Ciąg
jest określony wzorami
![]() |
Dla każdej liczby całkowitej
wyznaczyć liczbę numerów
spełniających warunki
![]() |
Uwaga:
jest największą liczbą całkowitą nie przekraczającą
.
Każdej liczbie całkowitej
przyporządkowujemy skończony ciąg symboli dwóch rodzajów: kropek i przecinków. Zapisujemy liczbę
w systemie dwójkowym. Pomiędzy każde dwie kolejne cyfry wstawiamy kropkę, gdy te cyfry są jednakowe, a przecinek, gdy są różne. Jeżeli
spełnia nierówność
, czyli jest (w systemie dwójkowym) liczbą
-cyfrową, to wstawione w opisany sposób kropki i przecinki tworzą ciąg
-wyrazowy. Będziemy go nazywali {\it kodem} liczby
. Każdy taki ciąg kropek i przecinków jest kodem dokładnie jednej liczby
: na początku ma ona jedynkę, a dalsze cyfry są wyznaczone przez kolejne symbole kodu. Kod
-wyrazowy wyznacza liczbę
-cyfrową.
Oznaczmy przez
liczbę kropek, a przez
liczbę przecinków w kodzie liczby
i przyjmijmy
.
Niech
będzie dowolną liczbą
-cyfrową (
). Skreślając jej ostatnią cyfrę otrzymujemy zapis dwójkowy liczby
. Jeśli ostatnie dwie cyfry liczby
są równe, to
,
. Jeśli ostatnie dwie cyfry liczby
są różne, to
,
. Pierwsza z tych sytuacji ma miejsce, gdy
lub
, druga - gdy
lub
. Różnica
wynosi
w pierwszym przypadku, zaś
w drugim przypadku.
Dokładnie takie same wartości przybiera różnica
. Dla
mamy
. Stąd wniosek, że
, czyli
, dla
. Zatem dla
-cyfrowej liczby
równość
zachodzi wtedy i tylko wtedy, gdy w jej
-wyrazowym kodzie jest tyle samo symboli każdego rodzaju. Liczba takich
-wyrazowych ciągów wynosi
, gdy
jest liczbą parzystą, oraz
, gdy
jest liczbą nieparzystą. Tyle jest więc numerów
spełniających zadane warunki.