I etap LV Olimpiady Matematycznej
| Załącznik | Wielkość |
|---|---|
| LIV OM I etap - Zadania [1] | 97.1 KB |
| LIV OM I etap - Zadania z rozwiązaniami [2] | 143.67 KB |
Znaleźć wszystkie pary liczb całkowitych dodatnich
,
spełniających równanie
![]() |
Dla dowolnych liczb rzeczywistych
mamy
![]() |
Zatem dla liczb rzeczywistych
prawdziwe są nierówności
![]() |
co oznacza, że dane równanie nie ma rozwiązań w liczbach naturalnych (a nawet rzeczywistych)
.
Wobec tego, jeśli para
liczb całkowitych dodatnich spełnia dane w treści zadania równanie, to jedna z liczb
,
musi być równa 1. Przyjmijmy ze względu na symetrię, że tą liczbą jest
. Dane równanie przyjmuje wówczas postać
. Po uproszczeniu dostajemy
, skąd
.
Równanie ma więc dwa rozwiązania:
,
oraz
,
.
Uwaga: Kluczem do rozwiązania zadania jest nierówność
prawdziwa dla dowolnych liczb rzeczywistych
. Jej krótki dowód został przedstawiony w powyższym rozwiązaniu w linijce (1). Inny, równie krótki dowód to:
![]() |
Dana jest liczba rzeczywista
. Definiujemy ciąg
wzorem
![]() |
Dowieść, że dla każdej liczby naturalnej
zachodzi nierówność
![]() |
Niech
. Wówczas daną w treści zadania zależność rekurencyjną możemy przepisać w postaci
![]() |
Z powyższego wzoru oraz z nierówności
uzyskujemy przez indukcję nierówność
dla dowolnego
. Ponadto
![]() |
Stąd otrzymujemy
![]() |
czego należało dowieść.
Trzy różne punkty
,
,
leżą na okręgu
. Proste styczne do okręgu
w punktach
i
przecinają się w punkcie
. Prosta styczna do okręgu
w punkcie
przecina prostą
w punkcie
. Udowodnić, że
![]() |

Niech
będzie środkiem odcinka
(rys. 1). Wówczas trójkąt
jest prostokątny. Na mocy twierdzenia Pitagorasa oraz podobieństwa trójkątów
i
otrzymujemy
![]() |
co należało udowodnić.
Rozpatrujemy zbiór wszystkich
-wyrazowych ciągów o wyrazach ze zbioru
. Z każdego takiego ciągu wybieramy wyraz najmniejszy i sumujemy wybrane wyrazy. Udowodnić, że otrzymana suma jest równa
![]() |
Oznaczmy przez
liczbę tych
-wyrazowych ciągów o wyrazach ze zbioru
, których każdy wyraz jest nie mniejszy niż
. Ciągi takie to
-wyrazowe ciągi o wyrazach z
-elementowego zbioru
![]() |
Stąd wynika, że
. Zatem liczba ciągów o najmniejszym wyrazie równym
wynosi
.
Suma wszystkich wyrazów najmniejszych jest więc równa
![]() |
czego należało dowieść.
Liczba naturalna
zapisana jest w układzie dziesiętnym za pomocą 333 cyfr, z których żadna nie jest zerem. Dla
liczba
powstaje z liczby
przez przeniesienie cyfry jedności na początek. Dowieść, że albo wszystkie liczby
są podzielne przez 333, albo żadna z nich.
Niech
oznacza cyfrę jedności liczby
. Wówczas dla
mamy
![]() |
Liczba
jest podzielna przez 333 oraz liczby 10 i 333 są względnie pierwsze. Z drugiej równości (1) wynika zatem, że liczba
jest podzielna przez 333 wtedy i tylko wtedy, gdy liczba
jest podzielna przez 333.
Jeśli liczba
jest podzielna przez 333, to na mocy powyższego stwierdzenia uzyskujemy (indukcyjnie) podzielność przez 333 każdej z liczb
. Jeżeli natomiast liczba
nie dzieli się przez 333, to analogicznie jak wyżej wnioskujemy, że żadna z liczb
nie dzieli się przez 333.
Punkty
,
,
,
leżą w tej właśnie kolejności na okręgu
. Punkt
jest środkiem tego łuku
okręgu
, który nie zawiera punktów
i
; punkt
jest środkiem tego łuku
okręgu o, który nie zawiera punktów
i
. Dowieść, że
![]() |
Z twierdzenia Ptolemeusza (zob. LI Olimpiada Matematyczna, Sprawozdanie Komitetu Głównego, Dodatek D, str. 112) zastosowanego do czworokąta
uzyskujemy równość
. Stąd
![]() |
Zatem zadanie sprowadza się do wykazania, że
![]() |
Bez straty ogólności przyjmijmy, że
; wtedy
. Niech
będzie punktem symetrycznym do
względem prostej
(rys. 2). Ponieważ
jest dwusieczną kąta
, punkt
leży na odcinku
. Ponadto
.
Analogicznie, oznaczając przez
punkt symetryczny do
względem prostej
wnioskujemy, że punkt
leży na odcinku
oraz
. Na mocy równości
![]() |

trójkąty równoramienne
i
są podobne. Stąd
![]() |
co jest równoważne dowodzonej równości (1).
U cioci Reni spotkało się (łącznie z ciocią)
osób. Każdy z obecnych podarował co najmniej jednej z pozostałych osób co najmniej jeden prezent. Okazało się, że każdy podarował trzykrotnie więcej prezentów niż sam otrzymał, z jednym wyjątkiem: ciocia Renia podarowała zaledwie
liczby prezentów, które dostała. Wyznaczyć, w zależności od
, najmniejszą możliwą liczbę prezentów, które mogła otrzymać ciocia Renia.
Oznaczmy przez
(
) liczbę prezentów otrzymanych przez
-tego gościa cioci Reni oraz niech
oznacza liczbę prezentów, które otrzymała ciocia Renia. Wówczas łączna liczba prezentów wynosi
![]() |
Zatem liczba
jest podzielna przez
, powiedzmy
, gdzie
jest pewną liczbą całkowitą nieujemną.
Ponieważ każda osoba podarowała co najmniej jeden prezent, więc musiała ona także otrzymać przynajmniej jeden upominek. Stąd wnioskujemy, że
dla
, co na mocy drugiej równości (1) daje
. Ponieważ liczba
jest całkowita, więc ostatnia nierówność jest równoważna nierówności
, gdzie
oznacza największą liczbę całkowitą nie większą niż
. Zatem
![]() |
Pozostaje wykazać, że przy spełnieniu warunków zadania możliwe jest, aby ciocia Renia dostała dokładnie
prezentów.
Załóżmy, że
, gdzie
, zaś
jest pewną liczbą całkowitą dodatnią. Podzielmy
gości cioci Reni na (co najwyżej) trzy rozłączne grupy:
![]() |
(Ponieważ
, więc
.) Następnie posadźmy wszystkie osoby
oraz
przy okrągłym stole i przyjmijmy, że:
,
daje 1 prezent osobie siedzącej po jej prawej stronie;
daje 2 prezenty cioci Reni;
daje 3 prezenty cioci Reni;
daje 5 prezentów cioci Reni;
oraz
.W ten sposób każda osoba
oraz
podarowała
prezenty, zaś otrzymała jeden, natomiast każda osoba
dała
prezentów, a sama dostała dwa. Zatem każdy gość cioci Reni podarował trzykrotnie więcej prezentów niż sam dostał. Z kolei ciocia Renia otrzymała
![]() |
prezentów, sama zaś podarowała
upominków, czyli sześciokrotnie mniej.
Odpowiedź: Ciocia Renia mogła otrzymać co najmniej 12[(n+3)/5] prezentów.
W czworościanie
punkty
i
są odpowiednio środkami krawędzi
i
. Punkt
leży na odcinku
, przy czym
oraz
. Punkt
jest środkiem sfery opisanej na czworościanie
. Dowieść, że jeżeli
, to
.
Wprowadźmy następujące oznaczenia:
![]() |
Wówczas na mocy twierdzenia cosinusów mamy
![]() |
Ponadto korzystając z twierdzenia Pitagorasa otrzymujemy
![]() |
Odejmując stronami równości (1) oraz wykorzystując zależność (2) uzyskujemy
. Stąd
, czyli
.
Znaleźć wszystkie wielomiany
o współczynnikach rzeczywistych, mające następującą własność: jeśli
jest liczbą wymierną, to
![]() |
jest liczbą wymierną.
Zauważmy najpierw, że warunki zadania są spełnione przez każdy wielomian postaci
, gdzie
i
są liczbami wymiernymi.
Udowodnimy, że są to wszystkie wielomiany o własności podanej w zadaniu.
Niech
będzie wielomianem spełniającym warunki zadania. Dla liczby wymiernej
rozważamy wielomian
. Wielomian
przyjmuje wartości wymierne dla wszystkich argumentów rzeczywistych
, jest więc wielomianem stałym równym
. Stąd wynika, że dla dowolnej liczby całkowitej
zachodzi równość
, czyli
![]() |
Niech
, gdzie
oraz
. Wówczas
oraz dla dowolnej liczby całkowitej n zachodzi równość
![]() |
Zatem wielomian
przyjmuje wartość
dla wszystkich argumentów całkowitych, musi więc być wielomianem zerowym, a w konsekwencji
.
Mamy talię 52 kart. Tasowaniem będziemy nazywać wykonanie następujących czynności: dowolny podział talii na część górną i dolną, a następnie dowolne zmieszanie kart z zachowaniem porządku w obrębie każdej części. Mówiąc formalnie, tasowaniem jest dowolne przemieszanie kart, w którym
-ta karta od wierzchu przechodzi na pozycję
, przy czym istnieje takie
, że
dla
oraz dla
.
Rozstrzygnąć, czy rozpoczynając od ustalonego początkowego uporządkowania kart, można uzyskać każde inne uporządkowanie wykonując pięć tasowań.
Udowodnimy, że po pięciu tasowaniach nie można uzyskać porządku odwrotnego do wyjściowego.
Zauważmy, że karty, które podczas pewnego tasowania znalazły się w tej samej części, nie zmieniają wzajemnego porządku po tym tasowaniu.
Spośrod 52 kart podczas pierwszego tasowania w jednej z części znajdzie się co najmniej 26 kart. Spośród tych 26 kart co najmniej 13 znajdzie się w jednej części także podczas drugiego tasowania.
Rozumując podobnie dalej wnioskujemy, że istnieje co najmniej 7 kart, które będą się znajdowały w tej samej części przez pierwsze trzy tasowania. Co najmniej 4 z nich będą w tej samej części także przy czwartym tasowaniu, a pewne dwie po wszystkich pięciu tasowaniach. Zatem zawsze będą istniały dwie karty, które przez pięć tasowań nie zmienią wzajemnego położenia.
Nie można więc uzyskać kart w porządku odwrotnym do wyjściowego, gdyż wtedy każde dwie karty musiałyby zmienić wzajemną kolejność.
Dany jest czworokąt wypukły
. Punkty
i
, różne od wierzchołków czworokąta, leżą odpowiednio na bokach
i
, przy czym
. Udowodnić, że trójkąty
i
mają równe pola wtedy i tylko wtedy, gdy ich ortocentra leżą na prostej prostopadłej do
.
Uwaga: Ortocentrum trójkąta to punkt przecięcia wysokości.
Oznaczmy przez
,
rzuty prostokątne punktów
,
odpowiednio na proste
,
(rys. 3). Niech ponadto
oznacza ortocentrum trójkąta
oraz niech
będzie rzutem prostokątnym punktu
na prostą
.
Korzystając z podobieństwa trójkątów prostokątnych
i
otrzymujemy
![]() |

Analogicznie, z podobieństwa trójkątów prostokątnych
i
uzyskujemy zależność
![]() |
Wprowadźmy następujące oznaczenie:
![]() |
Z nierówności
wynika, że
. Zatem
![]() |
gdzie
oznacza pole trójkąta
.
Oznaczmy przez
rzut prostokątny ortocentrum trójkąta
na prostą
. Wówczas, analogicznie jak wyżej, otrzymujemy zależność
![]() |
Porównując równości (1) oraz (2) wnioskujemy, że
wtedy i tylko wtedy, gdy
. Ostatnia równość jest równoważna stwierdzeniu, że ortocentra trójkątów
i
leżą na prostej prostopadłej do
, jeśli przekonamy się, że punkty
i
leżą na prostej
po tej samej stronie punktu
.
W tym celu wykażemy, że punkt
leży na półprostej
Ponieważ
, więc punkt
leży na półprostej
. Ponadto trójkąt
jest prostokątny (lub
), więc rzut prostokątny półprostej
na prostą
pokrywa się z półprostą
Stąd bezpośrednio wynika, że punkt
leży na półprostej
Analogicznie dowodzimy, że punkt
leży na półprostej
, co kończy rozwiązanie zadania.
Uwaga: Rysunek 3 przedstawia przypadek, w którym trójkąty
i
są ostrokątne. Zaprezentowane rozwiązanie pozostaje jednak w mocy dla każdej innej konfiguracji spełniającej warunki zadania.
Dla liczb dodatnich
,
,
,
określamy
![]() |
Udowodnić nierówność
![]() |
Niech
. Wtedy
, gdzie
![]() |
Korzystając z nierówności
![]() |
prawdziwej dla dowolnej liczby rzeczywistej
otrzymujemy
![]() |
Zatem
![]() |
co daje
, czyli nierówność, którą należało udowodnić.
Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om54_1.pdf
[2] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om54_1r_0.pdf