III etap XLIII Olimpiady Matematycznej
Odcinki
i
przecinają się w punkcie
, przy czym
,
. Niech
będzie środkiem okręgu opisanego na trójkącie
. Dowieść, że proste
i
są prostopadłe.

Niech prosta
będzie dwusieczną kątów
i
, a prosta
niech będzie dwusieczną kątów
i
. Proste
oraz
są prostopadłe. Z danych w założeniach równości odcinków wynika, że trójkąt
jest obrazem trójkąta
w symetrii osiowej względem prostej
. Oznaczmy przez
punkt przecięcia prostej
z okręgiem opisanym na trójkącie
(różny od
). Prosta
jest dwusieczną kąta
, więc kąty wpisane
i
są równe (przystające). W takim razie także i odpowiednie kąty środkowe
i
są równe. Zatem prosta
jest osią symetrii trójkąta równoramiennego
; jest więc prostopadła do cięciwy
.
Osią symetrii trójkąta równoramiennego
jest prosta
, prostopadła do
, więc równoległa do
. Odcinek
jest symetryczny do
względem prostej
; odcinek
jest symetryczny do
względem prostej
. Ze związków:
i
wynika więc, że
- czyli teza zadania. (Rysunek 11 przedstawia sytuację, gdy trójkąt
jest ostrokątny, czyli gdy punkt
leży w jego wnętrzu; rozumowanie nie wymaga jednak żadnych zmian, gdy któryś z kątów trójkąta
jest rozwarty.)
Wyznaczyć wszystkie funkcje
określone na zbiorze liczb wymiernych dodatnich, o wartościach w tym samym zbiorze, spełniające dla wszystkich dodatnich liczb wymiernych warunki
![]() |
Przypuśćmy, że funkcja
spełnia podane warunki. Wykażemy, że dla każdej liczby wymiernej
oraz każdej liczby naturalnej
zachodzi równość (1)
![]() |
Traktujemy
jako ustalone. Dla
równość (1) zachodzi na mocy pierwszego z warunków danych w założeniach. Przyjmijmy słuszność (1) dla pewnego
naturalnego. Wówczas, w myśl tego samego warunku,
![]() |
Równość (1) zachodzi więc po zastąpieniu
przez
. Na mocy zasady indukcji uzyskujemy słuszność (1) dla wszystkich
naturalnych.
Weźmy dowolną dodatnią liczbę wymierną
(
,
naturalne). Przyjmując w (1)
,
mamy
![]() |
i po podniesieniu stronami do trzeciej potęgi:
![]() |
Skorzystajmy teraz z drugiego warunku danego w założeniach, zastępując
przez sumę
:
![]() |
Tak więc lewa strona (2) równa się
, czyli
![]() |
Zauważmy, że
jest liczbą naturalną. Przyjmując w (1) tę właśnie liczbę jako
oraz biorąc
stwierdzamy, że wartość (3) jest równa
![]() |
jak pamiętamy, jest to lewa strona równości (2).
Prawa strona (2) równa się
![]() |
(bo
). Stąd, przez przyrównanie otrzymanych wyrażeń (4) oraz (5), dostajemy równość
![]() |
czyli
![]() |
czyli
![]() |
czyli jeszcze inaczej
![]() |
Suma w drugim nawiasie jest dodatnia. Stąd
.
Liczba
(wymierna, dodatnia) była wybrana dowolnie. A wobec tego
musi być funkcją identycznościową:
![]() |
Sprawdzenie, że funkcja (6) spełnia podane w zadaniu warunki, jest natychmiastowe. Jest więc ona jedynym rozwiązaniem zadania.
Udowodnić że dla dowolnych liczb rzeczywistych
zachodzi nierówność
![]() |
Rozstrzygnąć, dla jakich liczb
nierówność ta staje się równością.
Oznaczmy badane wyrażenie przez
:
![]() |
Gdy
, mamy do czynienia z jedną liczbą rzeczywistą
; suma ,,wewnętrzna'' redukuje się do pojedynczego składnika; suma ,,zewnętrzna''
też, i mamy po prostu
. Nierówność
jest oczywista; staje się ona równością tylko dla
.
Stąd przypuszczenie: dana do udowodnienia nierówność
![]() |
powinna zachodzić dla każdej liczby naturalnej
i dla każdego układu liczb rzeczywistych
, przechodząc w równość tylko wtedy, gdy
.
Równość
![]() |
nie budzi wątpliwości. Pozostaje do udowodnienia nierówność ostra
![]() |
dla każdego układu liczb rzeczywistych
.
Dowód poprowadzimy przez indukcję względem
. Przypadek
został już rozpatrzony.
Ustalmy liczbę naturalną
i przyjmijmy, że nierówność analogiczna do (2) zachodzi dla
:
![]() |
dla każdego układu
. Chcemy wykazać słuszność tezy (2) dla każdego układu
.
Niech więc będą dane liczby
nie wszystkie równe zeru. Wyodrębnijmy w każdej z sum występujących w określeniu (1) składnik o numerze
:
![]() |
Jeśli
, to z konieczności
, a napisane wyrażenie ma postać
![]() |
Jest to liczba dodatnia, a więc nierówność (2) jest w tym przypadku spełniona.
Rozważmy teraz przypadek, w którym nie wszystkie liczby
są zerami. Spójrzmy na wyrażenie (4) jak na funkcję zmiennej
, którą teraz oznaczymy przez
; to znaczy, przyjmijmy
![]() |
gdzie współczynniki
,
,
są dane (zgodnie z równością (4)) wzorami
![]() |
Wyrażenie
jest trójmianem kwadratowym. Obliczymy jego wyróżnik
:
![]() |
stąd
![]() |
Ciąg funkcji
określony w następujący sposób:
![]() |
![]() |
Dla każdej liczby naturalnej rozwiązać równanie
![]() |
Podstawą ostrosłupa prawidłowego jest
-kąt foremny
. Sfera przechodząca przez wierzchołek
, ostrosłupa pezecina krawędzie boczne
w punktach
(
). Udowodnić, że
![]() |

Przyjmijmy oznaczenia:
![]() |
(rysunek 12). W zadaniu zakłada się milcząco, że
jest punktem przecięcia danej sfery z krawędzią
, różnym od
. Zatem
.
Oznaczmy środek sfery przez
. Zachodzą równości między wektorami:
![]() |
Podnosimy (2) stronami do kwadratu (w sensie iloczynu skalarnego, oznaczanego tu grubą kropką):
![]() |
czyli
![]() |
Ponieważ punkty
oraz
leżą na sferze o środku
, zatem
, co pozwala nam przepisać równość (3) jako
![]() |
Stąd, uwzględniając (1), mamy
![]() |
i po podzieleniu stronami przez
:
![]() |
Niech
będzie środkiem okręgu opisanego na wielokącie
. Zauważmy, że wielokąty
i
są foremne. Zatem
![]() |
W takim razie
![]() |
![]() |
Stąd i z (4):
![]() |
![]() |
Sumy (5) i (6) okazały się być równe tej samej liczbie. Równość tych sum jest właśnie tezą zadania.
Udowodnić, że dla każdej liczby naturalnej
liczba
jest dzielnikiem liczby
.
Dla każdej pary liczb naturalnych
zachodzi równość
![]() |
Ustalmy liczby naturalne
. Podstawmy w (1) kolejno
i wymnóżmy stronami otrzymane równości:
![]() |
Przekształcamy lewa stronę równości (2):
![]() |
i po redukcji czynników powtarzających się w licznikach i w mianownikach:
![]() |
Przyrównanie prawych stron wzorów (2) i (3) daje równość
![]() |
Zatem dla każdej pary liczb naturalnych
iloraz
jest liczbą naturalną.
Niech
będzie zadaną liczbą naturalną. Podstawiając w (4) najpierw
, a następnie
,
, dostajemy po prawej stronie liczby naturalne, które oznaczymy odpowiednio przez
i
:
![]() |
Stąd przez pomnożenie stronami:
![]() |
Zatem istotnie liczba
jest podzielna przez
.
Uwaga: Przyjmijmy w (4):
,
, i oznaczmy otrzymaną wartość wyrażenia (4) przez
:
![]() |
Weźmy dowolną liczbę naturalną
i wymnóżmy stronami równości (5) zastosowane kolejno dla
. Wynik tej operacji:
![]() |
czyli - po redukcji wspólnych czynników licznika i mianownika -
![]() |
Uzyskaliśmy wzmocnienie tezy zadania: Liczba
jest dzielnikiem liczby
.