Na polach szachownicy
rozmieszczono
różnych liczb całkowitych, po jednej na każdym polu. W każdej kolumnie pole z największą liczbą pomalowano na czerwono. Zbiór
pól szachownicy nazwiemy dopuszczalnym, jeżeli żadne dwa z tych pól nie znajdują się w tym samym wierszu, ani w tej samej kolumnie. Spośród wszystkich zbiorów dopuszczalnych wybrano zbiór, dla którego suma liczb umieszczonych na jego polach jest największa.
Wykazać, że w tak wybranym zbiorze jest czerwone pole.
Przeprowadzimy dowód nie wprost.
Załóżmy, że w wybranym zbiorze dopuszczalnym (oznaczmy go przez
) nie ma czerwonego pola.
Zdefiniujemy ciąg pól
danej szachownicy według niżej opisanej reguły. (Dla
proces wyboru pól
jest przedstawiony na rysunkach 1 i 2. Pola czerwone są zacieniowane, zaś pola ze zbioru
są oznaczone kółkiem.)


Pole
jest dowolnym polem ze zbioru
. Niech
będzie polem czerwonym leżącym w tej samej kolumnie, co
.
Następnie rozważamy to pole
ze zbioru
, które leży w tym samym wierszu, co
. Przez
oznaczamy pole czerwone leżące w tej samej kolumnie, co
. Postępowanie to kontynuujemy. (Ogólnie: pole czerwone
leży w tej samej kolumnie, co
, natomiast pole
jest polem ze zbioru
leżącym w tym samym wierszu, co
.)

W ten sposób otrzymujemy ciąg pól
, w którym każde pole jednoznacznie wyznacza pole następne. Ponieważ pól czerwonych jest skończenie wiele, więc znajdziemy takie liczby całkowite dodatnie
,
, dla których
oraz
dla
. (W naszym przykładzie przedstawionym na rysunkach 1 i 2,
, a więc
,
.)
Usuwamy ze zbioru
pola
zastępując je odpowiednio polami
(rys. 3). Otrzymany w ten sposób zbiór oznaczmy przez
.
Z określenia ciągu
wynika, że pola
![]() |
znajdują się odpowiednio w tych samych kolumnach, co pola
![]() |
oraz odpowiednio w tych samych wierszach, co pola
![]() |
Zatem zbiór
jest dopuszczalny. Ponadto liczby, które zostały napisane na polach
są większe odpowiednio od liczb napisanych na polach
. Wynika stąd, że suma liczb napisanych na polach zbioru
jest większa od sumy liczb napisanych na polach zbioru
. To jednak przeczy założeniu, że
ma największą sumę liczb spośród wszystkich zbiorów dopuszczalnych.