Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

LVIII OM - II etap

II etap LVIII Olimpiady Matematycznej

ZałącznikWielkość
LVIII OM II etap - Zadania [1]68.73 KB
LVIII OM II etap - Zadania z rozwiązaniami [2]119.46 KB

LVIII OM - II - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
LVIII OM, 2006-2007
Etap: 
II

Wielomian $ P(x) $ ma współczynniki całkowite. Udowodnić, że jeżeli wielomiany $ P(x) $ oraz $ P(P(P(x))) $ mają wspólny pierwiastek rzeczywisty, to mają także wspólny pierwiastek całkowity.

Rozwiązanie

Niech liczba rzeczywista $ a $ będzie wspólnym pierwiastkiem wielomianów $ P(x) $ i $ P(P(P(x))) $. Z równości $ P(a)=0 $ oraz $ P(P(P(a)))=0 $ otrzymujemy $ P(P(0))=0 $. Liczba całkowita $ m=P(0) $ spełnia zatem warunki

\[<br />
P(m)=P(P(0))=0\quad\hbox{oraz}\quad P(P(P(m)))=P(P(P(P(0))))=P(P(0))=0,<br />
\]

co oznacza, że $ m $ jest żądanym wspólnym pierwiastkiem całkowitym.

LVIII OM - II - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
LVIII OM, 2006-2007
Etap: 
II

Dany jest pięciokąt wypukły $ ABCDE $, w którym

\[BC=CD,\quad DE=EA,\quad \measuredangle BCD=\measuredangle DEA=90^\circ.<br />
\]

Udowodnić, że z odcinków o długościach $ AC $, $ CE $, $ EB $ można zbudować trójkąt. Wyznaczyć miary jego kątów, znając miarę $ \alpha $ kąta $ ACE $ i miarę $ \beta $ kąta $ BEC $.

Rozwiązanie

Niech $ P $ będzie obrazem punktu $ B $ przy obrocie o kąt $ 90^\circ $ wokół punktu $ E $ (rys. 9); wtedy oczywiście proste $ BE $ i $ EP $ są prostopadłe oraz $ BE=EP $.

Przy tym obrocie punkt $ A $ przechodzi na punkt $ D $, a zatem trójkąty $ ABE $ oraz $ DPE $ są przystające. Stąd wynika, że $ AB=DP $ oraz $ \measuredangle EAB=\measuredangle EDP $.

om58_2r_img_9.jpg

W każdym pięciokącie suma kątów wewnętrznych wynosi $ 540^\circ $, a więc $ \measuredangle EAB+\measuredangle<br />
ABC+\measuredangle CDE=360^\circ $. Wobec tego

\[<br />
\measuredangle PDC=360^\circ-\measuredangle EDC-\measuredangle EDP=<br />
360^\circ-\measuredangle EDC-\measuredangle EAB=\measuredangle ABC\,.<br />
\]

Stąd oraz z zależności $ AB=DP $ oraz $ BC=DC $ wynika, że trójkąty $ PDC $ i $ ABC $ są przystające. A skoro punkt $ D $ przy obrocie o kąt $ 90^\circ $ wokół punktu $ C $ przechodzi na punkt $ B $, więc punkt $ P $ przy tym obrocie musi przejść na punkt $ A $. Stąd wynika, że proste $ AC $ i $ PC $ są prostopadłe oraz $ AC=PC $. Trójkąt $ EPC $ jest zatem zbudowany z odcinków o długościach $ AC $, $ CE $, $ EB $.

Ponieważ proste $ BE $ i $ PE $ są prostopadłe, więc $ \measuredangle PEC=90^\circ-\beta $. Analogicznie uzyskujemy $ \measuredangle ACP=90^\circ-\alpha $. Wobec tego miary kątów trójkąta zbudowanego z odcinków $ AC $, $ CE $, $ EB $ wynoszą: $ 90^\circ{-}\beta $, $ \alpha+\beta $, $ 90^\circ{-}\alpha $.

LVIII OM - II - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
LVIII OM, 2006-2007
Etap: 
II

Z $ n^2 $ płytek w kształcie trójkąta równobocznego o boku $ 1 $ ułożono trójkąt równoboczny o boku $ n $. Każda płytka jest z jednej strony biała, a z drugiej czarna. Ruch polega na wykonaniu następujących czynności: Wybieramy płytkę $ P $ mającą wspólne boki z co najmniej dwiema płytkami, których widoczne strony mają kolor inny niż widoczna strona płytki $ P $. Następnie odwracamy płytkę $ P $ na drugą stronę.

Dla każdego $ n\ge 2 $ rozstrzygnąć, czy istnieje początkowe ułożenie płytek, pozwalające wykonać nieskończony ciąg ruchów.

Rozwiązanie

Nazwijmy odcinkiem granicznym wspólny bok dwóch płytek, których widoczne strony mają różne kolory. Oczywiście liczba odcinków granicznych jest nieujemna i nie przekracza liczby $ m $ wszystkich odcinków będących wspólnym bokiem dwóch płytek. Zbadamy, jak zmienia się liczba odcinków granicznych w wyniku wykonania dozwolonego ruchu.

Każda z $ n^2 $ płytek ma wspólne boki z co najwyżej trzema innymi płytkami. Odwrócenie płytki jest dopuszczalne, jeżeli co najmniej dwa z takich boków są odcinkami granicznymi. Przypuśćmy, że odwracamy płytkę $ P $. Wówczas odcinki graniczne mogą pojawić się albo zniknąć jedynie na bokach płytki $ P $. Ponadto bok płytki $ P $ jest po odwróceniu odcinkiem granicznym wtedy i tylko wtedy, gdy przed odwróceniem nie był on odcinkiem granicznym. Wynika stąd, że w wyniku wykonania dozwolonego ruchu liczba odcinków granicznych zmniejsza się.

Udowodniliśmy w ten sposób, że z dowolnego początkowego ułożenia płytek można wykonać nie więcej niż $ m $ ruchów.

Odpowiedź: Dla żadnego $ n\ge 2 $ nie istnieje ułożenie pozwalające wykonać nieskończony ciąg ruchów.

LVIII OM - II - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
LVIII OM, 2006-2007
Etap: 
II

Udowodnić, że jeżeli $ a $, $ b $, $ c $, $ d $ są liczbami całkowitymi dodatnimi oraz $ \ ad=b^2+bc+c^2\;,\; $ to liczba

\[<br />
a^2+b^2+c^2+d^2$$<br />
\]

jest złożona.

Rozwiązanie

Z warunków zadania otrzymujemy równość $ 2ad=b^2+c^2+(b+c)^2 $, a więc

\[<br />
(a+d)^2-(b+c)^2=(a+d)^2-2ad+b^2+c^2=a^2+b^2+c^2+d^2.<br />
\]

Z drugiej strony, z rozkładu różnicy kwadratów na czynniki mamy

\[<br />
(a+d)^2-(b+c)^2=(a+d+b+c)(a+d-b-c).<br />
\]

Łącząc powyższe zależności uzyskujemy

\[<br />
(1) \qquad a^2+b^2+c^2+d^2=(a+b+c+d)(a+d-b-c).<br />
\]

Czynnik $ a+b+c+d $ jest liczbą całkowitą większą od $ 1 $. Gdyby był on równy $ a^2+b^2+c^2+d^2 $, to na mocy nierówności $ k^2>k $ (prawdziwej dla $ k>1 $) otrzymalibyśmy równości $ a=b=c=d=1 $, jednakże liczby te nie spełniają warunków zadania. Zatem $ a+b+c+d $ jest właściwym dzielnikiem liczby $ a^2+b^2+c^2+d^2 $, skąd wynika teza zadania.

Uwaga:Jak widać, kluczem do rozwiązania zadania jest równość (1). Jednakże wielu uczestników Olimpiady uznało, że z chwilą wyprowadzenia tej równości można uznać rozwiązanie zadania za zakończone. Tak nie jest; należy bowiem pamiętać, że przedstawienie liczby całkowitej dodatniej w postaci iloczynu dwóch liczb całkowitych nie dowodzi jeszcze, że rozważana liczba jest złożona. Trzeba ponadto sprawdzić, że żaden z czynników nie jest równy $ 1 $ ani $ -1 $.

Czynnik $ a+b+c+d $ w iloczynie po prawej stronie zależności (1) jest liczbą całkowitą większą od $ 1 $, więc wystarczy wykluczyć równość $ a-b-c+d=1 $.

Znaczna część zawodników wykazywała, że $ a-b-c+d\ne 1 $, w następujący bardziej skomplikowany sposób: Przypuśćmy, że $ a-b-c+d=1 $; wiemy z założeń zadania, że $ ad=b^2+bc+c^2 $, prawdziwa jest zatem równość

\[<br />
ad+bc=(b+c)^2=(a+d-1)^2=a^2+d^2+1-2a-2d+2ad,<br />
\]

z której otrzymujemy

\[<br />
a^2+d^2+1+ad-bc-2a-2d=0,<br />
\]

czyli

\[<br />
(a-1)^2+(d-1)^2+ad-bc-1=(a-1)^2+(d-1)^2+b^2+c^2-1=0.<br />
\]

Ostatnia równość jest niemożliwa, gdyż $ (a-1)^2\ge 0 $, $ (d-1)^2\ge 0 $, $ b^2\ge 1 $, $ c^2\ge 1 $. Sprzeczność ta dowodzi, że $ a-b-c+d\ne 1 $ i w konsekwencji rozkład (1) jest rozkładem na dzielniki właściwe.

LVIII OM - II - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
LVIII OM, 2006-2007
Etap: 
II

Czworokąt wypukły $ ABCD $, w którym $ AB\ne CD $, jest wpisany\break w okrąg. Czworokąty $ AKDL $ i $ CMBN $ są rombami o bokach długości $ a $. Dowieść, że punkty $ K $, $ L $, $ M $, $ N $ leżą na jednym okręgu.

Rozwiązanie

Sposób I

Ponieważ cięciwy $ AB $ i $ CD $ są różnej długości, więc proste $ AD $ i $ BC $ nie są równoległe. Oznaczmy punkt ich przecięcia przez $ P $ (rys. 10). Wykażemy, że punkty $ K $, $ L $, $ M $ i $ N $ leżą na okręgu o środku $ P $.

Prosta $ AD $ jest symetralną odcinka $ KL $, skąd dostajemy $ PK=PL $. Analogicznie $ PM=PN $. Wystarczy zatem dowieść, że $ PK=PN $.

Oznaczmy przez $ Q $ punkt przecięcia przekątnych rombu $ AKDL $. Wówczas na mocy twierdzenia Pitogarasa otrzymujemy

\[<br />
(1) \qquad<br />
\begin{split}<br />
AP\cdot DP&=(PQ+AQ)(PQ-AQ)=PQ^2-AQ^2= \\<br />
&=PK^2-KQ^2-AQ^2=PK^2-AK^2\,.<br />
\end{split}<br />
\]

om58_2r_img_10.jpg

Analogicznie dowodzimy, że

\[<br />
(2) \qquad BP\cdot CP=PN^2-BN^2\,.<br />
\]

Punkty $ A $, $ B $, $ C $, $ D $ leżą na jednym okręgu, więc spełniona jest równość

\[<br />
(3) \qquad AP\cdot DP=BP\cdot CP\,.<br />
\]

Łącząc zależności (1), (2) i (3) dochodzimy do wniosku, że

\[<br />
PK^2-AK^2=PN^2-BN^2\,;<br />
\]

skoro zaś $ AK=BN=a $, uzyskujemy stąd równość $ PK=PN $, która kończy rozwiązanie zadania.

Sposób II

Z warunku $ AB\ne CD $ wynika, że proste $ AD $, $ BC $ nie są równoległe. Zatem proste $ KL $, $ MN $, będące odpowiednio symetralnymi boków $ AD $, $ BC $, przecinają się w punkcie $ O $ - środku okręgu opisanego na czworokącie $ ABCD $.

Z równości $ DK=CM=a $ oraz $ OD=OC $ wnioskujemy, że punkt $ O $ albo leży poza odcinkami $ KL $ i $ MN $, albo też znajduje się na każdym z tych odcinków. Rozpatrzymy pierwszy z tych przypadków; drugi jest analogiczny.

Niech $ E $ będzie środkiem odcinka $ AD $ (rys. 10).
Czworokąt $ AKDL $ jest rombem, więc $ E $ jest także środkiem odcinka $ KL $.
Stosując dwukrotnie twierdzenie Pitagorasa otrzymujemy

\[<br />
\begin{split}<br />
OK\cdot OL & = (OE+EK)(OE-EK)=OE^2-EK^2=OE^2-(DK^2-DE^2)=  \\<br />
& =OE^2+DE^2-DK^2=OD^2-DK^2.<br />
\end{split}<br />
\]

Analogicznie uzyskujemy zależność

\[<br />
OM\cdot ON=OC^2-CM^2.<br />
\]

Na mocy założeń danych w treści zadania mamy $ DK=CM=a $. Ponieważ także $ OD=OC $, więc dochodzimy do wniosku, że

\[<br />
(4) \qquad OK\cdot OL=OD^2-DK^2=OC^2-CM^2=OM\cdot ON.<br />
\]

Punkt $ O $ jest punktem przecięcia prostych zawierających odcinki $ KL $
i $ MN $ oraz leży poza każdym z tych odcinków. To wraz
z równością (4) dowodzi, że punkty $ K $, $ L $, $ M $, $ N $
leżą na jednym okręgu.

LVIII OM - II - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
LVIII OM, 2006-2007
Etap: 
II

Liczby dodatnie $ a $, $ b $, $ c $, $ d $ spełniają warunek

\[<br />
{1\over a}+{1\over b}+{1\over c}+{1\over d}=4.<br />
\]

Wykazać, że

\[<br />
\root{\scriptstyle 3}\of{{a^3+b^3\over 2}}<br />
+\root{\scriptstyle 3}\of{{b^3+c^3\over 2}}<br />
+\root{\scriptstyle 3}\of{{c^3+d^3\over 2}}<br />
+\root{\scriptstyle 3}\of{{d^3+a^3\over 2}}<br />
\le 2(a+b+c+d)-4.<br />
\]

Rozwiązanie

Wykażemy, że dla dowolnych liczb dodatnich $ x $, $ y $ zachodzi nierówność

\[<br />
(1) \qquad \root{\scriptstyle 3}\of{{x^3+y^3\over 2}}<br />
\le{x^2+y^2\over x+y}.<br />
\]

Rzeczywiście, przekształcając równoważnie powyższą nierówność mamy

\[<br />
\begin{split}<br />
(x^3+y^3)(x+y)^3 & \le 2(x^2+y^2)^3,  \\<br />
(x^3+y^3)(x^3+3x^2y+3xy^2+y^3) & \le 2x^6+6x^4y^2+6x^2y^4+2y^6,  \\<br />
3x^5y+2x^3y^3+3xy^5 & \le x^6+3x^4y^2+3x^2y^4+y^6,  \\<br />
0 & \le (x^3-y^3)^2-3xy(x-y)(x^3-y^3),  \\<br />
0 & \le (x^3-y^3)(x-y)^3.<br />
\end{split}<br />
\]

Ostatnia nierówność jest spełniona, gdyż liczby $ x-y $ oraz $ x^3-y^3 $ mają jednakowy znak.

Korzystając z zależności (1) widzimy, że zadanie będzie rozwiązane, jeżeli udowodnimy nierówność

\[<br />
{a^2+b^2\over a+b}+{b^2+c^2\over b+c}+<br />
{c^2+d^2\over c+d}+{d^2+a^2\over d+a}\le<br />
2(a+b+c+d)-4.<br />
\]

Lewa strona powyższej nierówności jest równa

\[<br />
2(a+b+c+d)-{2ab\over a+b}-{2bc\over b+c}-{2cd\over c+d}<br />
-{2da\over d+a}.<br />
\]

Aby dokończyć rozwiązanie, wystarczy zatem dowieść, że

\[<br />
(2) \qquad {2ab\over a+b}+{2bc\over b+c}+{2cd\over c+d}<br />
+{2da\over d+a}\ge 4.<br />
\]

Jednakże na mocy łatwej do sprawdzenia nierówności $ \displaystyle{x+y\ge{4\over{1\over x}+{1\over y}}} $ mamy

\[<br />
\begin{split}<br />
{2ab\over a+b}+{2cd\over c+d} & \ge<br />
{8\over\di{a+b\over ab}+{c+d\over cd}}=<br />
{8\over\di{1\over a}+{1\over b}+{1\over c}+{1\over d}}=2,  \\<br />
{2bc\over b+c}+{2da\over d+a} & \ge<br />
{8\over\di{b+c\over bc}+{d+a\over da}}=<br />
{8\over\di{1\over b}+{1\over c}+{1\over d}+{1\over a}}=2.<br />
\end{split}<br />
\]

To uzasadnia nierówność (2), do której wcześniej został sprowadzony dowód tezy zadania.

Uwaga: Po zakończeniu zawodów wielu uczestników skarżyło się, że
rozwiązanie zadania wymaga wymyślenia nierówności (1),
a jej zgadnięcie jest niemal niewykonalne.

Okazuje się jednak, że nierówność ta ujawnia
się w naturalny sposób. Aby się o tym przekonać,
wystarczy spróbować rozwiązać zadanie przy
dodatkowym założeniu, że $ a=c $ oraz $ b=d $.
Wówczas dany w treści zadania warunek
można przepisać jako

\[<br />
{1\over a}+{1\over b}=2,<br />
\]

natomiast nierówność do udowodnienia przyjmuje postać

\[<br />
\root{\scriptstyle 3}\of{{a^3+b^3\over 2}}<br />
\le a+b-1=a+b-{2\over{1\over a}+{1\over b}}=<br />
a+b-{2ab\over a+b}={a^2+b^2\over a+b}.<br />
\]

Stąd pomysł, by spróbować ten szczególny
przypadek udowodnić oddzielnie (skoro
występują w nim tylko dwie niewiadome),
a następnie wykorzystać go do rozwiązania
w przypadku ogólnym.

  • Pliki
  • Olimpiada Matematyczna
© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/33

Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om58_2.pdf
[2] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om58_2r_0.pdf