Niech
będą wielomianami stopnia co najmniej jeden, o współczynnikach rzeczywistych,
spełniającymi dla każdej liczby rzeczywistej
równości
![]() |
Wykazać, że
.
Udowodnimy najpierw, że jeśli wielomiany
spełniają dla każdej liczby rzeczywistej x równość
![]() |
to
.
Łatwo zauważyć, że wielomiany te mają ten sam stopień. Dla wielomianów stopnia 0 (stałych) nie ma
czego dowodzić. Załóżmy więc, że ich stopień jest równy co najmniej 1.
Zauważmy, że jeżeli równość (1) jest spełniona, to obydwa te wielomiany są zgodnie monotoniczne na
przedziale
dla pewnego
oraz są zgodnie monotoniczne na przedziale
dla pewnego
. W przeciwnym razie
i 
dla odpowiednio dużych
przyjmowałyby wartości o przeciwnych znakach. Zatem możliwe są następujące sytuacje:
są ściśle rosnące na przedziale
.
są ściśle rosnące na przedziale
.
, jak i na
, oba wielomiany są malejące. Przeprowadzimy dowód nie wprost. Załóżmy, że równość (1) jest spełniona, ale
. Wówczas równanie
ma skończenie wiele rozwiązań. W przypadku 1
istnieje zatem taka liczba
, że dla wszystkich liczb
zachodzi 
(lub na odwrót, co nie ma znaczenia dla ogólności rozumowania).
Niech
i niech
będzie taką liczbą rzeczywistą, że liczby
,
oraz
są większe od
. Istnienie takiej liczby
wynika
z tego, że
jest wielomianem dodatniego stopnia, co wobec założenia dotyczącego monotoniczności
wielomianu
daje
.
Mamy więc
. Stąd
, zatem
![]() |
Otrzymana sprzeczność dowodzi, że
w przypadku 1.
W przypadku 2 rozumowanie przebiega podobnie. Pozostaje rozpatrzeć przypadek 3. Zauważmy, że wtedy
wielomiany
i
dążą do
dla
,
więc są rosnące na przedziale
dla pewnego
. Możemy zatem porzeprowadzić
dla
i
rozumowanie takie samo jak w przypadku 1 i w ten sposób wykazać, że
. Stąd
,
więc
. Wynika z tego, że
, gdyż dla nieskończenie wielu
zachodzi
. To kończy dowód lematu.
Przejdźmy do rozwiązania zadania. Podstawiając
w równości
otrzymujemy
. Z drugiej strony, równość
implikuje równość
. Oznacza to, że
, a w konsekwencji
![]() |
Stosując wcześniej dowiedzioną obserwację dla wielomianów
i 
otrzymujemy
. Stąd
, zatem
, gdyż, ponieważ
nie jest
stały, dla nieskończenie wielu
zachodzi
. Pozostałych równości dowodzimy w ten sam sposób.
Niech
,
oraz
będą stopniami wielomianów odpowiednio
,
oraz
i niech
![]() |
Niech ponadto
![]() |
przy czym
.
Zauważmy, że
jest wielomianem stopnia
, czyli
. Podobnie, rozważając wielomiany
i
uzyskujemy
oraz
. Skoro
oraz
, to
. Dla przejrzystości oznaczmy tę wspólną wartość jako
. Wówczas
.
Analizując współczynniki
, wykażemy kolejno, że dla 
zachodzi
.
Zacznijmy od obserwacji, że jeśli
jest dodatnią liczbą całkowitą, to
![]() |
Występujące w powyższym wzorze liczby
są nieujemnymi liczbami całkowitymi.
Zdefniujmy wielomian
. Wtedy
![]() |
jest wielomianem stopnia co najwyżej
, stąd
.
Wynika z tego, że w celu wyznaczenia współczynników
dla
wystarczy skupić
uwagę na współczynnikach wielomianu
, czyli
![]() |
Mamy
. Liczby
są różne od 0, zatem zachodzi równość
![]() |
Identycznie uzyskujemy równość
. Wykładnik
jest liczbą
nieparzystą, więc
.
Niech teraz
i załóżmy, że
dla
. Wtedy, korzystając
z (3), otrzymujemy
![]() |
Jedynymi sposobami przedstawienia liczby
w postaci sumy
nieujemnych liczb całkowitych, z których żadna nie przekracza
i nie wszystkie są większe niż
, są te, w których jeden składnik wynosi
, a pozostałe są równe
.
Takich przedstawień jest
, gdyż
może być dowolną spośród liczb
.
Założyliśmy, że
dla
, więc z równości (4) wynika
![]() |
co wobec tego, że
, pociąga za sobą równość
. To kończy dowód kroku indukcyjnego.
Pokażemy teraz, że p_0 = q_0 = r_0. W przypadku gdy
, wystarczy w tym celu rozważyć współczynnik
. Analizując (2), widzimy, że w wielomianie
współczynnikiem przy
jest
, zatem
jest sumą
i współczynnika przy
w wielomianie
. Stąd
![]() |
i analogicznie
![]() |
Wiemy, że
dla
, więc, podobnie jak poprzednio, dostajemy
, skąd
.
Pokazaliśmy zatem, że gdy
, wielomiany
,
oraz
mają odpowiednie współczynniki równe,
więc
.
Przypadek
wymaga oddzielnego rozważenia. Jeśli wielomiany
,
oraz
spełniają warunki zadania, to, jak
pokazaliśmy wcześniej,
. Porównując wyrazy wolne wielomianów
,
i
dostajemy
,
a stąd łatwo uzyskujemy, że
.