Wyznaczyć kres górny obiętości kul zawartych w czworościanach o wszystkich wysokościach nie dłuższych niż
.
Przypuśćmy, że kula o środku
i promieniu
jest zawarta w czworościanie o wszystkich wysokościach nie dłuższych niż
. Oznaczmy jego objętość przez
, a pola ścian - przez
,
,
,
; ustalmy numerację tak, by
.
Wysokość czworościanu, prostopadła do
-tej ściany, ma długość
(na mocy wzoru: objętość ostrosłupa równa się
iloczynu pola podstawy przez wysokość). Zgodnie z przyjętym warunkiem, długości te nie przekraczają
. W szczególności
.
Zauważmy, że
jest sumą objętości czterech czworościanów, których podstawami są ściany danego czworościanu, a wspólnym wierzchołkiem - punkt
(czyli środek rozważanej kuli). Wysokość każdego z tych czterech czworościanów, poprowadzona z punktu
, ma długość co najmniej
.
Wnosimy stąd, że
![]() |
Wobec tego
![]() |
Gdy czworościan jest foremny, a kula jest weń wpisana, wszystkie napisane powyżej nierówności stają się równościami. Stąd wniosek, że kres górny możliwych wartości
wynosi
. Kula o promieniu
ma objętość
, i ta liczba jest kresem górnym objętości wszystkich rozpatrywanych kul.