Danych jest
liczb naturalnych (
), których suma równa jest ich iloczynowi. Wykazać, że ta wspólna wartość nie przekracza
.
Jak zwykle, gdy mowa jest o liczbach naturalnych, pojawia się kwestia umowy, czy zero uważamy za liczbę naturalną. W tym zadaniu nie ma to znaczenia: jeśli choć jedna z rozważanych liczb jest zerem, to ich iloczyn także jest zerem i teza jest oczywista.
Gdyby
spośród
danych liczb było jedynkami, warunek dany w założeniu nie mógłby być spełniony. W dalszym ciągu będziemy więc rozważać układ
liczb całkowitych dodatnich, wśród których co najmniej dwie są większe od
.
Oznaczmy dane liczby przez
![]() |
przyjmując, że
![]() |
W myśl założenia zachodzi równość
![]() |
Oznaczmy wspólną wartość lewej i prawej strony (1) przez
. Mamy dowieść, że
.
Gdy
, warunek (1) prowadzi do równania
, czyli
. Wówczas
; teza zachodzi.
Dalej zakładamy, że
. Prawa strona (1) równa się
![]() |
Wymnażając czynniki iloczynu znajdującego się po lewej stronie (1) dostajemy sumę składników następującej postaci:
![]() |
Przez przyrównanie prawych stron (2) i (3) otrzymujemy równość
![]() |
Rozważymy teraz dwa przypadki.
Przypadek I.
.
Oszacujemy z dołu prawą stronę równości (4) opuszczając pewne nieujemne składniki:
![]() |
Kontynuujemy szacowanie, wykorzystując nierówności
oraz równość (2):
![]() |
Stąd
, więc tym bardziej
.
Przypadek II.
(czyli
dla
).
Warunek (4) przybiera postać
![]() |
(wszystkie pozostałe składniki prawej strony (4) są zerami). Stąd, wobec (2):
![]() |
Teza jest więc udowodniona.
Uwaga. Równość
jest możliwa tylko w przypadku II, i to tylko wtedy, gdy
, czyli gdy
(bo
). Wówczas, zgodnie z (5),
. A zatem równość
zachodzi tylko dla
- czyli tylko wtedy, gdy jedna spośród danych w zadaniu liczb równa się
, jedna równa się
, a pozostałe są jedynkami.