Na płaszczyźnie dane są dwie proste równoległe
i
oraz okrąg rozłączny z prostą
. Z punktu
leżącego na prostej
prowadzimy dwie styczne do tego okręgu przecinające prostą
w punktach
,
. Niech
będzie prostą przechodzącą przez punkt
i środek odcinka
. Wykazać, że wszystkie uzyskane w ten sposób proste
(odpowiadające różnym wyborom punktu
na prostej
) mają wspólny punkt.
Uwaga 1. Warunki zadania nie zmienią się, jeżeli daną prostą
zastąpimy inną prostą
równoległą do
i różną od
. Istotnie: jeśli dwie wychodzące z punktu
styczne do danego okręgu przecinają prostą
w punktach
i
, to środki odcinków
i
są współliniowe z punktem
, a więc określona w zadaniu prosta
pokrywa się z prostą
uzyskaną w analogiczny sposób po zastąpieniu prostej
prostą
. Możemy wobec tego zakładać, że
jest prostą równoległą do
, wybraną w położeniu dogodnym do prowadzonych rozważań.
Oznaczmy przez
i
środek i promień danego okręgu
, a przez
i
- punkty tego okręgu leżące, odpowiednio, najbliżej i najdalej od prostej
:. W myśl uczynionej przed chwilą uwagi, możemy przyjąć, że prosta
jest styczna do okręgu
w punkcie
. Odległość prostych
i
oznaczmy przez
.
Ustalmy punkt
na prostej
. Niech
i
będą punktami prostej
wyznaczonymi zgodnie z treścią zadania. Okrąg
jest wpisany w trójkąt
. Oznaczmy środek boku
przez
, a spodek wysokości z wierzchołka
- przez
(zatem
). Bez straty ogólności możemy przyjąć, że
. Wówczas punkty
,
,
,
leżą na prostej
w takim właśnie porządku (w szczególnym przypadku punkty
i
mogą się pokrywać). Rysunek 13 przedstawia sytuację, gdy kąt
jest ostry; ale prowadzone dalej rozważania (i rachunki) obejmują również przypadek, gdy kąt ten jest prosty lub rozwarty.

Ponieważ
jest punktem styczności okręgu wpisanego w trójkąt
z bokiem
, zatem długość odcinka
wyraża się znanym wzorem
![]() |
gdzie, jak zwykle,
,
,
. Wobec tego
![]() |
Dalej, oznaczając przez
odległość punktów
i
mamy równości
![]() |
(znak różnicy
zależy od tego, czy kąt
jest ostry, czy nie). Stąd (oraz z zależności w trójkątach prostokątnych
i
) dostajemy związek
![]() |
czyli
![]() |
Przydatna też będzie równość
, której obie strony wyrażają podwojone pole trójkąta
. Wynika z niej, że
, czyli
![]() |
Niech
będzie punktem przecięcia prostej
(czyli
) z prostą
. Z podobieństwa trójkątów
i
mamy proporcję
. Uwzględniając związki (2), (3), (4) otrzymujemy równość
![]() |
Ostatnia wielkość zależy tylko od
i
; jest więc wyznaczona przez samą tylko prostą
i okrąg
, a nie zależy od wyboru punktu
. To znaczy, że punkt
, położony na odcinku
w odległości
od punktu
, jest wspólnym punktem wszystkich rozważanych prostych
.