Wszystkie wierzchołki sześcianu o krawędzi
leżą na powierzchni czworościanu foremnego o krawędzi 1. Wyznaczyć możliwe wartości
.
Z warunków zadania wynika, że dany sześcian
leży wewnątrz danego czworościanu
. Możliwe są dwa przypadki:
(na przykład
), na której leżą co najmniej trzy wierzchołki sześcianu;
leżą dokładnie dwa wierzchołki sześcianu.Rozważmy najpierw przypadek (a). Trzy wierzchołki sześcianu, które leżą na ścianie
, muszą być wierzchołkami jednej ściany tego sześcianu. To oznacza, że pewna ściana sześcianu, powiedzmy
, leży wewnątrz trójkąta
; pozostałe cztery wierzchołki
,
,
,
znajdują się na ścianach
,
,
. Bez straty ogólności możemy przyjąć, że ściana
zawiera któreś dwa spośród punktów
,
,
,
. Muszą one być dwoma kolejnymi wierzchołkami kwadratu
. Nie tracąc ogólności rozważań, możemy przyjąć, że punkty
,
leżą na ścianie
, punkt
leży na ścianie
, zaś punkt
znajduje się na ścianie
.
Warunek (a) wyznacza więc jednoznacznie (z dokładnością do przyjętych oznaczeń) położenie danego sześcianu wewnątrz czworościanu foremnego o krawędzi
. Przystępujemy do wyznaczenia długości krawędzi
.
Oznaczmy przez
,
,
, odpowiednio punkty przecięcia krawędzi
,
,
z płaszczyzną
. Czworościan
jest foremny. Oznaczmy jego krawędź przez
. Wtedy
, skąd
![]() |
Wysokość czworościanu foremnego o krawędzi
wyraża się wzorem
. Porównując wysokości czworościanów
oraz
otrzymujemy równość
, skąd wykorzystując równość (1) mamy
![]() |
Pozostał do rozpatrzenia przypadek (b).
Każdy z czterech odcinków łączących wierzchołki danego sześcianu, leżące na tej samej ścianie czworościanu
, jest krawędzią tego sześcianu. Odcinki te nie mają wspólnych końców. Przypuśćmy, że krawędź
leży na ścianie
. Wówczas jedna z krawędzi
lub
leży na jednej ze ścian
,
,
. Bez straty ogólności przyjmijmy, że
leży na
. Wtedy proste
i
są równoległe do krawędzi
, a co za tym idzie, proste
i
, są prostopadłe do krawędzi
; nie mogą więc one leżeć na ścianach
i
. Możemy zatem założyć, że odcinek
leży na ścianie
, zaś odcinek
znajduje się na ścianie
.
Oznaczmy przez
,
,
,
odpowiednio środki krawędzi
,
,
,
. Wówczas kwadraty
oraz
mają boki równoległe odpowiednio do boków kwadratu
. Stąd istnieje (w przestrzeni) środek jednokładności
kwadratów
i
, leżący na krawędzi
oraz środek jednokładności
kwadratów
i
, leżący na krawędzi
. Skale jednokładności w obu przypadkach są równe i wynoszą
. Odległości od punktów
i
do płaszczyzny
są równe i wynoszą
. Stąd wynika, że odległości od płaszczyzn
i
do płaszczyzny
są równe — a więc każda z nich wynosi
. Te trzy wielkości są związane ze sobą zależnością
![]() |
Pozostaje zauważyć, że powyższą wartość można zrealizować biorąc za
i
środki krawędzi
i
.
Reasumując: możliwe wartości
wynoszą
![]() |