Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

XLIII OM - III etap

III etap XLIII Olimpiady Matematycznej

XLIII OM - III - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
XLIII OM, 1991-1992
Etap: 
III

Odcinki $ AC $ i $ BD $ przecinają się w punkcie $ P $, przy czym $ |PA|=|PD| $, $ |PB|=|PC| $. Niech $ O $ będzie środkiem okręgu opisanego na trójkącie $ PAB $. Dowieść, że proste $ OP $ i $ CD $ są prostopadłe.

Rozwiązanie

om43_3r_img_11.jpg
Niech prosta $ l $ będzie dwusieczną kątów $ APD $ i $ BPC $, a prosta $ m $ niech będzie dwusieczną kątów $ APB $ i $ CPD $. Proste $ l $ oraz $ m $ są prostopadłe. Z danych w założeniach równości odcinków wynika, że trójkąt $ PCD $ jest obrazem trójkąta $ PBA $ w symetrii osiowej względem prostej $ l $. Oznaczmy przez $ Q $ punkt przecięcia prostej $ m $ z okręgiem opisanym na trójkącie $ PAB $ (różny od $ P $). Prosta $ m $ jest dwusieczną kąta $ APB $, więc kąty wpisane $ BPQ $ i $ APQ $ są równe (przystające). W takim razie także i odpowiednie kąty środkowe $ BOQ $ i $ AOQ  $są równe. Zatem prosta $ OQ $ jest osią symetrii trójkąta równoramiennego $ AOB $; jest więc prostopadła do cięciwy $ AB $.

Osią symetrii trójkąta równoramiennego $ POQ $ jest prosta $ l' $, prostopadła do $ m $, więc równoległa do $ l $. Odcinek $ OP $ jest symetryczny do $ OQ $ względem prostej $ l' $; odcinek $ CD $ jest symetryczny do $ AB $ względem prostej $ l $. Ze związków: $ l || l' $ i $ OQ \bot AB $ wynika więc, że $ OP\bot CD $ - czyli teza zadania. (Rysunek 11 przedstawia sytuację, gdy trójkąt $ PAB $ jest ostrokątny, czyli gdy punkt $ O $ leży w jego wnętrzu; rozumowanie nie wymaga jednak żadnych zmian, gdy któryś z kątów trójkąta $ PAB $ jest rozwarty.)

XLIII OM - III - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
XLIII OM, 1991-1992
Etap: 
III

Wyznaczyć wszystkie funkcje $ f $ określone na zbiorze liczb wymiernych dodatnich, o wartościach w tym samym zbiorze, spełniające dla wszystkich dodatnich liczb wymiernych warunki

\[<br />
f(x+1) = f(x)+1 \quad \text{ oraz }\quad f(x^3) = (f(x))^3.<br />
\]

Rozwiązanie

Przypuśćmy, że funkcja $ f $ spełnia podane warunki. Wykażemy, że dla każdej liczby wymiernej $ u>0 $ oraz każdej liczby naturalnej $ k $ zachodzi równość (1)

\[<br />
f(u + k) = f(u) + k.<br />
\]

Traktujemy $ u $ jako ustalone. Dla $ k=1 $ równość (1) zachodzi na mocy pierwszego z warunków danych w założeniach. Przyjmijmy słuszność (1) dla pewnego $ k $ naturalnego. Wówczas, w myśl tego samego warunku,

\[<br />
\begin{split}<br />
f(u + (k+1)) & =f((u+k)+1) = f(u+k) + 1 =\\<br />
& = (f(u)+k)+1 = f(u)+(k + 1).<br />
\end{split}<br />
\]

Równość (1) zachodzi więc po zastąpieniu $ k $ przez $ k + 1 $. Na mocy zasady indukcji uzyskujemy słuszność (1) dla wszystkich $ k $ naturalnych.

Weźmy dowolną dodatnią liczbę wymierną $ x = m/n $ ($ m $, $ n $ naturalne). Przyjmując w (1) $ u=x $, $ k = n^2 $ mamy

\[<br />
f(x + n^2) = f(x) + n^2,<br />
\]

i po podniesieniu stronami do trzeciej potęgi:

\[<br />
(2) \qquad (f(x+n^2))^3 = (f(x) + n^2)^3.<br />
\]

Skorzystajmy teraz z drugiego warunku danego w założeniach, zastępując $ x $ przez sumę $ x + n^2 $:

\[<br />
f((x + n^2)^3) = (f(x + n^2))^3.<br />
\]

Tak więc lewa strona (2) równa się $ (f(x + n^2)^3) $, czyli

\[<br />
(3) \qquad f(x^3+3n^2x^2+3n^4x + n^6).<br />
\]

Zauważmy, że $ 3n^2x^2 + 3n^4x + n^6 = 3m^2 + 3mn^3 + n^6 $ jest liczbą naturalną. Przyjmując w (1) tę właśnie liczbę jako $ k $ oraz biorąc $ u = x^3 $ stwierdzamy, że wartość (3) jest równa

\[<br />
(4) \qquad f(x^3) + 3n^2x^2 + 3n^4x + n^6;<br />
\]

jak pamiętamy, jest to lewa strona równości (2).

Prawa strona (2) równa się

\[<br />
\begin{split}<br />
(5) \qquad (f(x) + n^2)^3 & = (f(x))^3 + 3n^2 (f(x))^2 + 3n^4 f(x) + n^6 =\\<br />
& = f(x^3)+3n^2(f(x))^2+3n^4f(x) + n^6<br />
\end{split}<br />
\]

(bo $ f(x^3) = (f(x))^3 $). Stąd, przez przyrównanie otrzymanych wyrażeń (4) oraz (5), dostajemy równość

\[<br />
3n^2 (f(x))^2 + 3n^4 f(x) + n^6 = 3n^2 x^2 + 3n^4x + n^6,<br />
\]

czyli

\[<br />
(f(x))^2 + n^2f(x) = x^2 + n^2x,<br />
\]

czyli

\[<br />
(f(x)-x)(f(x) + x) + n^2f(x)-n^2x = 0,<br />
\]

czyli jeszcze inaczej

\[<br />
(f(x)-x)(f(x) + x + n^2) = 0.<br />
\]

Suma w drugim nawiasie jest dodatnia. Stąd $ f(x) = x $.

Liczba $ x $ (wymierna, dodatnia) była wybrana dowolnie. A wobec tego $ f $ musi być funkcją identycznościową:

\[<br />
(6) \qquad f(x) = x \quad \textrm{dla wszystkich} \ x \ \textrm{wymiernych, dodatnich.}<br />
\]

Sprawdzenie, że funkcja (6) spełnia podane w zadaniu warunki, jest natychmiastowe. Jest więc ona jedynym rozwiązaniem zadania.

XLIII OM - III - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
XLIII OM, 1991-1992
Etap: 
III

Udowodnić że dla dowolnych liczb rzeczywistych $ a_1, a_2, \ldots , a_r $ zachodzi nierówność

\[<br />
\sum_{n=1}^r\left(\sum_{m=1}^r \frac{a_ma_n}{m+n}\right) \geq 0.<br />
\]

Rozstrzygnąć, dla jakich liczb $ a_1, a_2, \ldots , a_r $ nierówność ta staje się równością.

Rozwiązanie

Oznaczmy badane wyrażenie przez $ F_r(a_1 ,\ldots,a_r) $:

\[<br />
(1) \qquad F_r(a_1 ,\ldots,a_r) = \sum_{n=1}^r \left( \sum_{m=1}^r \frac{a_m a_n}{m+n} \right).<br />
\]

Gdy $ r=1 $, mamy do czynienia z jedną liczbą rzeczywistą $ a_1 $; suma ,,wewnętrzna'' redukuje się do pojedynczego składnika; suma ,,zewnętrzna''
też, i mamy po prostu $ F_1(a_1) = a_1^2/2 $. Nierówność $ F_1(a_1) \geq 0 $ jest oczywista; staje się ona równością tylko dla $ a_1 = 0 $.

Stąd przypuszczenie: dana do udowodnienia nierówność

\[<br />
F_r(a_1 ,\ldots,a_r) \geq 0<br />
\]

powinna zachodzić dla każdej liczby naturalnej $ r \geq 1 $ i dla każdego układu liczb rzeczywistych $ (a_1,\ldots,a_r) $, przechodząc w równość tylko wtedy, gdy $ a_1=\ldots= a_r = 0 $.

Równość

\[<br />
F_r(0, \ldots, 0) = 0<br />
\]

nie budzi wątpliwości. Pozostaje do udowodnienia nierówność ostra

\[<br />
(2) \qquad  F_r(a_1,\ldots,a_r) > 0<br />
\]

dla każdego układu liczb rzeczywistych $ (a_1,\ldots,a_r) \ne (0,\ldots,0) $.

Dowód poprowadzimy przez indukcję względem $ r $. Przypadek $ r = 1 $ został już rozpatrzony.

Ustalmy liczbę naturalną $ r \geq 2 $ i przyjmijmy, że nierówność analogiczna do (2) zachodzi dla $ r-1 $:

\[<br />
(3) \qquad F_{r-1}(a_1, \ldots, a_{r-1}) > 0<br />
\]

dla każdego układu $ (a_1, \ldots ,a_{r-1}) \ne (0, \ldots ,0) $. Chcemy wykazać słuszność tezy (2) dla każdego układu $ (a_1, \ldots ,a_{r-1}, a_r) \ne (0, \ldots ,0,0) $.

Niech więc będą dane liczby $ a_1, \ldots ,a_{r-1}, a_r $ nie wszystkie równe zeru. Wyodrębnijmy w każdej z sum występujących w określeniu (1) składnik o numerze $ r $:

\[<br />
(4) \qquad  F_r(a_1, \ldots, a_{r-1}, a_r) =<br />
\sum_{n=1}^{r-1}<br />
\left( \sum_{m=1}^{r-1} \frac{a_ma_n}{m+n} + \frac{a_ra_n}{r+n} \right) +<br />
\left( \sum_{m=1}^{r-1} \frac{a_ma_r}{m+r} + \frac{a_r^2}{2r}\right).<br />
\]

Jeśli $ a_1 = \ldots = a_{r-1} =0 $, to z konieczności $ a_r \ne 0 $, a napisane wyrażenie ma postać

\[<br />
F_r(0,\ldots,0,a_r) = \frac{a_r^2}{2r}.<br />
\]

Jest to liczba dodatnia, a więc nierówność (2) jest w tym przypadku spełniona.

Rozważmy teraz przypadek, w którym nie wszystkie liczby $ a_1,\ldots,a_{r-1} $ są zerami. Spójrzmy na wyrażenie (4) jak na funkcję zmiennej $ a_r $, którą teraz oznaczymy przez $ x $; to znaczy, przyjmijmy

\[<br />
T(x) = F_r(a_1, \ldots, a_{r-1}, x) = Ax^2 + Bx + C,<br />
\]

gdzie współczynniki $ A $, $ B $, $ C $ są dane (zgodnie z równością (4)) wzorami

\[<br />
\begin{split}<br />
A & = \frac{1}{2r},\\<br />
B & = \sum_{n=1}^{r-1} \frac{a_n}{r+n} + \sum_{m=1}^{r-1} \frac{a_m}{m+r}  = 2 \sum_{k=1}^{r-1} \frac{a_k}{r+k},\\<br />
C & = \sum_{n=1}^{r-1} \left( \sum_{m=1}^{r-1} \frac{a_ma_n}{m+n}  \right).<br />
\end{split}<br />
\]

Wyrażenie $ T(x) $ jest trójmianem kwadratowym. Obliczymy jego wyróżnik $ \Delta = B^2-4AC $:

\[<br />
\begin{split}<br />
B^2 & = 4 \left( \sum_{k=1}^{r-1} \frac{a_k}{r+k} \right)^2 =<br />
4 \left( \sum_{n=1}^{r-1} \frac{a_n}{r+n} \right)<br />
  \left( \sum_{m=1}^{r-1} \frac{a_m}{m+r} \right)=\\<br />
& = 4 \sum_{n=1}^{r-1} \left( \sum_{m=1}^{r-1} \frac{a_ma_n}{(m+r)(r+n)} \right);<br />
\end{split}<br />
\]

stąd

\[<br />
(5) \qquad<br />
\begin{split}<br />
\frac{\Delta}{4} & = \frac{1}{4} B^2 - AC = \\<br />
& = \sum_{n=1}^{r-1} \left( \sum_{m=1}^{r-1} \frac{a_ma_n}{(m+r)(r+n)} \right) -<br />
\frac{1}{2r} \sum_{n=1}^{r-1} \left( \sum_{m=1}^{r-1} \frac{a_ma_n}{m+n}  \right)=\\<br />
& = \sum_{n=1}^{r-1} \left( \sum_{m=1}^{r-1} \ c_{mn}a_ma_n \right),<br />
\end{split}<br />
\]

XLIII OM - III - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
XLIII OM, 1991-1992
Etap: 
III

Ciąg funkcji $ f_0, f_1, f_2, \ldots $ określony w następujący sposób:

\[<br />
f_0(x) = 8 \quad \text{ dla wszystkich } x\in \mathbb{R},<br />
\]
\[<br />
f_{n+1}(x) = \sqrt{x^2+6f_n(x)} \text{ dla } n = 0,1,2,\ldots \text{ oraz wszystkich } x\in \mathbb{R}.<br />
\]

Dla każdej liczby naturalnej rozwiązać równanie

\[<br />
f_n(x) = 2x.<br />
\]

XLIII OM - III - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
XLIII OM, 1991-1992
Etap: 
III

Podstawą ostrosłupa prawidłowego jest $ 2n $-kąt foremny $ A_1, A_2, \ldots, A_n $. Sfera przechodząca przez wierzchołek $ S $, ostrosłupa pezecina krawędzie boczne $ SA_i $ w punktach $ B_i $ ($ i = 1,2,\ldots, 2n $). Udowodnić, że

\[<br />
\sum_{i=1}^n |SB_{2i-1}| = \sum_{i=1}^n |SB_{2i}|.<br />
\]

Rozwiązanie

om43_3r_img_12.jpg
Przyjmijmy oznaczenia:

\[<br />
|SA_i| = l, \quad     |SB_i| = x_i \quad (i=1,2,\ldots,2n)<br />
\]

(rysunek 12). W zadaniu zakłada się milcząco, że $ B_i $ jest punktem przecięcia danej sfery z krawędzią $ SA_i $, różnym od $ S $. Zatem $ x_i > 0 $.

Oznaczmy środek sfery przez $ O $. Zachodzą równości między wektorami:

\[<br />
\begin{split}<br />
(1) \qquad & \overrightarrow{SB_i} = \frac{x_i}{l} \cdot \overrightarrow{SA_i},\\<br />
(2) \qquad & \overrightarrow{OB_i} =  \overrightarrow{OS} + \overrightarrow{SB_i}.<br />
\end{split}<br />
\]

Podnosimy (2) stronami do kwadratu (w sensie iloczynu skalarnego, oznaczanego tu grubą kropką):

\[<br />
\begin{split}<br />
\overrightarrow{OB_i} \bullet \overrightarrow{OB_i} & =<br />
(\overrightarrow{OS} + \overrightarrow{SB_i}) \bullet<br />
(\overrightarrow{OS} + \overrightarrow{SB_i}) = \\<br />
& = \overrightarrow{OS} \bullet \overrightarrow{OS} +2 \overrightarrow{OS} \bullet \overrightarrow{SB_i} + \overrightarrow{SB_i} \bullet \overrightarrow{SB_i},<br />
\end{split}<br />
\]

czyli

\[<br />
(3) \qquad<br />
\begin{split}<br />
|OB_i|^2 & =<br />
|OS|^2 + 2 \cdot \overrightarrow{OS} \bullet \overrightarrow{SB_i} +<br />
|SB_i|^2 = \\<br />
& = |OS|^2 + 2 \cdot \overrightarrow{OS} \bullet \overrightarrow{SB_i} + x_i^2.<br />
\end{split}<br />
\]

Ponieważ punkty $ S $ oraz $ B_i $ leżą na sferze o środku $ O $, zatem $ |OB_i| = |OS| $, co pozwala nam przepisać równość (3) jako

\[<br />
x_i^2 = -2 \cdot \overrightarrow{OS} \bullet \overrightarrow{SB_i}.<br />
\]

Stąd, uwzględniając (1), mamy

\[<br />
x_i^2 = -\frac{2x_i}{l} \cdot \overrightarrow{OS} \bullet \overrightarrow{SA_i},<br />
\]

i po podzieleniu stronami przez $ x_i $:

\[<br />
(4) \qquad x_i = - \frac{2}{l} \cdot \overrightarrow{OS} \bullet \overrightarrow{SA_i}.<br />
\]

Niech $ Q $ będzie środkiem okręgu opisanego na wielokącie $ A_1A_2 \ldots A_{2n} $. Zauważmy, że wielokąty $ A_1A_3\ldots A_{2n-1} $ i $ A_2A_4\ldots A_{2n} $ są foremne. Zatem

\[<br />
\sum_{i=1}^n \overrightarrow{QA_{2i-1}} = \overrightarrow{\mathbf{0}}, \quad<br />
\sum_{i=1}^n \overrightarrow{QA_{2i}} = \overrightarrow{\mathbf{0}}.<br />
\]

W takim razie

\[<br />
\sum_{i=1}^n \overrightarrow{SA_{2i-1}} = \sum_{i=1}^n (\overrightarrow{SQ} + \overrightarrow{QA_{2i-1}} = n \cdot \overrightarrow{SQ},<br />
\]
\[<br />
\sum_{i=1}^n \overrightarrow{SA_{2i}} = \sum_{i=1}^n (\overrightarrow{SQ} + \overrightarrow{QA_{2i}} = n \cdot \overrightarrow{SQ}.<br />
\]

Stąd i z (4):

\[<br />
(5) \qquad \sum_{i=1}^n x_{2i-1} = -\frac{2}{l} \cdot \overrightarrow{OS} \bullet \sum_{i=1}^n \overrightarrow{SA_{2i-1}} = \frac{2n}{l} \cdot \overrightarrow{OS} \bullet \overrightarrow{SQ},<br />
\]
\[<br />
(6) \qquad \sum_{i=1}^n x_{2i} = -\frac{2}{l} \cdot \overrightarrow{OS} \bullet \sum_{i=1}^n \overrightarrow{SA_{2i}} = -\frac{2n}{l} \cdot \overrightarrow{OS} \bullet \overrightarrow{SQ}.<br />
\]

Sumy (5) i (6) okazały się być równe tej samej liczbie. Równość tych sum jest właśnie tezą zadania.

XLIII OM - III - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
XLIII OM, 1991-1992
Etap: 
III

Udowodnić, że dla każdej liczby naturalnej $ k $ liczba $ (k!)^{k^2+k+1} $ jest dzielnikiem liczby $ (k^3)! $.

Rozwiązanie

Dla każdej pary liczb naturalnych $ n,l \geq 1 $ zachodzi równość

\[<br />
(1) \qquad {{ln}\choose{n}} = \frac{(ln)!}{n!(n-ln)!} =<br />
\frac{(ln)(ln-1)!}{n(n-1)!(n-ln)!} = l {{ln-1}\choose{n-1}} .<br />
\]

Ustalmy liczby naturalne $ n,m \geq 1 $. Podstawmy w (1) kolejno $ l = 1,2,\ldots,m $ i wymnóżmy stronami otrzymane równości:

\[<br />
(2) \qquad<br />
\begin{split}<br />
\prod_{l=1}^m {{ln}\choose{n}} & = \prod_{l=1}^m \left( l {{ln-1}\choose{n-1}} \right) = \\<br />
& = \left( \prod_{l=1}^m l \right) \left( \prod_{l=1}^m  {{ln-1}\choose{n-1}}  \right) = (m!) \left( \prod_{l=1}^m {{ln-1}\choose{n-1}} \right).<br />
\end{split}<br />
\]

Przekształcamy lewa stronę równości (2):

\[<br />
\begin{split}<br />
\prod_{l=1}^m  {{ln}\choose{n}} & = {{n}\choose{n}}  {{2n}\choose{n}}  {{3n}\choose{n}}  \ldots {{mn}\choose{n}}  = \\<br />
& = \frac{n!}{n!0!} \cdot \frac{(2n)!}{n!n!} \cdot \frac{(3n)!}{n!(2n)!} \cdot \ldots \frac{(mn)!}{n!((m-1)n)!}<br />
\end{split}<br />
\]

i po redukcji czynników powtarzających się w licznikach i w mianownikach:

\[<br />
(3) \qquad \prod_{l=1}^m {{ln}\choose{n}} = \frac{(mn)!}{(n!)^m}.<br />
\]

Przyrównanie prawych stron wzorów (2) i (3) daje równość

\[<br />
(4) \qquad \frac{(mn)!}{(n!)^mm!} = \prod_{l=1}^m {{ln-1}\choose{n-1}}.<br />
\]

Zatem dla każdej pary liczb naturalnych $ n,m \geq 1 $ iloraz $ ((mn)!)/((n!)^mm!) $ jest liczbą naturalną.

Niech $ k $ będzie zadaną liczbą naturalną. Podstawiając w (4) najpierw $ n=m=k $, a następnie $ n=k $, $ m = k^2 $, dostajemy po prawej stronie liczby naturalne, które oznaczymy odpowiednio przez $ A_1(k) $ i $ A_2(k) $:

\[<br />
\frac{(k^2)!}{(k!)^k \cdot k!} = A_1(k), \quad \frac{(k^3)!}{(k!)^{k^2}(k^2)!} = A_2(k).<br />
\]

Stąd przez pomnożenie stronami:

\[<br />
\frac{(k^3)!}{(k!)^{k^2+k+1}} = A_1(k) A_2(k).<br />
\]

Zatem istotnie liczba $ (k^3)! $ jest podzielna przez $ (k!)^{k^2+k+1} $.

Uwaga: Przyjmijmy w (4): $ n = k $, $ m=k^j $, i oznaczmy otrzymaną wartość wyrażenia (4) przez $ A_j(k) $:

\[<br />
(5) \qquad \frac{(k^{j+1})!}{(k!)^{k^j}(k^j)!} = A_j(k).<br />
\]

Weźmy dowolną liczbę naturalną $ r \geq 1 $ i wymnóżmy stronami równości (5) zastosowane kolejno dla $ j = 1,\ldots,r $. Wynik tej operacji:

\[<br />
\begin{split}<br />
\frac{(k^2)!}{(k!)^{k}(k)!} \cdot \frac{(k^3)!}{(k!)^{k^2}(k^2)!} \cdot \frac{(k^4)!}{(k!)^{k^3}(k^3)!} \cdot & \ldots \cdot \frac{(k^{r+1})!}{(k!)^{k^r}(k^r)!}= \\<br />
& = A_1(k) A_2(k) A_3(k) \ldots A_r(k),<br />
\end{split}<br />
\]

czyli - po redukcji wspólnych czynników licznika i mianownika -

\[<br />
\frac{(k^{r+1})!}{(k!)^{1+k+k^2+\ldots+k^r}}  = A_1(k)A_2(k) \ldots A_r(k).<br />
\]

Uzyskaliśmy wzmocnienie tezy zadania: Liczba $ (k!)^{1+k+k^2 + \ldots+k^r} $ jest dzielnikiem liczby $ (k^{r+1})! $.

© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/594