W przestrzeni dany jest skończony zbiór punktów, z których każde cztery są wierzchołkami czworościanu o objętości mniejszej lub równej 1. Udowodnić, że istnieje czworościan o objętości nie większej niż 27, zawierający wszystkie te punkty.
Niech
będzie czworościanem o maksymalnej objętości wśród wszystkich czworościanów, których wierzchołkami są punkty rozważanego zbioru. Oznaczmy przez
jego środek ciężkości, to znaczy punkt przecięcia czterech odcinków, z których każdy łączy wierzchołek czworościanu ze środkiem ciężkości przeciwległej ściany. Wiadomo, że środek ciężkości czworościanu dzieli każdy z tych czterech odcinków w stosunku
.
Niech
będzie obrazem czworościanu
w jednokładności o środku
i skali
(
- obraz punktu
itd.). Zgodnie z uczynioną przed chwilą uwagą, środek ciężkości każdej ściany czworościanu przechodzi w tej jednokładności na przeciwległy wierzchołek.
W myśl założenia zadania, objętość czworościanu
nie przekracza
. Zatem objętość czworościanu
nie przekracza
(stosunek objętości brył podobnych równa się sześcianowi skali podobieństwa). Wykażemy, że czworościan
zawiera wszystkie rozważane punkty - jest więc poszukiwanym czworościanem.
Przypuśćmy, że pewien z tych punktów - nazwijmy go
- leży poza czworościanem
. Każdy czworościan jest częścią wspólną czterech półprzestrzeni otrzymanych z podziału całej przestrzeni płaszczyznami ścian. Jeżeli więc punkt
nie należy do
, to znaczy, że
nie należy do jednej z tych półprzestrzeni; powiedzmy, do półprzestrzeni wyznaczonej przez płaszczyznę
. Innymi słowy,
leży po przeciwnej stronie płaszczyzny
niż punkt
. Ale płaszczyzna
, równoległa do ściany
czworościanu
, przechodzi przez jego wierzchołek
(bowiem, jak zauważyliśmy wyżej, wierzchołek
jest obrazem środka ciężkości ściany
w określonej na początku jednokładności).
Stąd wniosek, że odległość punktu
od płaszczyzny
jest większa niż odległość punktu
od tej płaszczyzny. Co za tym idzie, objętość czworościanu
jest większa od objętości czworościanu
. A przecież czworościan
określiliśmy jako ten spośród wszystkich czworościanów o wierzchołkach w zadanych punktach, którego objętość jest maksymalna.
Otrzymana sprzeczność dowodzi, że wszystkie punkty danego zbioru leżą w czworościanie
. Dowód jest zakończony.