Dany jest odcinek
. Znaleźć na nim takie punkty
i
, by iloczyn długości odcinków
,
,
,
,
,
był maksymalny.
Rozważamy takie położenia punktów
i
, przy których
![]() |
to znaczy, przyjmujemy, że punkty
,
,
,
leżą na prostej w takim właśnie porządku (nie tracimy przez to ogólności, bowiem badany w zadaniu iloczyn nie zmienia wartości przy zamianie ról
i
); słabe nierówności w (1) oznaczają, że dopuszczamy przypadki graniczne, gdy pewne z punktów
,
,
,
pokrywają się.
Przyjmijmy długość odcinka
za jednostkę:
. Ponadto oznaczmy:
![]() |
Wówczas
, skąd
![]() |
Rozważany iloczyn długości odcinków wynosi
![]() |
ta nierówność staje się równością wtedy i tylko wtedy, gdy
- czyli gdy
.
Wartość maksymalną wielomianu
![]() |
na przedziale
możemy znaleźć przez różniczkowanie:
![]() |
widzimy, że
osiąga maksimum dla
.
[Zamiast różniczkować, można zastosować metodę bardziej elementarną (i przez to bardziej elegancką): skorzystać z nierówności między średnią geometryczną i średnią arytmetyczną piątki liczb. Tymi pięcioma liczbami będą:
oraz czterokrotnie powtórzona liczba
. Otrzymujemy nierówność
![]() |
czyli
![]() |
przy czym równość uzyskujemy, gdy uśredniane liczby są równe; to znaczy gdy
, czyli dla
.]
Zgodnie z oszacowaniem (2) oraz następującą po nim uwagą, wyrażenie
osiąga maksimum dla
,
. Odpowiada to umieszczeniu odcinka
długości
symetrycznie względem środka odcinka
- z zachowaniem porządku (1), bądź też z zamianą ról punktów
i
.