Niech
będzie zbiorem punktów płaszczyzny
o obydwu współrzędnych całkowitych. Drogą długości
nazywamy każdy taki ciąg
punktów zbioru
, że
dla
. Niech
będzie liczbą różnych dróg
o początku
i końcu
położonym na prostej o równaniu
. Udowodnić, że
![]() |
Dowolnej drodze długości
, o początku
, przyporządkujemy ciąg
symboli, z których każdy jest zerem lub jedynką. Czynimy to w sposób następujący. Jeżeli droga ma postać
, to odpowiadający jej ciąg zero-jedynkowy
![]() |
zwany kodem tej drogi, określamy zespołem reguł:
![]() |
Mówiąc obrazowo: krok w prawo kodujemy przy pomocy pary
; krok w górę:
; krok w lewo:
; krok w dół:
.
Na odwrót: każdy ciąg zero-jedynkowy długości
wyznacza drogę, której jest kodem.
Różnym drogom odpowiadają różne ciągi zero-jedynkowe; kodowanie jest wzajemnie jednoznaczne.
Zauważmy teraz, że jeżeli punkt
, koniec drogi, leży na prostej o równaniu
, to znaczy, że wykonaliśmy
kroków w górę i
kroków w dół, gdzie
i
są liczbami o różnicy
. Pozostałe ruchy (w liczbie
) były poziome, i jest bez znaczenia, które z nich wykonaliśmy w prawo, a które w lewo.
Liczba jedynek w kodzie takiej drogi wynosi
![]() |
A zatem kodami dróg kończących się na prostej
są ciągi złożone dokładnie z
jedynek i
zer. Numery miejsc, na których występują jedynki, mogą tworzyć dowolny
-elementowy podzbiór zbioru
. Liczba takich podzbiorów wynosi
. Tyle jest więc i dróg długości
o końcu położonym na prostej
.