Dane są liczby całkowite dodatnie
,
,
,
,
,
takie, że
. Udowodnić, że liczby
nie można zapisać w postaci ułamka
gdzie
,
są liczbami całkowitymi dodatnimi o sumie mniejszej od
.
Z założenia zadania wynika, że zachodzą kongruencje
![]() |
Mnożymy te trzy związki stronami:
![]() |
Przypuśćmy, wbrew tezie, że
![]() |
gdzie
,
są liczbami całkowitymi dodatnimi takimi, że
. Mamy więc zależność
![]() |
czyli
![]() |
To znaczy, że liczba
jest dzielnikiem iloczynu
. Musi więc, jako liczba pierwsza, dzielić któryś z czynników. Otrzymaliśmy sprzeczność, bo każda z liczb
,
,
,
jest dodatnia oraz mniejsza od
. Sprzeczność kończy dowód.
Uwaga 1. W udowodnionym twierdzeniu można oczywiście zastąpić liczbę
dowolną liczbą pierwszą, a zamiast trzech ułamków - rozpatrywać dowolną nieparzystą liczbę ułamków.
Uwaga 2. Użycie języka i własności kongruencji jest w rozwiązaniu wygodne, ale nie jest niezbędne; były one przydatne do uzasadnienia podzielności iloczynu
przez
.
Konkluzję tę można, nie używając pojęcia kongruencji, uzyskać następująco: w myśl założenia,
,
,
(rozumowanie prowadzimy od razu dla dowolnej liczby pierwszej
, zgodnie z Uwagą 1). Zatem
![]() |
Zakładając, jak poprzednio, że
, mamy
![]() |
Prawa strona tej równości jest liczbą podzielną przez
, więc lewa też.