Dwusieczne kątów wewnętrznych
,
,
trójkąta
przecinają przeciwległe boki odpowiednio w punktach
,
,
, a okrąg opisany na trójkącie
- odpowiednio w punktach
,
,
. Dowieść, że
![]() |
Daną do udowodnienia nierówność geometryczną sprowadzimy do prostej nierówności algebraicznej. Zauważmy, że
,
,
, i wobec tego
![]() |
Nierówność, którą mamy udowodnić, jest więc równoważna nierówności
![]() |
Oznaczmy długości boków
,
,
odpowiednio przez
,
,
. Punkt
, jako koniec dwusiecznej
, dzieli bok
w stosunku
; stąd obliczamy:
,
i otrzymujemy równość
![]() |
Trójkąt
jest podobny do trójkąta
, bowiem
,
(rysunek 4). Zatem
, czyli
![]() |
Dzieląc uzyskane równości stronami dostajemy zależność
![]() |
analogicznie daje się wyrazić drugi i trzeci składnik sumy po lewej stronie nierówności (1) . Zadanie sprowadza się do wykazania, że
![]() |
Wystarczy teraz kilkakrotnie skorzystać z nierówności między średnią arytmetyczną i średnią geometryczną, najpierw dla par liczb, a następnie dla trójki liczb:
,
,
; stąd
![]() |
Dowód jest zakończony.
Uwaga: Jak widać, nierówność (2) zachodzi dla każdej trójki liczb dodatnich
, niekoniecznie będących długościami boków trójkąta. Można ją uzasadnić kilkoma sposobami (różniącymi się niezbyt istotnie). Można na przykład powołać się na {\it nierówność Jensena}
, słuszną dla dowolnych liczb nieujemnych
związanych zależnością
oraz dla każdej funkcji
wypukłej w przedziale
.
(Obszerny komentarz na temat funkcji wypukłych i nierówności Jensena, wraz z jej dowodem, można znaleźć na przykład w publikacji: XXXVII Olimpiada Matematyczna. Sprawozdanie Komitetu Głównego, Warszawa 1989, str. 41-42). W rozważanej sytuacji wystarczy przyjąć
, aby uzyskać nierówność (2); szczegóły pozostawiamy Czytelnikowi.
Jak w sposobie pierwszym, zastępujemy nierówność daną w zadaniu nierównością równoważną (1). Oznaczmy długości boków
,
,
trójkąta
jak poprzednio przez
,
,
, a miary jego kątów odpowiednio przez
,
,
.
Punkt
jest środkiem łuku
okręgu opisanego na trójkącie
; oznaczmy środek i promień tego okręgu odpowiednio przez
i
. Prosta
przecina bok
pod kątem prostym w punkcie
będącym środkiem tego boku.
Niech
będzie spodkiem wysokości trójkąta
opuszczonej z wierzchołka
(rysunek 5). Z podobieństwa trójkątów prostokątnych
i
otrzymujemy proporcję
.
Kąt środkowy
jest dwukrotnie większy od kąta wpisanego
:
. Gdy
(jak na rysunku 5), wówczas
![]() |
Gdy
, rysunek i rachunek wymagają drobnych modyfikacji, ale równość
nadal zachodzi.
Zgodnie ze wzorem sinusów,
. Zatem
![]() |
Ponieważ
, dowodzona nierówność (1) przybiera postać
![]() |
Przekształcamy dalej ułamek w pierwszym nawiasie:
![]() |
Przyjmijmy oznaczenia:
![]() |
nierówność (3) sprowadza się do następującej:
![]() |
Miary kątów trójkąta spełniają znany wzór
![]() |
(Czytelnikom, którzy go nie znają, proponujemy samodzielne wyprowadzenie tego wzoru; to nietrudne ćwiczenie). Wynika z niego, że
są liczbami dodatnimi, związanymi zależnością:
.
Średnia harmoniczna tych liczb nie przekracza ich średniej arytmetycznej, równej
. Tak więc
. Oznaczmy:
; zatem
. Stąd
![]() |
Jednocześnie
![]() |
Dodajemy stronami te dwie ostatnie nierówności i otrzymujemy zależność
, czyli nierówność (4) , którą chcieliśmy wykazać.
Uwaga: Składniki sumy (3) dokładnie odpowiadają kolejnym składnikom sumy (2) . Tak więc początkowe fragmenty obu rozwiązań dają dowód związków
![]() |
zwanych wzorami Mollweide'a. Na odwrót, przyjmując te wzory za znane, można w dowolny sposób kombinować początkowe oraz końcowe fragmenty rozwiązań. Na przykład - sprowadzić zadanie do nierówności (3) , jak w sposobie drugim; przepisać tę nierówność w równoważnej postaci (2) i udowodnić ją, jak w końcówce pierwszego rozwiązania.