Dana jest liczba całkowita
. Każdemu podzbiorowi
zbioru
przyporządkowujemy liczbę
ze zbioru
tak, by był spełniony następujący warunek:
![]() |
Niech
będzie liczbą takich przyporządkowań. Obliczyć
.
Uwaga:
jest nie większą z liczb
,
.
Oznaczmy przez
zbiór
, a przez
- zbiór
-elementowy, powstały ze zbioru
przez usunięcie liczby
:
![]() |
Niech będzie dane przyporządkowanie, o jakim mowa w zadaniu. Oznaczmy wartość
przez
, a wartość
- przez
(dla
). W myśl warunków zadania, wartości
oraz
są liczbami ze zbioru
, a ponadto dla każdego
ma miejsce równość
![]() |
która jest po prostu wymyślnym sposobem zapisu nierówności
![]() |
Tak więc z przyporządkowaniem
została skojarzona funkcja
![]() |
Z nałożonego na przyporządkowanie
warunku
![]() |
wynika przez indukcję równość
![]() |
dla dowolnych zbiorów
zawartych w
. (Symbol
oznacza najmniejszą z liczb
; może to być oczywiście wspólna wartość kilku tych liczb.)
Niech
będzie dowolnym podzbiorem zbioru
, nie identycznym z całym zbiorem
, i niech
będą wszystkimi liczbami z
, które {\it nie należą} do
:
![]() |
Zbiór
jest wówczas dokładnie częścią wspólną zbiorów
:
![]() |
Istotnie: liczba
należy jednocześnie do wszystkich zbiorów
wtedy i tylko wtedy, gdy należy do
i jest różna od liczb
- a więc (zgodnie z (3)) wtedy i tylko wtedy, gdy jest elementem zbioru
.
Ze związków (4), (2), (3) wynika równość
![]() |
(Symbol
oznacza minimalną wartość przyjmowaną przez funkcję
na tych elementach zbioru
, które nie należą do zbioru
.)
Wniosek: przyporządkowanie
jest w pełni wyznaczone przez zadanie wartości
oraz wartości
dla
. Innymi słowy, jest wyznaczone przez wybór liczby
oraz funkcji (1); jest wówczas dane wzorem
![]() |
I na odwrót: jeśli
jest dowolną liczbą całkowitą dodatnią, nie przekraczającą
, oraz jeśli
jest dowolnym odwzorowaniem zbioru
w zbiór
, to wzór (5) definiuje przyporządkowanie
spełniające postawiony w zadaniu warunek.
Dla ustalonego
istnieje dokładnie
funkcji (1). Wobec tego liczba dopuszczalnych przyporządkowań (5) wynosi
![]() |
Otrzymujemy dwustronne oszacowanie
; a stąd
![]() |
Gdy
dąży do nieskończoności, pierwiastek stopnia
z dowolnie ustalonej liczby dodatniej dąży do
. W takim razie wyrażenie po prawej stronie nierówności (6) dąży do
i na mocy twierdzenia o trzech ciągach
.
Mamy odpowiedź: Szukaną wartością graniczną jest liczba
.