Dana jest liczba pierwsza p. Wykazać równoważność zdań:
(a) Istnieje taka liczba całkowita
, że liczba
jest podzielna przez
.
(b) Istnieje taka liczba całkowita
, że liczba
jest podzielna przez
.
Żądana równoważność wynika nietrudno ze spostrzeżenia, że
![]() |
Implikację (a)
(b) dostajemy stąd natychmiast: jeżeli (dla pewnego
) liczba
dzieli się przez
, to wystarczy przyjąć
: zgodnie z (1), liczba
także dzieli się przez
.
Dowód implikacji (b)
(a) poprowadzimy najpierw przy założeniu, że
. Zakładamy słuszność (b): niech
będzie liczbą całkowitą, dla której liczba
dzieli się przez
. Skoro
, zatem liczby
,
,
dają przy dzieleniu przez
różne reszty, a więc jedna z tych trzech liczb daje resztę
. Oznaczmy tę liczbę przez
; to znaczy, przyjmijmy
![]() |
w każdym przypadku, tak zdefiniowana liczba
istotnie spełnia warunek
. Określamy liczbę całkowitą
wzorem
![]() |
Ponieważ
oraz (z założenia)
jest dzielnikiem liczby
, zatem
jest też dzielnikiem liczby
. Liczby
i
są związane równością
. Wobec tego, na mocy spostrzeżenia (1) (z
zastąpionym przez
), liczba
jest dzielnikiem iloczynu
, i to dzielnikiem pierwszym, różnym od
; jest więc dzielnikiem czynnika
. To znaczy, że liczba
, określona wzorem (2), spełnia warunek (a).
Pozostaje do udowodnienia implikacja (b)
(a) w przypadku, gdy
. Otóż dla
oba zdania, (a) i (b), są prawdziwe. Istotnie: wystarczy przyjąć
(w warunku (a)) oraz
(w warunku (b)). Obie rozważane w tych zdaniach liczby (
oraz
, czyli
oraz
) są wówczas podzielne przez
, a tym samym oba warunki, (a) i (b), są spełnione.