II etap LIX Olimpiady Matematycznej
| Załącznik | Wielkość |
|---|---|
| LIX OM II etap - Zadania [1] | 60.31 KB |
| LIX OM II etap - Zadania z rozwiązaniami [2] | 121.4 KB |
Wyznaczyć największą możliwą długość ciągu kolejnych liczb całkowitych, z których każdą można przedstawić w
postaci
dla pewnych liczb całkowitych
.
Ciąg pięciu kolejnych liczb całkowitych -1, 0, 1, 2, 3 spełnia warunki zadania: istotnie, mamy
![]() |
Z drugiej strony, wśród dowolnych sześciu kolejnych liczb całkowitych istnieje liczba, powiedzmy
, która daje resztę 4 lub resztę 6 z dzielenia przez 8. Liczba
jest parzysta; gdyby więc istniało przedstawienie
w postaci
dla pewnych liczb całkowitych
, to liczba
byłaby parzysta. Wówczas jednak
uzyskalibyśmy podzielność
i w efekcie liczby
i
dawałyby tę samą resztę (4 lub 6) z dzielenia przez 8.
Wobec tego liczba
dawałaby resztę 2 lub 3 z dzielenia przez 4. Jest to niemożliwe: równości
![]() |
dowodzą, że kwadrat liczby całkowitej może dawać przy dzieleniu przez 4 tylko resztę 0 lub 1.
Wykazaliśmy tym samym, że wśród dowolnych sześciu kolejnych liczb całkowitych istnieje liczba, której nie da się przedstawić
w postaci
.
Odpowiedź: Największa możliwa długość takiego ciągu wynosi 5.
W pięciokącie wypukłym
spełnione są zależności
![]() |
Odcinki
i
przecinają się w punkcie
. Dowieść, że proste
i
są prostopadłe.
Z równości
![]() |
wynika (rys. 1), że trójkąty
i
są podobne (cecha kąt-kąt-kąt). Podobieństwo tych trójkątów
pozwala wnioskować, że
![]() |
Zależności te dowodzą, że trójkąty
i
są podobne (cecha bok-kąt-bok). W konsekwencji otrzymujemy
![]() |
Ponadto prawdziwa jest zależność
![]() |

która w połączeniu z równością (1) implikuje, że trójkąty
i
są podobne (cecha kąt-kąt-kąt).
Mają one jednak wspólny odpowiedni bok
. Wobec tego trójkąty te są przystające i symetryczne względem prostej
.
Stąd wniosek, że proste
i
są prostopadłe.
Analogicznie dowodzimy, że proste
i
są prostopadłe. Zatem
jest punktem przecięcia wysokości trójkąta
. To oznacza, że prosta
zawiera trzecią wysokość tego trójkąta, czyli jest prostopadła do prostej
.
Wyznaczyć wszystkie takie funkcje
, określone na zbiorze wszystkich liczb rzeczywistych i przyjmujące
wartości rzeczywiste, że dla dowolnych liczb rzeczywistych
i
zachodzi równość
![]() |
Oznaczmy
. Podstawiając
w równości (1) otrzymujemy zależność
. Następnie
kładąc
i
stwierdzamy, że
![]() |
Wynika stąd, że
, czyli
.
Przyjmując teraz w warunku (1) wartość
widzimy, że
![]() |
Podstawmy z kolei
w równości (1). Wówczas na mocy własności (2) dla dowolnej wartości
dostajemy zależność
![]() |
Stąd
dla każdej liczby rzeczywistej
i pozostaje bezpośrednio sprawdzić, że funkcja dana tym wzorem
istotnie ma żądane własności.
Odpowiedź: Jedyną funkcją spełniającą warunki zadania jest
.
W każdym polu kwadratowej tablicy o rozmiarach
napisana jest liczba całkowita. Możemy wielokrotnie
wykonywać następującą operację: Wybieramy dowolne pole tabeli i zmniejszamy wpisaną weń liczbę o liczbę pól sąsiednich
(mających wspólny bok z wybranym polem), zaś każdą z liczb wpisanych w pola sąsiednie zwiększamy o 1.
Dla każdej liczby całkowitej
rozstrzygnąć, czy z dowolnej początkowej tabeli, w której suma wszystkich
liczb jest równa zeru, można otrzymać tabelę składającą się z samych zer.
Niech
oznacza przekątną tabeli łączącą jej lewy górny róg z prawym dolnym rogiem. Udowodnimy, że w wyniku
wykonania opisanej operacji nie zmienia się parzystość sumy liczb znajdujących się na przekątnej
(na rys. 2 pola
leżące na przekątnej
są zacieniowane).

Dla każdego pola na przekątnej
liczba pól sąsiednich wynosi 2 albo 4 i żadne z nich nie leży na przekątnej
.
Każde pole sąsiadujące z przekątną
(na rys. 2 takie pola oznaczone są krzyżykami) sąsiaduje z dokładnie dwoma polami
leżącymi na przekątnej
. Pozostałe pola tabeli nie leżą na przekątnej
i z nią nie sąsiadują. Jeżeli więc suma liczb
na przekątnej
przed wykonaniem operacji wynosiła
, to w wyniku jej wykonania suma ta będzie równa
,
,
lub
, czyli jej parzystość nie zmieni się.
Zatem jeśli na początku wpiszemy do tabeli liczbę 1 w lewym górnym rogu, liczbę -1 w polu leżącym w prawym górnym rogu
oraz liczbę 0 w każde z pozostałych pól, to suma wszystkich liczb w tabeli będzie równa zeru, ale po wykonaniu dowolnej
ilości operacji suma liczb leżących na przekątnej
będzie nieparzysta. Wobec tego nie jest możliwe, by przekątna
,
a tym bardziej — cała tabela, składała się z samych zer.
Odpowiedź: Dla każdego
istnieje początkowa tabela o sumie liczb równej zeru, z której nie można
otrzymać tabeli złożonej z samych zer.
Dany jest trójkąt
, w którym
. Punkt
leży na boku
tego trójkąta, przy czym
. Punkt
jest symetryczny do punktu
względem prostej
. Wykazać, że
![]() |
Oznaczmy przez
punkt symetryczny do
względem punktu
(rys. 3). Na mocy nierówności
punkt 
znajduje się wewnątrz odcinka AB.
Ponieważ
oraz punkty
i
są symetryczne względem prostej
, więc stosując twierdzenie odwrotne do
twierdzenia Talesa stwierdzamy, że
. Stąd w szczególności wynika, że proste
i
nie są równoległe,
zatem przecinają się one w pewnym punkcie
. Ponadto

![]() |
Dalej, zauważmy, że
, punkty
,
i
leżą więc na okręgu o środku w punkcie
. Wobec tego otrzymujemy
![]() |
Łącząc równości (1) i (2) dochodzimy do wniosku, że trójkąty
i
są podobne (cecha kąt-kąt-kąt). Zatem
![]() |
Dana jest liczba całkowita dodatnia
niepodzielna przez 3. Udowodnić, że istnieje liczba
o następującej własności:
Każda liczba całkowita nie mniejsza niż
jest sumą cyfr pewnej wielokrotności liczby
.
Przez liczbę dobrą będziemy rozumieć taką liczbę całkowitą dodatnią, która jest sumą cyfr pewnej wielokrotności liczby
.
Zauważmy przede wszystkim, że suma dwóch liczb dobrych jest również liczbą dobrą. Rzeczywiście, niech
będą
wielokrotnościami liczby
o sumach cyfr odpowiednio równych
. Niech
będzie taką liczbą całkowitą, że
. Wówczas liczba
jest wielokrotnością liczby
, zaś suma cyfr liczby
jest równa
, gdyż przy dodawaniu liczb
i
niezerowe cyfry występują na różnych pozycjach.
Liczba
nie jest podzielna przez 3, zatem jej suma cyfr a także nie jest podzielna przez 3.
Niech teraz
będzie taką liczbą całkowitą, że
. Przyjmijmy, że kolejnymi cyframi zapisu dziesiętnego
liczby
są cyfry
. Możemy oczywiście przyjąć, że
, gdyż podzielenie liczby
przez 10 nie zmienia warunków zadania. Wówczas kolejnymi cyframi zapisu dziesiętnego liczby
, podzielnej przez n, są cyfry:
![]() |
Stąd wynika, że suma cyfr liczby
wynosi
Udowodniliśmy zatem, iż liczbami dobrymi są: liczba
, która nie jest podzielna przez 3, oraz liczba
, gdzie
.
Wykażemy, że każda liczba całkowita nie mniejsza niż
jest dobra. Wyniknie stąd, że liczba
spełnia tezę zadania.
Niech więc
będzie dowolną liczbą całkowitą. Liczby
![]() |
są wówczas dodatnie. Ponadto żadne dwie z nich nie dają tej samej reszty z dzielenia przez
(gdyż podzielność
przy pewnych wskaźnikach
ze względu na niepodzielność
liczby a przez 3 jest możliwa tylko wtedy, gdy
, co jednak pociąga
). Liczb wypisanych w ciągu (*) jest
, istnieje więc wśród nich liczba, która jest podzielna przez
. Niech na przykład
. Wówczas
oraz
![]() |
Liczby
i
są dobre. Zatem z powyższego przedstawienia wnioskujemy, że liczba
jako suma liczb dobrych również jest
dobra, a tego dowodziliśmy.
Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om59_2.pdf
[2] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om59_2r.pdf