Wyznaczyć wszystkie wielomiany
stopnia co najwyżej piątego o współczynnikach rzeczywistych, mające tę własność, że wielomian
jest podzielny przez
a wielomian
jest podzielny przez
.
Przypuśćmy, że wielomian
spełnia podane warunki. Na mocy założenia, istnieją wielomiany
i
, stopnia co najwyżej drugiego, spełniające dla wszystkich rzeczywistych wartości zmiennej
równości
![]() |
Współczynnik przy
w każdym z wielomianów
,
jest równy współczynnikowi przy
w wielomianie
(nie wykluczamy możliwości, że jest on równy zeru). Wielomiany
i
mają więc postać
![]() |
Przekształcamy pierwszą z napisanych powyżej równości:
![]() |
Przekształcając drugą otrzymujemy, analogicznie,
![]() |
Odejmując stronami uzyskane związki (drugi od pierwszego) dostajemy po lewej stronie wielkość stałą, równą
. W takim razie wielomiany po prawych stronach powyższych związków muszą mieć równe współczynniki przy każdej z dodatnich potęg zmiennej
, zaś ich wyrazy wolne muszą się różnić o
:
![]() |
Mamy więc układ
równań z
niewiadomymi. Z drugiego i piątego równania dostajemy zależność
![]() |
a z trzeciego i piątego -
![]() |
Stąd, przez dodanie i odjęcie stronami,
![]() |
Z pierwszego równania układu mamy
. Tak więc
, skąd
![]() |
Podstawiając te wyrażenia do czwartego równania układu, wyznaczamy
. Wobec tego
![]() |
(Oczywiście eliminację niewiadomych można było prowadzić w dowolnej innej kolejności.)
Jeśli więc wielomian
istnieje, to musi on być dany każdym z następujących dwóch wzorów:
![]() |
![]() |
Po wymnożeniu otrzymujemy, z każdego z tych wzorów,
![]() |
Z postaci tych wzorów wynika zaś, że otrzymany wielomian istotnie spełnia postawione w zadaniu warunki.
Uwaga 1. Rozwiązując układ równań metodą eliminacji nie troszczyliśmy się o to, by w każdym kroku wypisać układ równoważny wyjściowemu. Dlatego w końcówce rozwiązania potrzebne było sprawdzenie, że istotnie oba postulowane wzory dają ten sam wielomian
.