II etap XLIV Olimpiady Matematycznej
Dowieść, że dla liczb dodatnich
,
,
,
zachodzi nierówność
![]() |
Mnożąc stronami przez iloczyn wszystkich mianowników przekształcamy daną nierówność do postaci równoważnej
![]() |
Oznaczmy lewą i prawą stronę (1) odpowiednio przez
i
oraz przyjmijmy
![]() |
Wówczas
![]() |
![]() |
skąd
![]() |
Zauważmy teraz, że
![]() |
oraz
![]() |
Zatem, ostatecznie,
![]() |
Nierówność (1), równoważna nierówności danej w zadaniu, została w ten sposób wykazana.
Dany jest okrąg o środku
oraz punkt
leżący na zewnątrz tego okręgu. Przez punkt
prowadzimy prostą
przecinającą dany okrąg w punktach
i
. Niech
będzie punktem symetrycznym do
względem prostej
i niech m będzie prostą przechodzącą przez punkty
i
. Wykazać, że wszystkie uzyskane w ten sposób proste
(odpowiadające różnym wyborom prostej
) mają wspólny punkt.
Treść zadania nie precyzuje, jak są usytuowane na prostej
punkty
i
, to znaczy, który z nich leży bliżej punktu
; rysunek 5 ilustruje te dwie sytuacje. Oznaczmy przez
punkt przecięcia prostych
i
; teza zadania będzie udowodniona, jeśli wykażemy, że położenie punktu
na półprostej
nie zależy od wyboru prostej
(będzie to znaczyło, że
jest szukanym wspólnym punktem wszystkich rozważanych prostych
).
Trójkąt
jest równoramienny; przyjmijmy oznaczenia
![]() |
Zatem wypukły kąt
ma miarę
![]() |

Kąt
jest kątem wpisanym opartym na tym samym łuku, co wypukły lub wklęsły kąt środkowy
(w zależności od tego, czy punkt
leży między
i
, czy punkt
leży między
i
). W pierwszym przypadku
![]() |
w drugim zaś przypadku -
![]() |
W pierwszym przypadku kąt
jest identyczny z kątem
, w drugim przypadku kąt
dopełnia kąt
do kąta półpełnego. Tak więc w obu przypadkach zachodzi równość
. Dalsze rozumowanie nie zależy od przypadku.
Punkty
i
leżą symetrycznie względem prostej
, zatem trójkąt
jest równoramienny; a stąd
![]() |
wobec czego
![]() |
Spójrzmy na trójkąty
i
. Mają one wspólny kąt przy wierzchołku
; kąty
i
mają jednakową rozwartość
. Zatem trójkąty te są podobne i zachodzi proporcja
, czyli
![]() |
To zaś oznacza, że położenie punktu
na półprostej
jest wyznaczone przez promień okręgu oraz położenie punktu
; a dokładniej: punkt
jest obrazem punktu
w inwersji względem danego okręgu. Dowód jest zakończony.
Na krawędzi
czworościanu
wybrano punkty
,
tak, że
. Niech
,
będą takimi punktami krawędzi
, a
,
- takimi punktami krawędzi
, że płaszczyzny
,
,
są równoległe. Oznaczmy przez
(
) objętość czworościanu
, a przez
objętość czworościanu
. Udowodnić, że
.
Oznaczmy przez
,
rzuty prostokątne punktów
,
na płaszczyznę
, a przez
,
- rzuty punktów
,
na płaszczyznę
(rysunek 7; wygodnie jest za każdym razem wyobrażać sobie czworościan tak usytuowany, by ściana, na którą rzutujemy, była jego ,,poziomą'' podstawą). Z podobieństwa par trójkątów
i
oraz
i
wynikają proporcje
![]() |
natomiast z podobieństwa par trójkątów
i
oraz
i
wynikają proporcje
![]() |
Długości odcinków
,
,
oznaczmy krótko przez
,
,
. Z wypisanych proporcji uzyskujemy związki
![]() |

Weźmy pod uwagę czworościany
i
. Mają one wspólną ścianę (,,podstawę'')
, a więc stosunek ich objętości równa się stosunkowi wysokości opuszczonych na tę ścianę:
![]() |
Z kolei czworościany
i
mają wspólną ścianę
, więc (analogicznie) stosunek ich objętości równa się stosunkowi odpowiednich wysokości:
![]() |
Mnożąc stronami związki (1) i (2) (oraz używając wprowadzonych w treści zadania oznaczeń
,
) dostajemy równość
![]() |
Przy wyprowadzaniu tego wzoru nie korzystaliśmy nigdzie z założenia, że
. Można powtórzyć to samo rozumowanie, zmieniając dowolnie role wskaźników
,
,
. Otrzymujemy analogiczne proporcje
![]() |
Te trzy proporcje, po wymnożeniu stronami, dają równość
, czyli
. Stąd, na mocy nierówności między średnią geometryczną i średnią arytmetyczną,
![]() |
Niech
będzie takim ciągiem liczb naturalnych, że:
![]() |
Udowodnić, że dla każdej liczby naturalnej
istnieją takie liczby
i
, że
.
Ustalmy liczbę naturalną
. Aby znaleźć numery
i
, o które chodzi w zadaniu, wystarczy rozważać początkowy odcinek ciągu
, złożony z
jego pierwszych wyrazów:
![]() |
Zbiór liczb naturalnych od
do
rozbijamy na sumę
zbiorów dwuelementowych, jak następuje:
![]() |
gdzie
![]() |
Z zasady szufladkowej wynika, że spośród
liczb
pewne dwie (różne) trafią do jednego zbioru
. Oznaczając ich numery przez
i
(gdzie
) widzimy, że
,
. Zatem
.
Na bokach
,
,
trójkąta
obrano odpowiednio takie punkty
,
i
, że okręgi wpisane w trójkąty
,
i
mają promienie równe
. Okręgi wpisane w trójkąty
i
mają odpowiednio promienie
i
. Wykazać, że
.
Oznaczmy przez
,
,
punkty styczności okręgu wpisanego w trójkąt
odpowiednio z bokami
,
,
, a przez
- punkt styczności okręgu wpisanego w trójkąt
z bokiem
. Środki tych okręgów oznaczmy odpowiednio przez
oraz
(rysunek 8).
Układ równań
![]() |
![]() |
![]() |
pozwala wyrazić
,
,
przez
,
,
; w szczególności
![]() |
Rozważając trójkąt
mamy analogicznie
![]() |

Trójkąty
oraz
są podobne w skali
. W takim razie
i na mocy poprzednich równości
![]() |
Analogicznie
![]() |
![]() |
Dodajemy stronami trzy ostatnie równości i otrzymujemy związek
![]() |
Oznaczając połowę obwodu trójkąta
przez
, a połowę obwodu trójkąta
przez
, przepisujemy ten związek w postaci
![]() |
Pole trójkąta jest iloczynem połowy obwodu przez długość promienia koła wpisanego. Zachodzą więc związki:
![]() |
oraz
![]() |
Trzy trójkąty figurujące we wzorach (2) mają wnętrza parami rozłączne i wypełniają trójkąt
z usuniętym trójkątem
. Suma ich pól jest więc równa różnicy pól trójkątów
i
, czyli różnicy
. Zatem dodając stronami równości (2) otrzymujemy zależność
![]() |
czyli
, czyli jeszcze inaczej
![]() |
Zgodnie ze wzorem (1) lewa strona ostatniej równości jest równa
. Stąd
.
Dana jest funkcja ciągła
spełniająca warunki:
![]() |
Obliczyć
.
W podanym równaniu
![]() |
podstawiamy
i otrzymujemy równość
, czyli
![]() |
Z kolei podstawmy w (1)
: dostaniemy związek
, czyli
![]() |
Widzimy, że liczby
oraz
są wartościami funkcji
. Zgodnie z założeniem, funkcja ta jest ciągła, a więc przyjmuje wszystkie wartości pośrednie; w szczególności przyjmuje wartość
. To znaczy, że dla pewnej liczby rzeczywistej
zachodzi równość
.
Przyjmijmy
w równaniu (1): uzyskujemy związek
. Zatem
![]() |
Jest to odpowiedź na postawione pytanie.
Uwaga Ani z treści zadania, ani z przeprowadzonego rozumowania nie jest oczywiste, czy funkcja spełniająca warunki zadania w ogóle istnieje. Warto więc podać przykład takiej funkcji:
![]() |