Z szachownicy o wymiarach
polach pokolorowanych w zwykły sposób usunięto dwa poła różnych kolorów. Udowodnić, że pozostałe
pola można pokryć 31 prostokątami o wymiarach
.
Oznaczmy przez
najmniejszy prostokąt zawierający oba usunięte pola
i
. Ponieważ pola te są różnych kolorów i leżą w przeciwległych narożnikach prostokąta
, zatem długości boków
są liczbami naturalnymi różnej parzystości. Nie tracąc ogólności możemy przyjąć, że prostokąt
tworzy
rzędów pionowych i
rzędów poziomych, przy czym
jest liczbą parzystą, a
- nieparzystą (rysunek 2).
Pokażemy, żę prostokąt
bez pól
i
można pokryć płytkami o wymiarach
. Gdy
, mamy do pokrycia pasek o długości
i szerokości
; sposób pokrycia jest oczywisty. Gdy
, wówczas każdy ze skrajnych rzędów pionowych (bez pola
, względnie
) ma wymiary
i wobec nieparzystości
da się pokryć płytkami
, ustawionymi pionowo. Pozostała część prostokąta
jest prostokątem o wymiarach
(ewentualnie zbiorem pustym, gdy
) i da się pokryć płytkami ułożonymi poziomo.

Pozostaje do pokrycia reszta szachownicy. Proste zawierające pionowe boki prostokąta
odcinają dwa pasy prostokątne, biegnące przez całą wysokość szachownicy; w szczególnych przypadkach jeden z nich (lub oba) może być zbiorem pustym. Każdy z tych pasów pokrywamy pionowymi płytkami
; jest to możliwe, bo
jest liczbą parzystą.
Część szachownicy pomiędzy wspomnianymi prostymi, po usunięciu z niej prostokąta
, rozpada się na dwa prostokąty (górny i dolny), każdy o szerokości
( znów: jeden z nich - lub oba - może być zbiorem pustym). Ponieważ
jest liczbą parzystą, potrafimy i te obszary pokryć płytkami
, ułożonymi poziomo.
W ten sposób pokryliśmy płytkami
całą szachownicę bez pól
i
. Nie jest to jedyny możliwy sposób; istnieje wiele innych. Zauważmy jeszcze, że opisana tu metoda jest skuteczna w przypadku dowolnej szachownic
o wymiarach parzystych.