Wyznaczyć w zależności od stałych rzeczywistych
,
liczbę rzeczywistych pierwiastków równania
![]() |
Oznaczmy lewą stronę równania przez
; ma ona sens liczbowy dla
. Określona w ten sposób funkcja
dana jest więc wzorem
![]() |
gdzie
![]() |
Rozważymy dwa przypadki.
Przypadek I. Gdy
, funkcja
jest ściśle rosnąca oraz ciągła w całej swej dziedzinie, czyli w przedziale
. Skoro
,
, zatem dla każdej wartości
równanie
ma dokładnie jedno rozwiązanie (istnienie tego rozwiązania wynika z ciągłości funkcji
, a jedyność - z jej ścisłej monotoniczności). Przyjmując w szczególności
dostajemy wniosek, że rozważane równanie ma (w tym przypadku) jeden pierwiastek rzeczywisty.
Przypadek II. Gdy
, funkcja kwadratowa
osiąga minimum równe
w punkcie
; jest malejąca w przedziale
, a rosnąca w
. Zatem funkcja
osiąga w punkcie
lokalne maksimum równe
; jest rosnąca w przedziałach
i
, a malejąca w
. Liczba pierwiastków równania
wynosi więc trzy, dwa lub jeden - w zależności od tego, czy liczba
jest mniejsza, równa, czy większa od
. W rozważanym obecnie przypadku
te trzy sytuacje są odpowiednio równoważne temu, że różnica
jest mniejsza, równa bądź większa od
.
Biorąc pod uwagę konkluzje rozważań w przypadkach I i II możemy sformułować odpowiedź na postawione w zadaniu pytanie:
Liczba rzeczywistych pierwiastków równania
wynosi:
![]() |