Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

LIX OM - II etap

II etap LIX Olimpiady Matematycznej

ZałącznikWielkość
LIX OM II etap - Zadania [1]60.31 KB
LIX OM II etap - Zadania z rozwiązaniami [2]121.4 KB

LIX OM - II -Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
LIX OM, 2007-2008
Etap: 
II

Wyznaczyć największą możliwą długość ciągu kolejnych liczb całkowitych, z których każdą można przedstawić w
postaci $ x^3 +2y^2 $ dla pewnych liczb całkowitych $ x, y $.

Rozwiązanie

Ciąg pięciu kolejnych liczb całkowitych -1, 0, 1, 2, 3 spełnia warunki zadania: istotnie, mamy

\[<br />
-1=(-1)^3 +2\cdot 0^2,\; 0=0^3 +2\cdot 0^2,\; 1=1^3 +2\cdot 0^2,\;<br />
2=0^3 +2\cdot 1^2,\; 3=1^3 +2\cdot 1^2.<br />
\]

Z drugiej strony, wśród dowolnych sześciu kolejnych liczb całkowitych istnieje liczba, powiedzmy
$ m $, która daje resztę 4 lub resztę 6 z dzielenia przez 8. Liczba $ m $ jest parzysta; gdyby więc istniało przedstawienie
w postaci $ m = x^3 +2y^2 $ dla pewnych liczb całkowitych $ x, y $, to liczba $ x $ byłaby parzysta. Wówczas jednak
uzyskalibyśmy podzielność $ 8|x^3 $ i w efekcie liczby $ m $ i $ 2y^2 $ dawałyby tę samą resztę (4 lub 6) z dzielenia przez 8.
Wobec tego liczba $ y^2 $ dawałaby resztę 2 lub 3 z dzielenia przez 4. Jest to niemożliwe: równości

\[<br />
(2k)^2 =4\cdot k^2,\quad (2k +1)^2 =4\cdot (k^2 +k)+1<br />
\]

dowodzą, że kwadrat liczby całkowitej może dawać przy dzieleniu przez 4 tylko resztę 0 lub 1.

Wykazaliśmy tym samym, że wśród dowolnych sześciu kolejnych liczb całkowitych istnieje liczba, której nie da się przedstawić
w postaci $ x^3 +2y^2 $.

Odpowiedź: Największa możliwa długość takiego ciągu wynosi 5.

LIX OM - II -Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
LIX OM, 2007-2008
Etap: 
II

W pięciokącie wypukłym $ ABCDE $ spełnione są zależności

\[<br />
\measuredangle ABD &= \measuredangle ACE,& \measuredangle ACB &= \measuredangle ACD, \\<br />
\measuredangle ADC &= \measuredangle ADE,& \measuredangle ADB &= \measuredangle  AEC.<br />
\]

Odcinki $ BD $ i $ CE $ przecinają się w punkcie $ S $. Dowieść, że proste $ AS $ i $ CD $ są prostopadłe.

Rozwiązanie

Z równości

\[<br />
\measuredangle ABD = \measuredangle ACE oraz \measuredangle ADB = \measuredangle AEC<br />
\]

wynika (rys. 1), że trójkąty $ BAD $ i $ CAE $ są podobne (cecha kąt-kąt-kąt). Podobieństwo tych trójkątów
pozwala wnioskować, że

\[<br />
\measuredangle BAC = \measuredangle DAE \text{ oraz } \frac{BA}{DA}= \frac{CA}{EA}<br />
\]

Zależności te dowodzą, że trójkąty $ BAC $ i $ DAE $ są podobne (cecha bok-kąt-bok). W konsekwencji otrzymujemy

\[<br />
(1) \qquad \measuredangle ABC = \measuredangle ADE = \measuredangle ADC.<br />
\]

Ponadto prawdziwa jest zależność

\[<br />
\measuredangle ACB = \measuredangle  ACD<br />
\]

om59_2r_img_1.jpg

która w połączeniu z równością (1) implikuje, że trójkąty $ ABC $ i $ ADC $ są podobne (cecha kąt-kąt-kąt).
Mają one jednak wspólny odpowiedni bok $ AC $. Wobec tego trójkąty te są przystające i symetryczne względem prostej $ AC $.
Stąd wniosek, że proste $ AC $ i $ BD $ są prostopadłe.

Analogicznie dowodzimy, że proste $ AD $ i $ CE $ są prostopadłe. Zatem $ S $ jest punktem przecięcia wysokości trójkąta
$ CAD $. To oznacza, że prosta $ AS $ zawiera trzecią wysokość tego trójkąta, czyli jest prostopadła do prostej $ CD $.

LIX OM - II -Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
LIX OM, 2007-2008
Etap: 
II

Wyznaczyć wszystkie takie funkcje $ f $, określone na zbiorze wszystkich liczb rzeczywistych i przyjmujące
wartości rzeczywiste, że dla dowolnych liczb rzeczywistych $ x $ i $ y $ zachodzi równość

\[<br />
(1)\qquad f(f(x)-y)= f(x)+f(f(y)-f(-x))+x.<br />
\]

Rozwiązanie

Oznaczmy $ c = f(0) $. Podstawiając $ x = y = 0 $ w równości (1) otrzymujemy zależność $ f(c)= f(f(0)) = 2f(0) = 2c $. Następnie
kładąc $ x =0 $ i $ y = c $ stwierdzamy, że

\[<br />
c = f(0) = f(0)+f(f(c)-c)+0 = c +f(2c-c)= c+f(c)=3c.<br />
\]

Wynika stąd, że $ c = 0 $, czyli $ f(0) = 0 $.

Przyjmując teraz w warunku (1) wartość $ x = 0 $ widzimy, że

\[<br />
(2) \qquad f(-y)= f(f(y)) \text{ dla każdej liczby rzeczywistej } y.<br />
\]

Podstawmy z kolei $ y = f(x) $ w równości (1). Wówczas na mocy własności (2) dla dowolnej wartości $ x $ dostajemy zależność

\[<br />
\begin{split}<br />
0 &= f(0) = f(f(x)-f(x)) = f(x)+f(f(f(x))-f(-x))+x = \\<br />
&= f(x)+f(f(-x)-f(-x))+x = f(x)+f(0)+x = f(x)+x.<br />
\end{split}<br />
\]

Stąd $ f(x)=-x $ dla każdej liczby rzeczywistej $ x $ i pozostaje bezpośrednio sprawdzić, że funkcja dana tym wzorem
istotnie ma żądane własności.

Odpowiedź: Jedyną funkcją spełniającą warunki zadania jest $ f(x)= -x $.

LIX OM - II -Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
LIX OM, 2007-2008
Etap: 
II

W każdym polu kwadratowej tablicy o rozmiarach $ n \times n $ napisana jest liczba całkowita. Możemy wielokrotnie
wykonywać następującą operację: Wybieramy dowolne pole tabeli i zmniejszamy wpisaną weń liczbę o liczbę pól sąsiednich
(mających wspólny bok z wybranym polem), zaś każdą z liczb wpisanych w pola sąsiednie zwiększamy o 1.

Dla każdej liczby całkowitej $ n \geqslant 2 $ rozstrzygnąć, czy z dowolnej początkowej tabeli, w której suma wszystkich
$ n^2 $ liczb jest równa zeru, można otrzymać tabelę składającą się z samych zer.

Rozwiązanie

Niech $ P $ oznacza przekątną tabeli łączącą jej lewy górny róg z prawym dolnym rogiem. Udowodnimy, że w wyniku
wykonania opisanej operacji nie zmienia się parzystość sumy liczb znajdujących się na przekątnej $ P $ (na rys. 2 pola
leżące na przekątnej $ P $ są zacieniowane).

om59_2r_img_3.jpg

Dla każdego pola na przekątnej $ P $ liczba pól sąsiednich wynosi 2 albo 4 i żadne z nich nie leży na przekątnej $ P $.
Każde pole sąsiadujące z przekątną $ P $ (na rys. 2 takie pola oznaczone są krzyżykami) sąsiaduje z dokładnie dwoma polami
leżącymi na przekątnej $ P $. Pozostałe pola tabeli nie leżą na przekątnej $ P $ i z nią nie sąsiadują. Jeżeli więc suma liczb
na przekątnej $ P $ przed wykonaniem operacji wynosiła $ s $, to w wyniku jej wykonania suma ta będzie równa $ s-4 $, $ s-2 $, $ s $ lub
$ s+2 $, czyli jej parzystość nie zmieni się.

Zatem jeśli na początku wpiszemy do tabeli liczbę 1 w lewym górnym rogu, liczbę -1 w polu leżącym w prawym górnym rogu
oraz liczbę 0 w każde z pozostałych pól, to suma wszystkich liczb w tabeli będzie równa zeru, ale po wykonaniu dowolnej
ilości operacji suma liczb leżących na przekątnej $ P $ będzie nieparzysta. Wobec tego nie jest możliwe, by przekątna $ P $,
a tym bardziej — cała tabela, składała się z samych zer.

Odpowiedź: Dla każdego $ n \geqslant 2 $ istnieje początkowa tabela o sumie liczb równej zeru, z której nie można
otrzymać tabeli złożonej z samych zer.

LIX OM - II -Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
LIX OM, 2007-2008
Etap: 
II

Dany jest trójkąt $ ABC $, w którym $ AC = BC $. Punkt $ D $ leży na boku $ AB $ tego trójkąta, przy czym $ AD < BD $. Punkt
$ E $ jest symetryczny do punktu $ A $ względem prostej $ CD $. Wykazać, że

\[<br />
\frac{AC}{CD} = \frac{BE}{BD-AD}<br />
\]

Rozwiązanie

Oznaczmy przez $ F $ punkt symetryczny do $ A $ względem punktu $ D $ (rys. 3). Na mocy nierówności $ AD <BD $ punkt $ F $
znajduje się wewnątrz odcinka AB.

Ponieważ $ AD = DF $ oraz punkty $ A $ i $ E $ są symetryczne względem prostej $ CD $, więc stosując twierdzenie odwrotne do
twierdzenia Talesa stwierdzamy, że $ CD || FE $. Stąd w szczególności wynika, że proste $ CD $ i $ BE $ nie są równoległe,
zatem przecinają się one w pewnym punkcie $ G $. Ponadto

om59_2r_img_4.jpg

\[<br />
(1) \qquad \measuredangle BFE = \measuredangle BDG = \measuredangle CDA.<br />
\]

Dalej, zauważmy, że $ CA = CB = CE $, punkty $ A $, $ B $ i $ E $ leżą więc na okręgu o środku w punkcie $ C $. Wobec tego otrzymujemy

\[<br />
(2) \qquad \measuredangle ABE = \measuredangle ACE = \measuredangle ACD.<br />
\]

Łącząc równości (1) i (2) dochodzimy do wniosku, że trójkąty $ ACD $ i $ EBF $ są podobne (cecha kąt-kąt-kąt). Zatem

\[<br />
\frac{AC}{CD}=\frac{BE}{BF}=\frac{BE}{BD-AD}<br />
\]

LIX OM - II -Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
LIX OM, 2007-2008
Etap: 
II

Dana jest liczba całkowita dodatnia $ n $ niepodzielna przez 3. Udowodnić, że istnieje liczba $ m $ o następującej własności:
Każda liczba całkowita nie mniejsza niż $ m $ jest sumą cyfr pewnej wielokrotności liczby $ n $.

Rozwiązanie

Przez liczbę dobrą będziemy rozumieć taką liczbę całkowitą dodatnią, która jest sumą cyfr pewnej wielokrotności liczby $ n $.

Zauważmy przede wszystkim, że suma dwóch liczb dobrych jest również liczbą dobrą. Rzeczywiście, niech $ k_1, k_2 $ będą
wielokrotnościami liczby $ n $ o sumach cyfr odpowiednio równych $ s_1, s_2 $. Niech $ t $ będzie taką liczbą całkowitą, że
$ 10^t >k_2 $. Wówczas liczba $ k = 10^t \cdot k_1 +k_2 $ jest wielokrotnością liczby $ n $, zaś suma cyfr liczby $ k $ jest równa
$ s_1 +s_2 $, gdyż przy dodawaniu liczb $ 10^t \cdot k_1 $ i $ k_2 $ niezerowe cyfry występują na różnych pozycjach.

Liczba $ n $ nie jest podzielna przez 3, zatem jej suma cyfr a także nie jest podzielna przez 3.

Niech teraz $ b $ będzie taką liczbą całkowitą, że $ 10^{3^b} >n $. Przyjmijmy, że kolejnymi cyframi zapisu dziesiętnego
liczby $ n $ są cyfry $ c_1, c_2, \dots , c_l $. Możemy oczywiście przyjąć, że $ c_l \neq 0 $, gdyż podzielenie liczby
$ n $ przez 10 nie zmienia warunków zadania. Wówczas kolejnymi cyframi zapisu dziesiętnego liczby
$ (10^{3^b} -1)n = \underbrace{999\dots 99}_{3^b} \cdot n $, podzielnej przez n, są cyfry:

\[<br />
c_1,c_2, \dots , c_l-1,c_l -1, \underbrace{9, 9, \dots , 9, 9}_{3^b-l}, 9-c_1, 9-c_2, \dots , 9-c_{l-1}, 10-c_l.<br />
\]

Stąd wynika, że suma cyfr liczby $ (10^{3^b} -1)n $ wynosi $ 9\cdot 3^b = 3^{b+2} $

Udowodniliśmy zatem, iż liczbami dobrymi są: liczba $ a $, która nie jest podzielna przez 3, oraz liczba $ 3^d $, gdzie $ d = b+2 $.

Wykażemy, że każda liczba całkowita nie mniejsza niż $ a \cdot 3^d $ jest dobra. Wyniknie stąd, że liczba
$ m = a\cdot 3^d $ spełnia tezę zadania.

Niech więc $ s \geqslant a\cdot 3^d $ będzie dowolną liczbą całkowitą. Liczby

\[<br />
(*) \qquad s, s-a, s -2a, \dots , s-(3^d -1)a<br />
\]

są wówczas dodatnie. Ponadto żadne dwie z nich nie dają tej samej reszty z dzielenia przez $ 3^d $ (gdyż podzielność
$ 3^d |(s - ia) - (s - ja)=(j - i)a $ przy pewnych wskaźnikach $ 0 \leqslant i,j \leqslant 3^d -1 $ ze względu na niepodzielność
liczby a przez 3 jest możliwa tylko wtedy, gdy $ 3^d |j-i $, co jednak pociąga $ i=j $). Liczb wypisanych w ciągu (*) jest
$ 3d $, istnieje więc wśród nich liczba, która jest podzielna przez $ 3^d $. Niech na przykład $ s-va = w \cdot 3^d $. Wówczas
$ v,w \geqslant 0 $ oraz

\[<br />
s = \underbrace{a+a+ \dots +a}_{v}+\underbrace{3^d +3^d +\dots +3^d}_{w}.<br />
\]

Liczby $ a $ i $ 3^d $ są dobre. Zatem z powyższego przedstawienia wnioskujemy, że liczba $ s $ jako suma liczb dobrych również jest
dobra, a tego dowodziliśmy.

  • Pliki
  • Olimpiada Matematyczna
© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/30

Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om59_2.pdf
[2] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om59_2r.pdf