedna z liczb
,
,
pokrywa się z końcem (lewym lub prawym) przedziału
.
Jeśli
, to na mocy pierwszej równości mamy
. Stąd wynika, że każda z liczb
,
,
musi być równa
, czyli
. Jeśli natomiast
, to otrzymujemy
, co podobnie jak wyżej daje
.
Analogicznie, korzystając z drugiego lub trzeciego równania dowodzimy, że
, gdy któraś z liczb
,
jest równa
lub
. To kończy rozwiązanie zadania.
W sześciokącie wypukłym
wszystkie boki są równej długości oraz
![]() |
Dowieść, że przekątne
,
i
przecinają się w jednym punkcie.
Z danej w treści zadania równości kątów wynika, że
. Długości wszystkich boków danego sześciokąta są równe, więc z trójkątów
,
oraz
można złożyć trójkąt
przystający do trójkąta
(rys. 1). Punkt
jest wówczas środkiem okręgu opisanego na trójkącie
. Niech
będzie środkiem okręgu opisanego na trójkącie
. Trójkąty
i
są przystające, więc promienie okręgów opisanych na tych trójkątach są równe.

Stąd wynika, że czworokąty
i
są rombami, a więc odcinki
,
i
są równe i równoległe. Zatem czworokąt
jest równoległobokiem, co oznacza, że środki odcinków
i
pokrywają się. Analogicznie, środki odcinków
i
pokrywają się. Stąd wniosek, że proste
,
i
mają punkt wspólny, będący środkiem każdej z przekątnych
,
i
.
Wyznaczyć liczbę ciągów nieskończonych
o wyrazach równych
i
, spełniających równanie
![]() |
oraz warunek: w każdej trójce kolejnych wyrazów
występuje zarówno
, jak i
.
Niech
będzie takim ciągiem. Rozpoczniemy od wykazania, że
![]() |
Przypuśćmy, że
. Wówczas musi być
oraz
. Mnożąc powyższe równości przez
uzyskujemy
oraz
, przy czym
. W trójce
występuje +1 oraz -1, skąd wynika, że
. Zatem
. Dzieląc równości te stronami przez
otrzymujemy
. Sprzeczność.
Następnie udowodnimy przez indukcję, że
![]() |
Oczywiście
; a z własności (1) wynika, że
, czyli
; ale
, więc
; równości (2) zachodzą dla
.
Ustalmy
i przyjmijmy, że
,
dla
. Zapiszmy liczbę
w postaci
lub
. Jeśli
, to
, i w konsekwencji
; jeśli zaś
, to
, więc
. W obu przypadkach została wykazana jedna z równości (2); druga jest wtedy wnioskiem z zależności (1). To kończy indukcyjny dowód tezy (2).
Niech
. Każda liczba naturalna
ma jednoznaczne przedstawienie w postaci
, gdzie
, a
nie dzieli się przez 3. Z warunku multyplikatywności wynika, że
, i w myśl związków (2):
![]() |
Zatem ciąg
jest wyznaczony przez wartość
, która może być równa 1 lub -1. Na odwrót, zarówno dla
, jak i dla
, wzór (3) określa ciąg
, spełniający zadane warunki. Są więc dwa takie ciągi.
Wyznaczyć wszystkie liczby całkowite dodatnie
, mające dokładnie
dzielników dodatnich.
Liczba
spełnia warunki zadania. Załóżmy więc w dalszej części rozwiązania, że
.
Z warunków zadania wynika, że
dla pewnej liczby całkowitej dodatniej
. Liczba dzielników dodatnich liczby
, mniejszych od
, jest równa liczbie jej dzielników większych od
. Istotnie: każdemu dzielnikowi
liczby
odpowiada dzielnik
liczby
, który jest większy od
. Dodatkowo sama liczba
jest dzielnikiem liczby
, skąd wynika, że
ma nieparzystą liczbę dzielników. Zatem
, a więc również
, jest liczbą nieparzystą.
Zadanie sprowadza się zatem do wyznaczenia takich liczb nieparzystych
, których liczba dzielników mniejszych od
jest równa
.
Ponieważ
jest liczbą nieparzystą, więc żadna liczba parzysta nie jest dzielnikiem liczby
. Aby więc liczba dzielników mniejszych od
liczby
była równa
, każda liczba nieparzysta mniejsza od
musi być dzielnikiem liczby
. W szczególności
ma się dzielić przez
. Ponieważ
, więc liczba
jest nieparzystym dzielnikiem liczby 4. To oznacza, że
, czyli
.
Bezpośrednio sprawdzamy, że liczba
spełnia warunki zadania. Zatem szukanymi liczbami są
i
.
Punkty
i
leżą odpowiednio na bokach
i
trójkąta
, przy czym
. Odcinki
i
przecinają się w punkcie
. Dwusieczna kąta
przecina odcinki
i
odpowiednio w punktach
i
. Wykazać, że
![]() |
Niech
będzie dowolną prostą prostopadłą do dwusiecznej kąta
(rys. 2). Oznaczmy przez
,
,
,
',
,
odpowiednio rzuty prostokątne punktów
,
,
,
,
,
na prostą
.
Proste
i
tworzą równe kąty z prostą
, zatem na mocy równości
mamy
. Wobec tego
. Stąd korzystając z twierdzenia Talesa uzyskujemy dowodzoną równość:
![]() |

Na przyjęciu spotkało się
osób
. Wiadomo, że wśród dowolnych trzech osób pewne dwie znają się. Dowieść, że spośród uczestników przyjęcia można wybrać nie mniej niż
osób i posadzić przy okrągłym stole tak, aby każdy siedział między dwoma swoimi znajomymi.
Oznaczmy przez
zbiór osób obecnych na przyjęciu. Niech
będzie największą liczbą naturalną o własności: Istnieje
osób
takich, że dla
osoby
oraz
znają się. Oznaczmy:
![]() |
W dalszym ciągu rozwiązania rozpatrzymy trzy przypadki:
. Wówczas zbiór
liczy co najmniej
osób. Osoba
nie zna żadnej osoby ze zbioru
, więc każde dwie osoby w tym zbiorze muszą się znać. Jeśli osoby te usiądą dowolnie przy okrągłym stole, to każda z nich będzie siedzieć obok dwóch swoich znajomych.
. Wówczas zbiór
jest niepusty i żadna osoba z tego zbioru nie zna ani
, ani
. Stąd wynika, że osoby
i
się znają. Zatem osoby
można posadzić przy okrągłym stole zgodnie z warunkami opisanymi w treści zadania.
. Niech
. Wiemy, że wśród osób
,
,
pewne dwie się znają. Stąd wynika, że osoby należące do co najmniej jednego spośród zbiorów
![]() |
mogą usiąść przy okrągłym stole zgodnie z warunkami zadania. Pozostaje zauważyć, że każdy z tych trzech zbiorów liczy co najmniej n/2 osób.
Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om55_2.pdf
[2] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om55_2r.pdf