Na okręgu o promieniu
leży
różnych punktów (
). Niech
będzie liczbą odcinków o końcach w tych punktach i długości większej niż
. Dowieść, że
.
Odcinek o końcach w rozważanym zbiorze będziemy nazywać długim, jeśli jego długość jest większa niż
, a krótkim w przeciwnym przypadku. Tak więc
jest liczbą długich odcinków. W dany okrąg wpisujemy kwadrat
tak, by żaden z danych
punktów nie był jego wierzchołkiem. Przyjmijmy, że na łukach
,
,
,
leży odpowiednio
punktów,
punktów,
punktów,
punktów. Weźmy pod uwagę zbiór wszystkich czworokątów mających wierzchołki w danych punktach, po jednym na każdym z czterech łuków. Jest
takich czworokątów. Każdy czworokąt wpisany w dany okrąg ma co najmniej jeden bok krótki.
Przyporządkujmy każdemu czworokątowi (z rozważanego zbioru) jeden z jego krótkich boków i pomalujmy ten wybrany bok na zielono. Ustalony zielony odcinek mający końce na łukach
i
mógł zostać przyporządkowany co najwyżej
czworokątom, a więc co najwyżej
czworokątom, gdzie
jest największą z liczb
,
,
,
. Tak samo da się oszacować liczbę czworokątów, którym został przyporządkowany dowolnie ustalony zielony odcinek (o końcach w którychkolwiek dwóch sąsiednich łukach). Stąd wniosek, że łączna liczba zielonych odcinków jest nie mniejsza niż
.
Wszystkie zielone odcinki są krótkie. Oczywiście takie wszystkie odcinki mające oba końce w jednym łuku są krótkie. Zatem liczba krótkich odcinków, równa
, spełnia oszacowanie:
![]() |
Można przyjąć (przesuwając w razie potrzeby oznaczenia), że
. Otrzymana nierówność przybiera po przekształceniu postać:
![]() |
(skorzystaliśmy z tego, że
). A zatem
![]() |