Dla ustalonej liczby naturalnej
wyznaczyć maksymalną wartość sumy liczb naturalnych
spełniających warunek
![]() |
Weźmy pod uwagę dowolny układ
liczb naturalnych spełniających podany warunek; można założyć, że
. Przypuśćmy, że
. Załóżmy, że w ciągu
jest
liczb równych
oraz jest
liczb równych
. To znaczy, załóżmy, że
![]() |
jeśli tylko jeden wyraz ma wartość maksymalną, wówczas
; jeśli tylko jeden wyraz ma wartość minimalną, wówczas
. (Może też się zdarzyć, że
; tak jest w przypadku, gdy każdy wyraz jest równy albo maksymalnemu albo minimalnemu.)
Określamy nowy układ
, przyjmując
![]() |
Układ
też spełnia podany warunek:
![]() |
ponadto, oczywiście,
![]() |
oraz zachodzą nierówności
.
Jeżeli w ciągu
były co najmniej dwa wyrazy maksymalne oraz co najmniej dwa wyrazy minimalne, to zarówno blok wyrazów maksymalnych, jak i blok wyrazów minimalnych, ulega skróceniu o jedną pozycję, gdy ciąg
zastąpimy ciągiem
. Modyfikujemy teraz w analogiczny sposób układ
; to samo robimy z otrzymanym układem, i tak dalej. W skończonej liczbie kroków uzyskamy układ z jednym tylko wyrazem maksymalnym lub z jednym tylko wyrazem minimalnym. Wartości tych wyrazów nadal są równe
oraz
- te same, co w wyjściowym układzie
.
Kolejne powtórzenie tej samej operacji da w wyniku nowy układ (nierosnący ciąg długości
), którego największy wyraz jest o
mniejszy od
lub najmniejszy wyraz jest o
większy od
(zmiana o
może też nastąpić ,,na obu końcach''). W ten sposób różnica między największym wyrazem i najmniejszym wyrazem zmniejszy się o
lub o
.
Kontynuujemy to postępowanie tak długo, aż dojdziemy do układu, w którym różnica między wyrazem największym i najmniejszym nie przekracza 1. Otrzymany układ ma postać
![]() |
W każdym kroku tej procedury uzyskiwaliśmy układ
liczb, których suma sześcianów nie przekraczała
; sama zaś suma liczb w układzie w ogóle nie ulegała zmianie (wzory (1) i (2)).
Ponieważ wystartowaliśmy od dowolnego dopuszczalnego układu liczb
, w którym
, zatem wystarczy ograniczyć rozważania do układów postaci (3). Warunek ,,suma sześcianów
'' daje dla takiego układu oszacowanie
![]() |
wobec czego
. Suma wyrazów wynosi
![]() |
co jest większe dla
niż dla
. Wystarczy więc rozważać układy (3), w których
, czyli układy złożone z jedynek i dwójek; przy tym
(liczba dwójek) ma spełniać warunek (4), który dla
przybiera po prostu postać
, czyli
. (Jak zwykle, symbol
oznacza największą liczbę całkowitą, nie większą od
.) A zatem szukana wartość sumy
nie przekracza
. Równość
uzyskamy dla układu
liczb, w którym jest
dwójek oraz
jedynek.
Wobec wcześniejszych spostrzeżeń, liczba
jest maksymalną możliwą do uzyskania wartością sumy
liczb naturalnych, których suma sześcianów nie przekracza
.
Przyjmijmy, że liczby naturalne
spełniają podany warunek. Dla
mamy
, czyli
. Dodając te
nierówności stronami i uwzględniając przyjęte założenie
otrzymujemy zależność
![]() |
Zatem suma
, jako liczba naturalna, spełnia nierówność
![]() |
Weźmy teraz pod uwagę układ
składający się z
dwójek oraz
jedynek, gdzie
. Układ ten spełnia postulowany w zadaniu warunek:
![]() |
suma tak określonych liczb
wynosi
![]() |
a więc nierówność (5) staje się w tym przypadku równością. Stąd wynika, że poszukiwane maksimum wynosi
.