Niech n będzie dodatnią liczbą całkowitą parzystą. Udowodnić, że istnieje permutacja
zbioru
, spełniająca dla każdego
warunek:
jest jedną z liczb
,
,
,
,
przy czym
.
Przyjmijmy oznaczenia:
![]() |
![]() |
Rozważamy graf skierowany o
wierzchołkach ponumerowanych
, w którym z punktu (wierzchołka)
wychodzą dwie zorientowane krawędzie: do punktu
i do
. Teza sprowadza się do istnienia zamkniętej ścieżki, przechodzącej przez każdy wierzchołek dokładnie jeden raz (cyklu Hamiltona).
Startując od wierzchołka o numerze
i działając funkcjami
,
, możemy uzyskać: w jednym kroku - punkty
i
; w dwóch krokach - punkty
,
,
,
; w trzech krokach - punkty od
do
; itd. Widać, że każdy punkt jest osiągalny z wierzchołka
.
Niech
będzie najdłuższą ścieżką, przechodzącą przez różne wierzchołki, wśród których jest wierzchołek o numerze
. Obie wychodzące z punktu
krawędzie trafiają w pewne punkty ścieżki
(w przeciwnym razie ścieżkę dałoby się przedłużyć). Mamy więc krawędzie
,
(
,
); niech np.
,
.
Przypuśćmy, że
. Wówczas
![]() |
Funkcja
przyjmuje tylko wartości parzyste, a
wartości nieparzyste. Ponadto każda z równości
i
implikuje
. Zatem
![]() |
skąd
- sprzeczność, bo
są trzema różnymi liczbami ze zbioru
.
Zatem
lub
, co oznacza, że
jest krawędzią grafu. Uzupełnia ona ścieżkę
do zamkniętego cyklu. Załóżmy, że poza nią pozostały jakieś wierzchołki grafu. Są one osiągalne z wierzchołka o numerze
(leżącego na ścieżce
). Zatem z pewnego punktu tej ścieżki,
, musi wychodzić krawędź do punktu
leżącego poza nią. Wtedy
jest ścieżką przechodzącą przez
różnych wierzchołków (wśród których jest punkt
), wbrew maksymalności
.
Wniosek: ścieżka
, uzupełniona krawędzią
, jest cyklem przechodzącym przez wszystkie wierzchołki grafu.