Wyznaczyć największą liczbę naturalną
, dla której istnieje w przestrzeni
wielościanów
o następujących własnościach:
(l)
jest wielościanem wypukłym mającym środek symetrii,
(2) każdy z Wielościanów
(
) powstaje z
przez przesunięcie,
(3) każdy z wielościanów
(
) ma punkt wspólny z
,
(4) wielościany
mają wnętrza parami rozłączne.
Przypuśćmy, że wielościany
spełniają podane warunki. Wielościan
jest obrazem
w translacji o pewien wektor
(warunek (2)). Oznaczmy przez
środek symetrii wielościanu
(warunek (1)); punkt
będący obrazem
w translacji o
jest środkiem symetrii
. Rysunek 3 ilustruje wariant płaski rozpatrywanego zagadnienia (przedstawienie konfiguracji przestrzennej bardzo by tę ilustrację zaciemniło); wielościany
i
zostały przedstawione jako środkowo-symetryczne wielokąty.

Na mocy warunku (3) wielościany
i
mają punkty wspólne (być może wiele). Niech
będzie wspólnym punktem
i
(dowolnie wybranym). Oznaczmy przez
obraz punktu
w symetrii środkowej względem
; zatem
. Niech
będzie punktem takim, że
i niech
będzie środkiem odcinka
(rysunek 4). Tak więc
. Zgodnie z warunkiem (1), zbiór
jest wypukły; to znaczy, że wraz z dowolnymi dwoma punktami należącymi do
cały odcinek łączący te punkty zawiera się w
. Skoro więc
oraz
, to także
. Odcinek
łączy środki odcinków
i
, a wobec tego
, czyli
jest środkiem odcinka
.
Oznaczmy przez
obraz wielościanu
w jednokładności o środku
i skali 3. Wykażemy, że
. Weźmy dowolny punkt
: niech
będzie punktem takim, że
i niech
będzie środkiem symetrii równoległoboku
. Środkowe
i
trójkąta
przecinają
się w punkcie
takim, że
(rysunek 5). To znaczy, że
jest obrazem punktu
w rozważanej jednokładności. A skoro
jest punktem odcinka
o końcach w zbiorze (wypukłym)
, zatem
. Wobec tego
i z dowolności wyboru punktu
wnosimy, że
.


W ten sam sposób dowodzimy, że każdy ze zbiorów
zawiera się w
. Oczywiście także
. Tak więc zbiór
jest wielościanem zawartym w
. Na mocy warunków (2) i (4) jego objętość równa się objętości
pomnożonej przez
. Natomiast objętość
równa się objętości
pomnożonej przez
. Stąd
.
Pozostaje zauważyć, że wartość
może być osiągnięta (przykład realizacji:
sześcianów
ułożonych, jak w kostce Rubika). Zatem szukana liczba równa się
.
Uwaga. Ten sam wynik uzyskujemy zakładając, że
są dowolnymi ograniczonymi, domkniętymi bryłami wypukłymi (niekoniecznie wielościanami), o niepustych wnętrzach, spełniającymi warunki (1)-(4); rozumowanie przenosi się bez żadnych zmian. Co więcej, warunek (4) okazuje się zbędny. Udowodnił to Marcin Kasperski w pracy 27 zbiorów wypukłych bez środka symetrii, nagrodzonej złotym medalem na Konkursie Uczniowskich Prac z Matematyki w 1991 roku; skrót pracy przedstawia Delta w numerze 3 (1992).