Okręgi wpisane w ściany
i
czworościanu
są styczne do krawędzi
w tym samym punkcie. Wykazać, że punkty styczności tych okręgów z krawędziami
,
oraz
,
leżą na jednym okręgu.
Przyjmijmy, że okrąg wpisany w ścianę
jest styczny do krawędzi
,
i
odpowiednio w punktach
,
,
, a okrąg wpisany w ścianę
jest styczny do krawędzi
,
i
odpowiednio w punktach
,
,
(ten sam punkt
, zgodnie z założeniem). Mamy następujące równości odcinków stycznych:
![]() |
![]() |
Jeżeli punkt
jest środkiem krawędzi
, to trójkąty
i
są równoramienne, a proste
i
są równoległe do prostej
; punkty
i
są położone symetrycznie względem płaszczyzny przechodzącej przez
i prostopadłej do
, punkty
i
także są położone symetrycznie względem tej płaszczyzny, a zatem odcinki
i
są podstawami trapezu równoramiennego, na którym daje się opisać okrąg.
W dalszym ciągu zakładamy, że punkt
nie jest środkiem krawędzi
; nie tracąc ogólności przyjmijmy, że
. Żadna z prostych
i
nie jest równoległa do
. Punkty
,
,
,
leżą w płaszczyźnie ściany
, więc prosta
przecina prostą
; oznaczmy punkt przecięcia przez
. Analogicznie, punkty
,
,
,
leżą w płaszczyźnie ściany
, więc prosta
przecina prostą
; oznaczmy punkt przecięcia przez
.
Punkty
i
leżą na półprostej
, poza odcinkiem
; wobec tego
![]() |
(Rysunek 10 przedstawia usytuowanie rozważanych punktów i prostych oddzielnie na płaszczyźnie
i na płaszczyźnie
.)
Na mocy twierdzenia o odcinkach stycznych i siecznych (zastosowanego do okręgów wpisanych w trójkąty
i
) mamy równości:
![]() |

Zastosujmy teraz twierdzenie Menelausa do trójkąta
przeciętego prostą
oraz do trójkąta
przeciętego prostą
:
![]() |
Wobec związków (2) i (1) dostajemy stąd proporcje
![]() |
Zastępując
i
przez prawe strony wzorów (3) otrzymujemy równania, z których obliczamy:
![]() |
Zatem
. Stąd wniosek, że punkt
pokrywa się z
; jest więc punktem przecięcia prostych
i
.
Para prostych przecinających się wyznacza płaszczyznę. Tak więc punkty
,
,
,
leżą na jednej płaszczyźnie. Skoro zaś punkty
i
pokrywają się, zatem ze związków (4) otrzymujemy równość
. Wynika z niej, że punkty
,
,
,
leżą na jednym okręgu.
Uwaga 1. Twierdzenie Menelausa zostało wykorzystane jedynie do wyprowadzenia równości (5); nie jest ono jednak do tego niezbędne. Proponujemy Czytelnikom znalezienie innych uzasadnień wzorów (5).
Uwaga 2. Doszedłszy do wniosku, że punkty
,
,
,
są współpłaszczyznowe, można rozumować w sposób następujący: przez środek okręgu
prowadzimy prostą prostopadłą do płaszczyzny
, a przez środek okręgu
prowadzimy prostą prostopadłą do płaszczyzny
. Proste te leżą w jednej płaszczyźnie (prostopadłej do
i przechodzącej przez punkt
), a przy tym nie są równoległe, zatem przecinają się. Z równości (1) łatwo wynika, że punkt ich przecięcia jest jednakowo odległy od punktów
,
,
,
,
- jest więc środkiem sfery, na której leżą te punkty. Sfera ta w przecięciu z płaszczyzną
daje poszukiwany okrąg.