Równoległościan zawiera kulę o promieniu
i jest zawarty w kuli o promieniu
. Dowieść, że
.

Wybierzmy dowolną ścianę równoległościanu i oznaczmy jej wierzchołki przez
,
,
,
tak, by odcinek
był dłuższą (tzn.: ,,nie krótszą'') przekątną równoległoboku
. Pozostałe wierzchołki równoległościanu oznaczmy przez
,
,
,
tak, by odcinki
,
,
,
były jego czterema równoległymi krawędziami (rysunek 8). Przyjmijmy wreszcie, że
jest dłuższą przekątną równoległoboku
; jeśli jest przeciwnie, zamieniamy oznaczenia:
,
.
Z takiego ustalenia oznaczeń wynika, że
,
. Stosując do trójkątów
i
wzór cosinusów dostajemy związek
![]() |
Zauważmy, że każdy z odcinków
,
,
ma końce położone na pewnych dwóch równoległych ścianach równoległościanu
. Skoro zaś równoległościan zawiera kulę o promieniu
, odległość każdej pary ścian równoległych jest nie mniejsza niż
. Wobec tego mamy nierówności
![]() |
Z drugiej strony, długość przekątnej
nie przekracza średnicy kuli, w której równoległościan jest zawarty:
. Uwzględniając wszystkie te nierówności dochodzimy do wniosku, że
, a stąd
, czyli
.
Uwaga. Wielu uczestników Olimpiady rozpoczynało rozwiązanie od wybrania takiego wierzchołka równoległościanu, że trzy ściany spotykające się przy tym wierzchołku mają przy nim kąty ostre (lub proste). Otóż wierzchołek taki może nie istnieć; dzieje się tak wówczas, gdy istnieje wierzchołek, przy którym kąty płaskie trzech ścian równoległościanu są rozwarte.