LIV Olimpiada Matematyczna
I etap LV Olimpiady Matematycznej
| Załącznik | Wielkość |
|---|---|
| LIV OM I etap - Zadania [1] | 97.1 KB |
| LIV OM I etap - Zadania z rozwiązaniami [2] | 143.67 KB |
Znaleźć wszystkie pary liczb całkowitych dodatnich
,
spełniających równanie
![]() |
Dla dowolnych liczb rzeczywistych
mamy
![]() |
Zatem dla liczb rzeczywistych
prawdziwe są nierówności
![]() |
co oznacza, że dane równanie nie ma rozwiązań w liczbach naturalnych (a nawet rzeczywistych)
.
Wobec tego, jeśli para
liczb całkowitych dodatnich spełnia dane w treści zadania równanie, to jedna z liczb
,
musi być równa 1. Przyjmijmy ze względu na symetrię, że tą liczbą jest
. Dane równanie przyjmuje wówczas postać
. Po uproszczeniu dostajemy
, skąd
.
Równanie ma więc dwa rozwiązania:
,
oraz
,
.
Uwaga: Kluczem do rozwiązania zadania jest nierówność
prawdziwa dla dowolnych liczb rzeczywistych
. Jej krótki dowód został przedstawiony w powyższym rozwiązaniu w linijce (1). Inny, równie krótki dowód to:
![]() |
Dana jest liczba rzeczywista
. Definiujemy ciąg
wzorem
![]() |
Dowieść, że dla każdej liczby naturalnej
zachodzi nierówność
![]() |
Niech
. Wówczas daną w treści zadania zależność rekurencyjną możemy przepisać w postaci
![]() |
Z powyższego wzoru oraz z nierówności
uzyskujemy przez indukcję nierówność
dla dowolnego
. Ponadto
![]() |
Stąd otrzymujemy
![]() |
czego należało dowieść.
Trzy różne punkty
,
,
leżą na okręgu
. Proste styczne do okręgu
w punktach
i
przecinają się w punkcie
. Prosta styczna do okręgu
w punkcie
przecina prostą
w punkcie
. Udowodnić, że
![]() |

Niech
będzie środkiem odcinka
(rys. 1). Wówczas trójkąt
jest prostokątny. Na mocy twierdzenia Pitagorasa oraz podobieństwa trójkątów
i
otrzymujemy
![]() |
co należało udowodnić.
Rozpatrujemy zbiór wszystkich
-wyrazowych ciągów o wyrazach ze zbioru
. Z każdego takiego ciągu wybieramy wyraz najmniejszy i sumujemy wybrane wyrazy. Udowodnić, że otrzymana suma jest równa
![]() |
Oznaczmy przez
liczbę tych
-wyrazowych ciągów o wyrazach ze zbioru
, których każdy wyraz jest nie mniejszy niż
. Ciągi takie to
-wyrazowe ciągi o wyrazach z
-elementowego zbioru
![]() |
Stąd wynika, że
. Zatem liczba ciągów o najmniejszym wyrazie równym
wynosi
.
Suma wszystkich wyrazów najmniejszych jest więc równa
![]() |
czego należało dowieść.
Liczba naturalna
zapisana jest w układzie dziesiętnym za pomocą 333 cyfr, z których żadna nie jest zerem. Dla
liczba
powstaje z liczby
przez przeniesienie cyfry jedności na początek. Dowieść, że albo wszystkie liczby
są podzielne przez 333, albo żadna z nich.
Niech
oznacza cyfrę jedności liczby
. Wówczas dla
mamy
![]() |
Liczba
jest podzielna przez 333 oraz liczby 10 i 333 są względnie pierwsze. Z drugiej równości (1) wynika zatem, że liczba
jest podzielna przez 333 wtedy i tylko wtedy, gdy liczba
jest podzielna przez 333.
Jeśli liczba
jest podzielna przez 333, to na mocy powyższego stwierdzenia uzyskujemy (indukcyjnie) podzielność przez 333 każdej z liczb
. Jeżeli natomiast liczba
nie dzieli się przez 333, to analogicznie jak wyżej wnioskujemy, że żadna z liczb
nie dzieli się przez 333.
Punkty
,
,
,
leżą w tej właśnie kolejności na okręgu
. Punkt
jest środkiem tego łuku
okręgu
, który nie zawiera punktów
i
; punkt
jest środkiem tego łuku
okręgu o, który nie zawiera punktów
i
. Dowieść, że
![]() |
Z twierdzenia Ptolemeusza (zob. LI Olimpiada Matematyczna, Sprawozdanie Komitetu Głównego, Dodatek D, str. 112) zastosowanego do czworokąta
uzyskujemy równość
. Stąd
![]() |
Zatem zadanie sprowadza się do wykazania, że
![]() |
Bez straty ogólności przyjmijmy, że
; wtedy
. Niech
będzie punktem symetrycznym do
względem prostej
(rys. 2). Ponieważ
jest dwusieczną kąta
, punkt
leży na odcinku
. Ponadto
.
Analogicznie, oznaczając przez
punkt symetryczny do
względem prostej
wnioskujemy, że punkt
leży na odcinku
oraz
. Na mocy równości
![]() |

trójkąty równoramienne
i
są podobne. Stąd
![]() |
co jest równoważne dowodzonej równości (1).
U cioci Reni spotkało się (łącznie z ciocią)
osób. Każdy z obecnych podarował co najmniej jednej z pozostałych osób co najmniej jeden prezent. Okazało się, że każdy podarował trzykrotnie więcej prezentów niż sam otrzymał, z jednym wyjątkiem: ciocia Renia podarowała zaledwie
liczby prezentów, które dostała. Wyznaczyć, w zależności od
, najmniejszą możliwą liczbę prezentów, które mogła otrzymać ciocia Renia.
Oznaczmy przez
(
) liczbę prezentów otrzymanych przez
-tego gościa cioci Reni oraz niech
oznacza liczbę prezentów, które otrzymała ciocia Renia. Wówczas łączna liczba prezentów wynosi
![]() |
Zatem liczba
jest podzielna przez
, powiedzmy
, gdzie
jest pewną liczbą całkowitą nieujemną.
Ponieważ każda osoba podarowała co najmniej jeden prezent, więc musiała ona także otrzymać przynajmniej jeden upominek. Stąd wnioskujemy, że
dla
, co na mocy drugiej równości (1) daje
. Ponieważ liczba
jest całkowita, więc ostatnia nierówność jest równoważna nierówności
, gdzie
oznacza największą liczbę całkowitą nie większą niż
. Zatem
![]() |
Pozostaje wykazać, że przy spełnieniu warunków zadania możliwe jest, aby ciocia Renia dostała dokładnie
prezentów.
Załóżmy, że
, gdzie
, zaś
jest pewną liczbą całkowitą dodatnią. Podzielmy
gości cioci Reni na (co najwyżej) trzy rozłączne grupy:
![]() |
(Ponieważ
, więc
.) Następnie posadźmy wszystkie osoby
oraz
przy okrągłym stole i przyjmijmy, że:
,
daje 1 prezent osobie siedzącej po jej prawej stronie;
daje 2 prezenty cioci Reni;
daje 3 prezenty cioci Reni;
daje 5 prezentów cioci Reni;
oraz
.W ten sposób każda osoba
oraz
podarowała
prezenty, zaś otrzymała jeden, natomiast każda osoba
dała
prezentów, a sama dostała dwa. Zatem każdy gość cioci Reni podarował trzykrotnie więcej prezentów niż sam dostał. Z kolei ciocia Renia otrzymała
![]() |
prezentów, sama zaś podarowała
upominków, czyli sześciokrotnie mniej.
Odpowiedź: Ciocia Renia mogła otrzymać co najmniej 12[(n+3)/5] prezentów.
W czworościanie
punkty
i
są odpowiednio środkami krawędzi
i
. Punkt
leży na odcinku
, przy czym
oraz
. Punkt
jest środkiem sfery opisanej na czworościanie
. Dowieść, że jeżeli
, to
.
Wprowadźmy następujące oznaczenia:
![]() |
Wówczas na mocy twierdzenia cosinusów mamy
![]() |
Ponadto korzystając z twierdzenia Pitagorasa otrzymujemy
![]() |
Odejmując stronami równości (1) oraz wykorzystując zależność (2) uzyskujemy
. Stąd
, czyli
.
Znaleźć wszystkie wielomiany
o współczynnikach rzeczywistych, mające następującą własność: jeśli
jest liczbą wymierną, to
![]() |
jest liczbą wymierną.
Zauważmy najpierw, że warunki zadania są spełnione przez każdy wielomian postaci
, gdzie
i
są liczbami wymiernymi.
Udowodnimy, że są to wszystkie wielomiany o własności podanej w zadaniu.
Niech
będzie wielomianem spełniającym warunki zadania. Dla liczby wymiernej
rozważamy wielomian
. Wielomian
przyjmuje wartości wymierne dla wszystkich argumentów rzeczywistych
, jest więc wielomianem stałym równym
. Stąd wynika, że dla dowolnej liczby całkowitej
zachodzi równość
, czyli
![]() |
Niech
, gdzie
oraz
. Wówczas
oraz dla dowolnej liczby całkowitej n zachodzi równość
![]() |
Zatem wielomian
przyjmuje wartość
dla wszystkich argumentów całkowitych, musi więc być wielomianem zerowym, a w konsekwencji
.
Mamy talię 52 kart. Tasowaniem będziemy nazywać wykonanie następujących czynności: dowolny podział talii na część górną i dolną, a następnie dowolne zmieszanie kart z zachowaniem porządku w obrębie każdej części. Mówiąc formalnie, tasowaniem jest dowolne przemieszanie kart, w którym
-ta karta od wierzchu przechodzi na pozycję
, przy czym istnieje takie
, że
dla
oraz dla
.
Rozstrzygnąć, czy rozpoczynając od ustalonego początkowego uporządkowania kart, można uzyskać każde inne uporządkowanie wykonując pięć tasowań.
Udowodnimy, że po pięciu tasowaniach nie można uzyskać porządku odwrotnego do wyjściowego.
Zauważmy, że karty, które podczas pewnego tasowania znalazły się w tej samej części, nie zmieniają wzajemnego porządku po tym tasowaniu.
Spośrod 52 kart podczas pierwszego tasowania w jednej z części znajdzie się co najmniej 26 kart. Spośród tych 26 kart co najmniej 13 znajdzie się w jednej części także podczas drugiego tasowania.
Rozumując podobnie dalej wnioskujemy, że istnieje co najmniej 7 kart, które będą się znajdowały w tej samej części przez pierwsze trzy tasowania. Co najmniej 4 z nich będą w tej samej części także przy czwartym tasowaniu, a pewne dwie po wszystkich pięciu tasowaniach. Zatem zawsze będą istniały dwie karty, które przez pięć tasowań nie zmienią wzajemnego położenia.
Nie można więc uzyskać kart w porządku odwrotnym do wyjściowego, gdyż wtedy każde dwie karty musiałyby zmienić wzajemną kolejność.
Dany jest czworokąt wypukły
. Punkty
i
, różne od wierzchołków czworokąta, leżą odpowiednio na bokach
i
, przy czym
. Udowodnić, że trójkąty
i
mają równe pola wtedy i tylko wtedy, gdy ich ortocentra leżą na prostej prostopadłej do
.
Uwaga: Ortocentrum trójkąta to punkt przecięcia wysokości.
Oznaczmy przez
,
rzuty prostokątne punktów
,
odpowiednio na proste
,
(rys. 3). Niech ponadto
oznacza ortocentrum trójkąta
oraz niech
będzie rzutem prostokątnym punktu
na prostą
.
Korzystając z podobieństwa trójkątów prostokątnych
i
otrzymujemy
![]() |

Analogicznie, z podobieństwa trójkątów prostokątnych
i
uzyskujemy zależność
![]() |
Wprowadźmy następujące oznaczenie:
![]() |
Z nierówności
wynika, że
. Zatem
![]() |
gdzie
oznacza pole trójkąta
.
Oznaczmy przez
rzut prostokątny ortocentrum trójkąta
na prostą
. Wówczas, analogicznie jak wyżej, otrzymujemy zależność
![]() |
Porównując równości (1) oraz (2) wnioskujemy, że
wtedy i tylko wtedy, gdy
. Ostatnia równość jest równoważna stwierdzeniu, że ortocentra trójkątów
i
leżą na prostej prostopadłej do
, jeśli przekonamy się, że punkty
i
leżą na prostej
po tej samej stronie punktu
.
W tym celu wykażemy, że punkt
leży na półprostej
Ponieważ
, więc punkt
leży na półprostej
. Ponadto trójkąt
jest prostokątny (lub
), więc rzut prostokątny półprostej
na prostą
pokrywa się z półprostą
Stąd bezpośrednio wynika, że punkt
leży na półprostej
Analogicznie dowodzimy, że punkt
leży na półprostej
, co kończy rozwiązanie zadania.
Uwaga: Rysunek 3 przedstawia przypadek, w którym trójkąty
i
są ostrokątne. Zaprezentowane rozwiązanie pozostaje jednak w mocy dla każdej innej konfiguracji spełniającej warunki zadania.
Dla liczb dodatnich
,
,
,
określamy
![]() |
Udowodnić nierówność
![]() |
Niech
. Wtedy
, gdzie
![]() |
Korzystając z nierówności
![]() |
prawdziwej dla dowolnej liczby rzeczywistej
otrzymujemy
![]() |
Zatem
![]() |
co daje
, czyli nierówność, którą należało udowodnić.
II etap LIV Olimpiady Matematycznej
| Załącznik | Wielkość |
|---|---|
| LIV OM II etap - Zadania [3] | 53.91 KB |
| LIV OM II etap - Zadania z rozwiązaniami [4] | 115.88 KB |
Dowieść, że istnieje taka liczba całkowita
, że w ciągu
![]() |
każdy wyraz jest dzielnikiem wszystkich wyrazów po nim następujących.
Liczba
jest podzielna przez
wtedy i tylko wtedy, gdy liczba
![]() |
jest całkowita. Zatem liczba
spełnia warunki zadania wtedy i tylko wtedy, gdy liczba
jest podzielna przez każdą z liczb
. Taką liczbą jest na przykład
.
Czworokąt
jest wpisany w okrąg
. Dwusieczne kątów
i
przecinają się w punkcie
, a dwusieczne kątów
i
przecinają się w punkcie
. Punkt
jest środkiem tego łuku
okręgu
, który nie zawiera punktów
i
. Punkt
jest środkiem tego łuku
okręgu
, który nie zawiera punktów
i
. Dowieść, że punkty
i
leżą na prostej prostopadłej do
.
Załóżmy najpierw, że proste
i
są równoległe. Wówczas czworokąt
jest trapezem równoramiennym. Jego podstawy
i
są prostopadłe do prostej
. Ponadto punkty
i
leżą na prostej równoległej do podstaw trapezu i równoodległej od nich. Stąd teza.


Przyjmijmy z kolei, że proste
i
nie są równoległe i przecinają się w punkcie
(rys. 1). Punkt
jest środkiem okręgu stycznego do odcinków
,
,
, zaś punkt
jest środkiem okręgu stycznego do odcinków
,
,
. Stąd wynika, że punkty
,
leżą na dwusiecznej kąta
. Należy zatem wykazać, że dwusieczna ta jest prostopadła do prostej
.
Oznaczmy przez
,
odpowiednio punkty przecięcia odcinka
z prostymi
,
(rys. 2). Zadanie będzie rozwiązane, jeśli wykażemy, że trójkąt
jest równoramienny.
Przez punkty
i
poprowadźmy proste styczne do danego okręgu. Proste te są równoległe odpowiednio do prostych
i
oraz wyznaczają - razem z prostą
- trójkąt równoramienny
. Stąd
![]() |
Otrzymana równość dowodzi, że trójkąt
jest równoramienny, co kończy rozwiązanie zadania.
Dany jest wielomian
. Wyznaczyć wszystkie pary różnych liczb całkowitych
,
spełniających równanie
![]() |
Zauważmy, że
. Dla
zachodzą więc nierówności
![]() |
a ponadto
![]() |
Stąd otrzymujemy
![]() |
Zatem wartości wielomianu
w punktach
są parami różne. Bezpośrednio obliczamy, że
![]() |
zaś z nierówności (1) wnioskujemy, że wartości wielomianu
w pozostałych punktach całkowitych są większe od
. Stąd otrzymujemy łącznie cztery pary liczb spełniających warunki zadania:
![]() |
Wykazać, że dla każdej liczby pierwszej
istnieją liczby całkowite
,
,
spełniające warunki:
oraz
![]() |
Niech
będzie zbiorem liczb postaci
, gdzie
, natomiast
zbiorem liczb postaci
, gdzie
; liczby
,
są całkowite. Wykażemy, że liczby ze zbioru
dają różne reszty z dzielenia przez
.
Przypuśćmy, że liczby
,
ze zbioru
dają taką samą resztę z dzielenia przez
. Wtedy
![]() |
skąd mamy podzielność
![]() |
Ponieważ
,
, więc
oraz
. Stąd oraz z powyższej podzielności wnioskujemy, że
.
Zatem liczby ze zbioru
dają różne reszty z dzielenia przez
. Analogicznie dowodzimy, że liczby ze zbioru
dają różne reszty z dzielenia przez
.
Ponieważ zbiory
i
mają łącznie
elementów, więc istnieją dwie liczby - jedna ze zbioru
, druga ze zbioru
- dające z dzielenia przez
tę samą resztę. Niech
i
będą tymi liczbami. Wówczas liczba
jest podzielna przez
, mamy więc
![]() |
dla pewnej liczby całkowitej
. Ponieważ
, więc
jest liczbą dodatnią oraz
![]() |
Warunki podane w treści zadania są więc spełnione.
Punkt
leży na zewnątrz okręgu
o środku
. Z punktu
poprowadzono dwie proste styczne do okręgu
odpowiednio w punktach
i
. Pewna styczna do okręgu
przecina odcinki
i
odpowiednio w punktach
i
. Proste
i
przecinają odcinek
odpowiednio w punktach
i
. Udowodnić, że z odcinków
,
i
można zbudować trójkąt podobny do trójkąta
.
Oznaczmy przez
punkt styczności okręgu
z prostą
(rys. 3). Z równości
![]() |
wynika, że trójkąty
oraz
są przystające. Zatem
.
Analogicznie dowodzimy równość
. To oznacza, że trójkąt
jest zbudowany z odcinków
,
oraz
.

Pozostaje wykazać, że trójkąt
jest podobny do trójkąta
. Oznaczmy:
,
. Trójkąt
jest równoramienny, skąd obliczamy, że
. Ponadto
. Dwie ostatnie równości implikują
![]() |
co daje w rezultacie
![]() |
Analogicznie dowodzimy, że
, co kończy rozwiązanie zadania.
Każdej parze liczb całkowitych nieujemnych
jest przyporządkowana liczba
zgodnie z warunkami:
![]() |
Niech
będzie ustaloną liczbą całkowitą nieujemną i niech
,
będą takimi liczbami całkowitymi nieujemnymi, że
. Rozstrzygnąć, ile jest liczb
spełniających równanie
![]() |
Udowodnimy następujący lemat dający inny opis funkcji
.
Lemat
Niech
będzie liczbą całkowitą dodatnią oraz niech
,
będą liczbami całkowitymi nieujemnymi mniejszymi od
. Niech
![]() |
będą zapisami dwójkowymi odpowiednio liczb
i
, przy czym dopuszczamy zera początkowe. Wówczas
![]() |
(Zatem
jest liczbą miejsc dwójkowych, na których liczby
i
mają różne cyfry.)
Dowód lematu
Przeprowadzimy dowód indukcyjny ze względu na
. Dla
teza lematu wynika bezpośrednio z równości
![]() |
Niech
będzie taką liczbą całkowitą, dla której teza lematu jest prawdziwa oraz niech
,
będą dowolnymi liczbami całkowitymi nieujemnymi mniejszymi od
. Zapiszmy liczby
,
w układzie dwójkowym:
![]() |
Z założenia indukcyjnego wynika, że teza lematu jest spełniona dla liczb
![]() |
mamy więc
. Ponadto
oraz
, skąd na mocy warunków podanych w treści zadania wynika, że
. Zatem
![]() |
Dowód lematu został zakończony.
Przechodzimy teraz do rozwiązania zadania. Niech
![]() |
Wówczas równość
jest równoważna równości
![]() |
Ponieważ liczby
mogą przyjmować tylko wartości
(gdy
lub
) lub
(gdy
), zatem dla
zachodzi warunek
![]() |
Możemy więc przy ustalonych
i
opisać wszystkie liczby
spełniające równanie
. Na tych pozycjach zapisu dwójkowego, na których liczby
i
mają różne cyfry, liczba
może mieć cyfrę dowolną. Na tych pozycjach, na których cyfry liczb
i
są takie same, liczba
musi mieć cyfrę taką jak liczby
i
. Przy konstrukcji liczby
możemy więc dowolnie dobrać cyfry na
pozycjach.
Liczba rozwiązań danego w zadaniu równania jest więc równa
.
III etap LIV Olimpiady Matematycznej
| Załącznik | Wielkość |
|---|---|
| LIV OM III etap - Zadania [5] | 66.22 KB |
| LIV OM III etap - Zadania z rozwiązaniami [6] | 108.67 KB |
W trójkącie ostrokątnym
odcinek
jest wysokością. Przez środek
boku
poprowadzono taką prostą przecinającą półproste
i
odpowiednio w punktach
i
, że
. Punkt
jest środkiem okręgu opisanego na trójkącie
. Wykazać, że
.
Z twierdzenia Menelausa zastosowanego do trójkąta
otrzymujemy
![]() |
Niech
będzie drugim punktem przecięcia prostej
z okręgiem opisanym na trójkącie
(rys. 1). Z równości
wynika, że
. Ponadto
.
Zatem trójkąty prostokątne
oraz
są przystające. Stąd uzyskujemy
, czyli
, a to daje
.

Ponieważ
jest środkiem odcinka
, więc jego rzut prostokątny na prostą
pokrywa się ze środkiem odcinka
. Stąd
.
Liczba
jest dodatnia i mniejsza od 1. Dowieść, że dla każdego skończonego, ściśle rosnącego ciągu nieujemnych liczb całkowitych (
) zachodzi nierówność
![]() |
Stosujemy indukcję względem
. Dla
nierówność ma postać
![]() |
i oczywiście jest spełniona. Ustalmy
i załóżmy, że nierówność jest spełniona dla każdego rosnącego ciągu długości
. Weźmy pod uwagę dowolny rosnący ciąg długości
:
. Dzieląc dowodzoną nierówność stronami przez
możemy bez straty ogólności przyjąć, że
. Wówczas
![]() |
Z nierówności
oraz
wynika, że
![]() |
Stąd, z równości (1) oraz z założenia indukcyjnego uzyskujemy
![]() |
To kończy krok indukcyjny i rozwiązanie zadania.
Wyznaczyć wszystkie wielomiany
o współczynnikach całkowitych, spełniające następujący warunek: dla każdej liczby naturalnej
liczba
jest podzielna przez
.
Niech
będzie wielomianem o współczynnikach całkowitych, spełniającym rozważany warunek. Przypuśćmy, że dla pewnej liczby naturalnej
wartość
jest różna od
i od
; ma więc dzielnik pierwszy
. Niech
. Różnica
jest sumą różnic postaci
, które są liczbami podzielnymi przez
, czyli przez
. Zatem
dzieli się przez
.
Z warunku zadania wynika, że
jest dzielnikiem liczb
oraz
; jest więc nieparzystym dzielnikiem pierwszym liczby
, czyli jest dzielnikiem liczby
. To jednak nie jest możliwe, bowiem
![]() |
a wartości symbolu Newtona
są dla
liczbami podzielnymi przez
.
Sprzeczność dowodzi, że
dla każdej liczby naturalnej
. Stąd wniosek, że
jest wielomianem równym tożsamościowo
lub równym tożsamościowo
. Oczywiście każdy z tych dwóch wielomianów spełnia postulowany warunek.
Dana jest liczba pierwsza p oraz takie liczby całkowite
,
,
, że
![]() |
Wykazać, że jeśli liczby
,
,
dają takie same reszty przy dzieleniu przez
, to liczba
jest podzielna przez
.
Ponieważ liczba
jest podzielna przez
oraz
, więc liczba
jest podzielna przez
. Podobnie liczby
oraz
są podzielne przez
. Zatem liczba
![]() |
jest również podzielna przez
, co implikuje podzielność przez
liczby
. Liczba ta jako mniejsza od
jest więc równa
lub
.
Z podzielności przez
liczb
,
oraz
wynika podzielność przez
ich sumy pomnożonej przez
, czyli liczby
![]() |
Z danych w treści zadania nierówności wnioskujemy, że
, co w połączeniu z powyższą równością dowodzi podzielności przez
liczby
.
Zatem w przypadku
zadanie zostało rozwiązane. Jeśli zaś
, to z równości
wynika, że liczba
jest parzysta. Jest ona również podzielna przez
, a zatem dzieli się także przez
.
Sfera wpisana w czworościan
jest styczna do ściany
w punkcie
. Druga sfera jest styczna do ściany
w punkcie
oraz jest styczna do płaszczyzn zawierających pozostałe ściany tego czworościanu w punktach, które do czworościanu nie należą. Dowieść, że jeżeli
jest środkiem okręgu opisanego na trójkącie
, to
jest punktem przecięcia wysokości tego trójkąta.
Oznaczmy przez
i
punkty styczności sfery wpisanej w czworościan
odpowiednio ze ścianami
i
. Niech ponadto
i
będą punktami styczności drugiej rozważanej w treści zadania sfery, odpowiednio z płaszczyznami
i
. Wówczas trójkąty
i
są przystające (cecha bok-bok-bok). Obróćmy trójkąt
wokół prostej
tak, aby punkt
przeszedł na punkt
; niech przy tym obrocie
przejdzie na
. Podobnie, obróćmy trójkąt
wokół prostej
tak, aby punkt
przeszedł na punkt
; niech przy tym obrocie
przejdzie na
.
Dalsza część rozwiązania rozgrywa się w płaszczyźnie trójkąta
: Trójkąty
i
są przystające, więc
. Ponadto czworokąty
i
są rombami, co implikuje
. Zatem
.
Analogicznie dowodzimy, że
, a to oznacza, że
jest punktem przecięcia wysokości trójkąta
.
Niech n będzie dodatnią liczbą całkowitą parzystą. Udowodnić, że istnieje permutacja
zbioru
, spełniająca dla każdego
warunek:
jest jedną z liczb
,
,
,
,
przy czym
.
Przyjmijmy oznaczenia:
![]() |
![]() |
Rozważamy graf skierowany o
wierzchołkach ponumerowanych
, w którym z punktu (wierzchołka)
wychodzą dwie zorientowane krawędzie: do punktu
i do
. Teza sprowadza się do istnienia zamkniętej ścieżki, przechodzącej przez każdy wierzchołek dokładnie jeden raz (cyklu Hamiltona).
Startując od wierzchołka o numerze
i działając funkcjami
,
, możemy uzyskać: w jednym kroku - punkty
i
; w dwóch krokach - punkty
,
,
,
; w trzech krokach - punkty od
do
; itd. Widać, że każdy punkt jest osiągalny z wierzchołka
.
Niech
będzie najdłuższą ścieżką, przechodzącą przez różne wierzchołki, wśród których jest wierzchołek o numerze
. Obie wychodzące z punktu
krawędzie trafiają w pewne punkty ścieżki
(w przeciwnym razie ścieżkę dałoby się przedłużyć). Mamy więc krawędzie
,
(
,
); niech np.
,
.
Przypuśćmy, że
. Wówczas
![]() |
Funkcja
przyjmuje tylko wartości parzyste, a
wartości nieparzyste. Ponadto każda z równości
i
implikuje
. Zatem
![]() |
skąd
- sprzeczność, bo
są trzema różnymi liczbami ze zbioru
.
Zatem
lub
, co oznacza, że
jest krawędzią grafu. Uzupełnia ona ścieżkę
do zamkniętego cyklu. Załóżmy, że poza nią pozostały jakieś wierzchołki grafu. Są one osiągalne z wierzchołka o numerze
(leżącego na ścieżce
). Zatem z pewnego punktu tej ścieżki,
, musi wychodzić krawędź do punktu
leżącego poza nią. Wtedy
jest ścieżką przechodzącą przez
różnych wierzchołków (wśród których jest punkt
), wbrew maksymalności
.
Wniosek: ścieżka
, uzupełniona krawędzią
, jest cyklem przechodzącym przez wszystkie wierzchołki grafu.
Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om54_1.pdf
[2] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om54_1r_0.pdf
[3] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om54_2.pdf
[4] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om54_2r_0.pdf
[5] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om54_3.pdf
[6] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om54_3r.pdf