Ciąg Fibonacciego
jest dany wzorami:
![]() |
Wyznaczyć wszystkie pary
liczb całkowitych
, dla których w ciągu
określonym wzorami
![]() |
występuje liczba
.
Załóżmy, że dla pewnej liczby całkowitej
zachodzi równość:
, przy czym
jest najmniejszym numerem o tej własności. Jeśli
, to
, skąd
,
. Dalej zakładamy, że
. W podanym wzorze rekurencyjnym podstawiamy
i wyznaczamy
. Zgadujemy, że
dla
i dowodzimy słuszności tego przypuszczenia przez łatwą indukcję. Dla
otrzymujemy
![]() |
Wykażemy teraz, że
oraz że
jest liczbą parzystą. (Nietrudno wykazać, że nawet
.) Gdyby zachodziła nierówność
, mielibyśmy
![]() |
wbrew równości (1). Zatem
, czyli
. Gdy wyraz początkowy
ma tę postać, z rekurencyjnej definicji ciągu
, otrzymujemy przez łatwą indukcję wzór
![]() |
Przypuśćmy, że
jest liczbą nieparzystą i przyjmijmy
. Wówczas, na mocy wzoru (2),
dla
oraz
, skąd
,
i wszystkie dalsze wyrazy są ujemne. W ciągu
nie występuje więc liczba
, wbrew temu, że
. Liczba
musi więc być parzysta.
Wykazaliśmy zatem, że jeśli w rozważanym ciągu występuje liczba
, to para
jest postaci
dla pewnej liczby całkowitej
.
Na odwrót: jeśli
,
, gdzie
jest dowolną liczbą całkowitą nieujemną, to
, skąd na mocy wzoru (2) widzimy, że ciąg
zawiera wyraz
.