Udowodnić, że dla każdej liczby naturalnej
większej od 2 liczba
![]() |
jest podzielna przez 3.
Podstawą wszelkich operacji na współczynnikach dwumianowych jest tożsamość
![]() |
Wygodnie jest rozszerzyć zakres definicji symbolu
na dowolne całkowite wartości
, przyjmując
![]() |
(
jest nadal liczbą całkowitą nieujemną). Przy takiej umowie wzór (1) obowiązuje bez żadnych ograniczeń na
; w szczególności również jedynki w trójkącie Pascala powstają zgodnie z regułą (1). Innymi słowy: traktujemy wiersze trójkąta Pascala jako ciągi obustronnie nieskończone, wypełnione zerami na lewo i na prawo od skrajnych
jedynek; wyrazy każdego z tych ciągów są ponumerowane liczbami całkowitymi (także ujemnymi). Wyrazy o numerach ujemnych są zerami; lewa
jedynka jest wyrazem o numerze
, prawa
jedynka jest wyrazem o numerze równym numerowi wiersza; dalsze wyrazy znów są zerami. Każda liczba w wierszu
-tym jest sumą liczb znajdujących się nad nią
w wierszu (
)-ym, i to właśnie orzeka podstawowa równość (1).
Będziemy rozważać sumy
![]() |
Nie piszemy zakresu zmienności wskaźnika sumowania; można przez to rozumieć, że
przebiega wszystkie wartości całkowite - nie powoduje to niejasności, bowiem składniki tych sum są różne od zera tylko dla skończenie wielu wartości
. I tak, na przykład, w wyrażeniu
niezerowe składniki otrzymujemy tylko dla
od
do
. Zatem
jest tym wyrażeniem, którego dotyczy zadanie.
Udowodnimy przez indukcję, że
![]() |
(W zadaniu żąda się jedynie dowodu tego, że
); rozbudowanie tezy do postaci (2) jest jednak celowe, aby dało się wykonać krok indukcyjny - por. Uwaga 1 w rozwiązaniu zadania 7 z zawodów pierwszego stopnia.)
Dla
: trzeci wiersz trójkąta Pascala ma postać
(jedynki na miejscach o numerach
i
). Tak więc
,
,
; zależności (2) zachodzą.
Ustalmy liczbę naturalną
i załóżmy indukcyjnie, że
![]() |
Zgodnie z wzorem (1) mamy
![]() |
Z otrzymanych wzorów rekurencyjnych wynika oczywiście, że
![]() |
Na mocy zasady indukcji dowodzi to słuszności tezy (2).