III etap LIII Olimpiady Matematycznej
| Załącznik | Wielkość |
|---|---|
| LIII OM III etap - Zadania [1] | 61.14 KB |
| LIII OM III etap - Zadania z rozwiązaniami [2] | 122.24 KB |
Wyznaczyć wszystkie takie trójki liczb naturalnych
,
,
, że liczby
i
są pierwsze oraz
![]() |
Bez szkody dla ogólności rozwiązania możemy założyć, że
. Niech
. Wówczas liczba
dzieli się przez
. Z danej w treści zadania równości wynika, że
. Ponadto
![]() |
Stąd
oraz
. Skoro
, więc musi być
, czyli
![]() |
Liczby
nie spełniają warunków zadania; możemy więc przyjąć, że
. Wówczas
jest liczbą pierwszą nieparzystą. Z zależności (1) wynika, że
jest nieparzyste, a to dowodzi kolejno parzystości liczb
oraz
. Liczba
jest pierwsza, a więc
, skąd
. Zatem dane w zadaniu równanie przybiera postać
![]() |
Łącząc równości (1) i (2) uzyskujemy
, czyli
. Stąd
jest dzielnikiem liczby
, a ponieważ
, więc musi być
. To pociąga za sobą
.
Pozostaje stwierdzić, że trójka
spełnia warunki zadania.
Uwalniając się od założenia
otrzymujemy dwie trójki
spełniające warunki zadania. Są nimi:
oraz
.
Na bokach
i
trójkąta ostrokątnego
zbudowano, po jego zewnętrznej stronie, prostokąty
i
o równych polach. Udowodnić, że środek odcinka
, punkt
oraz środek okręgu opisanego na trójkącie
leżą na jednej prostej.
Oznaczmy przez
środek okręgu opisanego na trójkącie
(rys. 1). Uzupełnijmy trójkąt
do równoległoboku
. Wystarczy udowodnić, że punkty
,
,
są współliniowe.
Z równości pól danych prostokątów otrzymujemy
![]() |
Ponadto
. Uzyskane zależności dowodzą, że trójkąty
oraz
są podobne. Stąd oraz z równości
wynika kolejno, że
![]() |
czyli
. Ostatnia równość oznacza, że punkty
,
,
leżą na jednej prostej.

Na tablicy są napisane trzy nieujemne liczby całkowite. Wybieramy z tej trójki dwie liczby
,
i zastępujemy je liczbami
i
, a trzecia liczba pozostaje bez zmiany. Z otrzymaną trójką postępujemy tak samo. Rozstrzygnąć, czy z każdej początkowej trójki liczb całkowitych nieujemnych, kontynuując to postępowanie, można otrzymać trójkę, w której co najmniej dwie liczby są zerami.
Każdą trójkę liczb całkowitych nieujemnych można przedstawić w postaci
![]() |
gdzie
,
,
są liczbami całkowitymi nieujemnymi, zaś każda z liczb
,
,
jest nieparzysta lub równa
. Wagą trójki przedstawionej w postaci (1) nazwiemy wielkość
.
Wykażemy, że z każdej trójki liczb całkowitych nieujemnych o co najmniej dwóch liczbach niezerowych, wykonując operacje opisane w treści zadania, da się uzyskać trójkę o mniejszej wadze. Tym samym udowodnimy, że zawsze można otrzymać trójkę, w której co najmniej dwie liczby są zerami.
Załóżmy więc, że w trójce
co najmniej dwie liczby są różne od
. Bez straty ogólności przyjmijmy, że
oraz
.
Wykonując
-krotnie operację
przeprowadzamy trójkę
na trójkę
, którą następnie przekształcamy na
. Liczby
i
są nieparzyste, więc waga ostatniej trójki nie przekracza
![]() |
co jest mniejsze od
, czyli od wagi trójki
.
Dowieść, że dla każdej liczby naturalnej
i dla każdego ciągu liczb dodatnich
zachodzi co najmniej jedna z nierówności
![]() |
(przyjmujemy
oraz
).
Gdyby żadna z podanych nierówności nie zachodziła, to po dodaniu stronami mielibyśmy
. Wystarczy zatem udowodnić, że
![]() |
Po podstawieniu
ostatnia nierówność przybiera postać
![]() |
a to jest prawda, gdyż
dla dowolnej liczby dodatniej
.
W przestrzeni dany jest trójkąt
oraz sfera
rozłączna z płaszczyzną
. Przez każdy z punktów
,
,
poprowadzono prostą styczną do tej sfery. Punkty styczności oznaczono odpowiednio
,
,
. Punkt
leży na sferze
i spełnia warunki
![]() |
Udowodnić, że sfera opisana na czworościanie
jest styczna do sfery
.
Oznaczmy przez
wspólną wartość danych w treści zadania ułamków. Niech
,
,
będą odpowiednio drugimi punktami przecięcia prostych
,
,
ze sferą
(rys. 2 i 3). Jeśli któraś z tych prostych, powiedzmy
, jest styczna do sfery
, to przyjmujemy
. Wówczas
, a więc
![]() |
Stąd wynika, że jednokładność
o środku
przekształcająca punkt
na
, przeprowadza punkt
na
oraz punkt
na
. Ponadto każdy z punktów
,
,
jest różny od
- w przeciwnym razie równości (1) implikują, że proste
,
,
są styczne do sfery
w punkcie
, a więc
jest punktem wspólnym płaszczyzny
i sfery
, co przeczy założeniom.

Sfera opisana na czworościanie
jest zatem obrazem sfery
przy jednokładności
, której środek (punkt
) leży na sferze
. Stąd teza.
Dana jest liczba naturalna
. Określamy ciąg
wzorami
![]() |
Wykazać, że jeżeli
, to liczby
i
są względnie pierwsze.
Udowodnimy najpierw indukcyjnie, że dla
zachodzi równość
![]() |
Z danej w treści zadania zależności rekurencyjnej obliczamy
![]() |
co dowodzi prawdziwości zdania (1) dla
, natomiast krok indukcyjny sprowadza się do ciągu równości:
![]() |
Przypuśćmy teraz, że
jest wspólnym dzielnikiem pierwszym liczb
i
, przy czym
. Wówczas z zależności (1) dla
wynika, że
, a więc
. Niech
będzie najmniejszą liczbą naturalną, dla której
(taka liczba
istnieje). Wtedy
. Stosując ponownie równość (1), lecz tym razem dla
wnioskujemy, że
jest dzielnikiem jednej z liczb
, wbrew temu, że
jest najmniejszą liczbą o własności
.
Otrzymana sprzeczność dowodzi, że liczby
i
są względnie pierwsze.
Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om53_3.pdf
[2] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om53_3r.pdf