Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

L OM - II etap

II etap L Olimpiady Matematycznej

ZałącznikWielkość
L OM II etap - Zadania [1]59.62 KB
L OM II etap - Rozwiązania [2]76.06 KB

L OM - II - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
L OM, 1998-1999
Etap: 
II

Dana jest funkcja $ f: \langle 0,1 \rangle \to \mathbb{R} $ taka, że $ f(\frac{1}{n}) = (-1)^n $ dla $ n = 1, 2,\ldots $. Wykazać, że nie istnieją takie funkcje rosnące $ g: \langle 0,1 \rangle \to \mathbb{R} $, $ h: \langle 0,1 \rangle \to \mathbb{R} $, że $ f = g - h $.

Rozwiązanie

Przypuśćmy, że istnieją funkcje $ g $ i $ h $ spełniające warunki zadania. Ponieważ funkcje te są rosnące, więc dla każdego $ k \in \mathbb{N} $ mamy

\[<br />
\begin{split}<br />
g\left(\frac{1}{2k+1}\right)&=f\left(\frac{1}{2k+1}\right)+h\left(\frac{1}{2k+1}\right)=\\<br />
&=-1+h\left(\frac{1}{2k+1}\right)< - 1 +h\left(\frac{1}{2k}\right)=1+h\left(\frac{1}{2k}\right)-2=\\<br />
&=f\left(\frac{1}{2k}\right)+h\left(\frac{1}{2k}\right)-2=g\left(\frac{1}{2k}\right)-2< g\left(\frac{1}{2k-1}\right)-2.<br />
\end{split}<br />
\]

Z monotoniczności funkcji $ g $ oraz powyższych nierówności dostajemy

\[<br />
\begin{split}<br />
g(0) < g\left(\frac{1}{2k+1}\right) < & g\left(\frac{1}{2k-1}\right)-2 < g\left(\frac{1}{2k-3}\right)-4 < \ldots < \\<br />
& < g\left(\frac{1}{3}\right)-2(k-1) < g(1)-2k.<br />
\end{split}<br />
\]

Zatem $ g(1)-g(0) > 2k $ dla dowolnego $ k\in \mathbb{N} $, co nie jest możliwe.

L OM - II - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
L OM, 1998-1999
Etap: 
II

Sześcian $ S $ o krawędzi $ 2 $ jest zbudowany z ośmiu sześcianów jednostkowych. Klockiem nazwiemy bryłę otrzymaną przez usunięcie z sześcianu $ S $ jednego spośród ośmiu sześcianów jednostkowych. Sześcian $ T $ o krawędzi $ 2^n $ jest zbudowany z $ (2^n)^3 $ sześcianów jednostkowych. Udowodnić, że po usunięciu z sześcianu $ T $ dowolnego spośród $ (2^n)^3 $ sześcianów jednostkowych powstaje bryła, którą daje się szczelnie wypełnić klockami.

Rozwiązanie

Przeprowadzimy dowód indukcyjny. Dla $ n = 1 $ teza zadania jest oczywiście prawdziwa. Załóżmy więc, że teza jest prawdziwa dla pewnego $ n $ i rozważmy sześcian $ C $ o krawędzi $ 2^{n+1} $ z wyróżnionym sześcianem jednostkowym $ D $. Sześcian $ C $ dzielimy na osiem przystających sześcianów $ C_1,C_2,\ldots,C_8 $, każdy o krawędzi $ 2^n $. W jednym z nich (przyjmijmy, że w $ C_8 $) znajduje się sześcian jednostkowy $ D $. Połóżmy klocek w samym środku sześcianu $ C $ tak, aby jego część wspólna z każdym z sześcianów $ C_1,C_2,\ldots,C_7 $ była sześcianem jednostkowym. Wówczas pozostanie nam do wypełnienia klockami osiem sześcianów $ C_1,C_2,\ldots,C_8 $, każdy z usuniętym sześcianem jednostkowym. To zaś, na mocy założenia indukcyjnego, jest wykonalne. Dowód indukcyjny jest więc zakończony.

L OM - II - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
L OM, 1998-1999
Etap: 
II

Czworokąt wypukły $ ABCD $ jest wpisany w okrąg. Punkty $ E $ i $ F $ leżą odpowiednio na bokach $ AB $ i $ CD $, przy czym $ AE: EB = CF: FD $. Punkt $ P $ leży na odcinku $ EF $ i spełnia warunek $ EP: PF = AB: CD $. Udowodnić, że stosunek pól trójkątów $ APD $ i $ BPC $ nie zależy od wyboru punktów $ E $ i $ F $.

Rozwiązanie

Załóżmy najpierw, że proste $ AD $ i $ BC $ nie są równoległe i przecinają się w punkcie $ S $. Wówczas trójkąty $ ASB $ i $ CSD $ są podobne. Ponieważ $ AE : EB = CF : FD $, więc podobne są również trójkąty $ ASE $ i $ CSF $. Stąd $ \measuredangle DSE = \measuredangle CSF $. Ponadto

\[<br />
\frac{SE}{SF}=\frac{SA}{SC}=\frac{AB}{CD}=\frac{PE}{PF},<br />
\]

skąd dostajemy $ \measuredangle ESP = \measuredangle FSP $. Zatem punkt $ P $ jest równoodległy od prostych $ AD $ i $ BC $. Stosunek pól trójkątów $ APD $ i $ BPC $ jest więc równy stosunkowi długości odcinków $ AD $ i $ BC $, czyli nie zależy od wyboru punktów $ E $ i $ F $.

Załóżmy teraz, że proste $ AD $ i $ BC $ są równoległe. Wtedy $ ABCD $ jest trapezem równoramiennym, gdzie $ AB = CD $. Punkt $ P $ jest środkiem odcinka $ EF $ oraz $ BE = DF $. Punkty $ E $ i $ F $ są więc jednakowo odległe odpowiednio od prostych $ BC $ i $ AD $. Ponadto punkt $ P $ jest równoodległy od prostych przechodzących przez punkty $ E $, $ F $ i równoległych do podstaw trapezu $ ABCD $. Zatem również w tym przypadku odległości od punktu $ P $ do prostych $ AD $ i $ BC $ są jednakowe. Powtarzając końcówkę rozumowania z poprzedniego przypadku dostajemy tezę.

L OM - II - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
L OM, 1998-1999
Etap: 
II

Punkt $ P $ leży wewnątrz trójkąta $ ABC $ i spełnia warunki: $ \measuredangle PAB = \measuredangle PCA $ oraz $ \measuredangle PAC = \measuredangle PBA $. Punkt $ O $ jest środkiem okręgu opisanego na trójkącie $ ABC $. Dowieść, że jeżeli $ O \ne P $, to kąt $ APO $ jest prosty.

Rozwiązanie

Oznaczmy przez $ K $, $ L $, $ M $ odpowiednio punkty przecięcia prostych $ AP $, $ BP $, $ CP $ z okręgiem opisanym na trójkącie $ ABC $. Na mocy równości $ \measuredangle BAK = \measuredangle ACM $ długości łuków $ BK $ i $ AM $ są równe. Analogicznie, długości łuków $ KC $ i $ LA $ są równe. Odcinki $ LC $, $ AK $, $ MB $ są więc równoległe oraz mają wspólną symetralną, przechodzącą przez punkt $ O $. Na tej symetralnej leży również punkt $ P $, jako punkt przecięcia przekątnych $ MC $ i $ BL $ trapezu równoramiennego $ MBCL $. Zatem w szczególności $ \measuredangle APO = 90^\circ $.

L OM - II - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
L OM, 1998-1999
Etap: 
II

Niech $ S = \{1, 2,3,4, 5\} $. Wyznaczyć liczbę funkcji $ f: S \to S $ spełniających równość $ f^{50} (x) = x $ dla wszystkich $ x \in S $.

Uwaga: $ f^{50}(x) = \underbrace{f \circ f \circ \ldots \circ f}_{50} (x) $.

Rozwiązanie

Niech $ f $ będzie funkcją spełniającą warunki zadania. Dla liczb $ x \neq y $ dostajemy $ f^{49}(f(x)) = x \neq y = f^{49}(f(y)) $, skąd $ f(x)\neq f(y) $. Zatem $ f $ jest permutacją zbioru $ S $. Oznaczmy przez $ r(x) $ ($ x \in S $) najmniejszą liczbę całkowitą dodatnią taką, że $ f^{r(x)}(x)= x $. Wówczas $ r(x) \leq 5 $ oraz $ r(x)|50 $, skąd $ r(x)\in\{1,2,5\} $.

Jeżeli istnieje taka liczba $ a \in S $, że $ r(a)=5 $, to liczby $ a $, $ f(a) $, $ f^2(a) $, $ f^3(a) $, $ f^4(a) $ są różne; wyczerpują więc zbiór $ S $. Wtedy dla dowolnej liczby $ x\in S $, $ r(x)=5 $. Funkcja $ f $ jest więc jednoznacznie wyznaczona przez permutację $ (f(1),f^2(1),f^3(1),f^4(1)) $ zbioru $ \{2,3,4,5\} $; zatem może być określona na $ 4! =24 $ sposoby.

Jeżeli dla wszystkich $ x \in S $ zachodzi $ r(x)=1 $, to $ f $ jest funkcją identycznościową. Taka funkcja jest jedna.

Pozostał do rozpatrzenia przypadek, w którym największa wartość osiągana przez funkcję $ r $ wynosi $ 2 $. Niech więc $ a $ będzie takim elementem zbioru $ S $, że $ r(a) = 2 $. Wtedy także $ r(b) = 2 $, gdzie $ b = f(a) $.

Jeżeli $ r(x) = 1 $ dla wszystkich $ x \in S \setminus \{a,b\} $, to $ f $ jest wyznaczona przez wybór dwuelementowego podzbioru $ \{a,b\} $ zbioru $ S $, co można uczynić na $ {5 \choose 2}=10 $ sposobów.

Jeżeli natomiast istnieje taka liczba $ c \in S \setminus \{a,b\} $, że $ r(c) = 2 $, to przyjmując $ d=f(c) $ oraz oznaczając przez $ e $ jedyny element zbioru $ S\setminus \{a,b,c,d\} $, mamy

\[<br />
(1) \qquad f(a)= b,\ f(b)= a,\ f(c)= d,\ f(d)= c,\ f(e)= e.<br />
\]

Taka funkcja $ f $ jest wyznaczona przez wybór liczby $ e $ (można to zrobić na $ 5 $ sposobów) oraz podział zbioru $ S  \setminus \{e\} $ na dwa podzbiory dwuelementowe $ \{a,b\} $ i $ \{c,d\} $ (istnieją $ 3 $ takie podziały). Dostajemy więc $ 15 $ funkcji postaci (1).

Łącznie istnieje $ 50 $ funkcji spełniających warunki zadania.

L OM - II - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
L OM, 1998-1999
Etap: 
II

Dana jest liczba naturalna $ k \geq 2 $ oraz liczby całkowite $ a_1, a_2,\ldots, a_n $ spełniające warunki

\[<br />
a_1 + 2^i a_2 + 3^i a_3 + \ldots + n^i a_n = 0\ \textrm{dla}\ i = 1, 2,\ldots, k-1.<br />
\]

Dowieść, że liczba $ a_1 + 2^k a_2 + 3^k a_3 + \ldots + n^k a_n $ jest podzielna przez $ k! $.

Rozwiązanie

Dla dowolnej liczby całkowitej $ m \geq k $ liczba $ {m \choose k} $ jest całkowita. Stąd dla dowolnej liczby całkowitej dodatniej $ m $ liczba $ m(m-1)(m-2)\ldots(m-k+1) $ jest podzielna przez $ k! $. Istnieją więc takie liczby całkowite $ b_1,b_2,\ldots,b_{k-1} $, że dla dowolnej liczby całkowitej dodatniej $ m $,

\[<br />
m^k \equiv b_1m+b_2m^2 +\ldots+b_{k-1}m^{k-1} (\mathrm{mod}\ k!).<br />
\]

Mnożąc powyższą kongruencję przez $ a_m $, a następnie dodając stronami od $ m =1 $ do $ m = n $ otrzymujemy

\[<br />
\begin{split}<br />
a_1 +2^ka_2 +\ldots+n^ka_n \equiv &<br />
  b_1(a_1 +2a_2 +\ldots+na_n)+b_2(a_1 +2^2a_2 +\ldots+n^2 a_n)+\ldots \\<br />
&\qquad\ldots+b_{k-1}(a_1 +2^{k-1}a_2 +\ldots+n^{k-1}a_n)=<br />
\\<br />
&= 0 (\mathrm{mod}\ k!).<br />
\end{split}<br />
\]
  • Pliki
  • Olimpiada Matematyczna
© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/384

Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om50_2.pdf
[2] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/om50_2r.pdf