Dysponujemy trzema naczyniami bez podziałki: pustym
-litrowym, pustym
-litrowym oraz napełnionym wodą
-litrowym. Liczby
i
są liczbami naturalnymi względnie pierwszymi. Udowodnić, że dla każdej liczby
można za pomocą przelewania wody otrzymać w trzecim naczyniu dokładnie
litrów wody.
Przelewając wodę z jednego naczynia do drugiego, każdorazowo albo całkowicie opróżniamy naczynie, z którego przelewamy, albo całkowicie napełniamy drugie naczynie. (Skoro naczynia są bez podziałki, jest to jedyna metoda pozwalająca kontrolować objętość przelewanej wody.) Tak więc po każdym przelaniu mamy w każdym naczyniu nieujemną całkowitą liczbę litrów wody (nie przekraczającą, rzecz jasna, pojemności danego naczynia). Przyjmijmy oznaczenia:
- naczynie
-litrowe,
- naczynie
-litrowe,
- naczynie
-litrowe.
Przypuśćmy, że w pewnym momencie w naczyniu
jest
litrów wody. Wykażemy, że za pomocą co najwyżej dwóch przelań można doprowadzić do stanu, w którym w naczyniu
jest
litrów wody, gdzie
![]() |
Oznaczmy przez
i
objętość (w litrach) wody w naczyniach
i
w rozważanym momencie. Tak więc
,
,
są liczbami całkowitymi,
![]() |
Załóżmy, że
. Zatem
. Przelewamy wodę z naczynia
do naczynia
, całkowicie je napełniając; to znaczy, przelewamy
litrów z
do
(jest to możliwe, bo
). Następnie całą zawartość naczynia
, czyli
litrów, wlewamy do
, uzyskując
litrów w naczyniu
.
Rozpatrzmy drugi przypadek:
. Zatem
. Całą zawartość naczynia
, czyli
litrów, wlewamy do
. Do pustego naczynia
odlewamy
litrów z
; w naczyniu
zostało
litrów wody.
Uzyskaliśmy więc
litrów w naczyniu
, gdzie liczba
jest dana wzorem (1). Z tego wzoru wynika, że
![]() |
W chwili początkowej w naczyniu
było
litrów. Stosując opisaną procedurę uzyskujemy w naczyniu
:
\begin{center}
po (co najwyżej) dwóch przelaniach -
litrów;\\
po (co najwyżej) czterech przelaniach -
litrów;\\
itd.;\\
po (co najwyżej)
przelaniach -
litrów,
\end{center}
gdzie
![]() |
Udowodnimy, że każda liczba
jest równa
dla pewnego
; jest więc możliwą do uzyskania objętością wody w naczyniu
.
Przyjmijmy
. Każda z liczb
![]() |
należy do zbioru
; jest więc, zgodnie ze wzorem (2), resztą z dzielenia iloczynu
przez
.
Liczby
i
są z założenia względnie pierwsze. Wobec tego także liczby
i
są względnie pierwsze. Stąd wynika, że reszty (3) są wszystkie różne. Istotnie: gdyby dla pewnych numerów
,
takich, że
zachodziła równość
, znaczyłoby to, że różnica
, czyli iloczyn
, dzieli się przez
. Drugi czynnik tego iloczynu (czyli
) nie ma z liczbą
wspólnych czynników pierwszych; ta liczba musiałaby być więc dzielnikiem różnicy
- sprzeczność, skoro
.
Zatem, rzeczywiście, wypisane powyżej reszty (3) są różnymi elementami zbioru
. Jest ich
. W takim razie każda liczba
, należąca do tego zbioru, jest równa pewnej liczbie
. A to właśnie zamierzaliśmy udowodnić.
Uwaga: Opisana metoda pozwala osiągnąć dowolnie zadaną wartość
w wyniku nie więcej niż
przelań. Oszacowanie to można poprawić. Jeśli bowiem żądana liczba
znajduje się w drugiej połowie ciągu (3), wówczas szybciej doprowadzi do celu stosowanie procedury ,,odwrotnej'' - takiej, która za pomocą co najwyżej dwóch przelań spowoduje, by objętość wody w naczyniu
zmieniła się od wartości
do wartości
![]() |
Pozostawiamy Czytelnikowi jako ćwiczenie dopracowanie szczegółów i przekonanie się, że wybierając jedną z tych procedur jesteśmy w stanie uzyskać zadaną wartość
w wyniku nie więcej niż
przelań.