Numerujemy krawędzie sześcianu liczbami od 1 do 12.
(a) Dowieść, że dla dowolnego ponumerowania istnieje co najmniej osiem trójek liczb całkowitych
, gdzie
, takich, że krawędzie o numerach
są kolejnymi bokami łamanej.
(b) Podać przykład ponumerowania, dla którego nie istnieje dziewięć trójek o własnościach wymienionych w (a).
(a) Niech
będzie dowolnym wierzchołkiem sześcianu i niech
,
,
będą numerami krawędzi wychodzących z tego wierzchołka, przy czym
. Pokażemy, że
![]() |
Oznaczmy przez
drugi koniec krawędzi o numerze
. Numery pozostałych dwóch krawędzi wychodzących z
oznaczmy przez
i
; przyjmujmy, że
.
Jeżeli
, podane warunki spełniają trójki
,
.
Jeżeli
, podane warunki spełniają trójki
,
.
Jeśli
, dane warunki spełniają trójki
,
.
To dowodzi słuszności stwierdzenia (1).
Przyporządkujmy teraz każdemu z ośmiu wierzchołków sześcianu średni z trzech numerów krawędzi wychodzących z tego wierzchołka. Jedna liczba może być przyporządkowana co najwyżej dwóm wierzchołkom. Wśród przyporządkowanych liczb są więc co najmniej cztery różne. Każda z nich jest - zgodnie z (1) - środkowym wyrazem dwóch różnych trójek o żądanych własnościach. Istnieje zatem co najmniej osiem takich trójek.
(b) Cztery równoległe krawędzie numerujemy (w dowolny sposób) liczbami od
do
. Dalsze cztery równolegle krawędzie numerujemy liczbami od
do
. Wreszcie pozostałe cztery równoległe krawędzie numerujemy liczbami od
do
. Jeżeli trójka
,
, spełnia warunek podany w (a), to odcinki o numerach
,
,
nie mogą leżeć w jednej płaszczyźnie (bo wówczas skrajne odcinki byłyby równoległe; ich numery byłyby oba większe albo oba mniejsze od numeru środkowej krawędzi). Muszą więc te odcinki reprezentować wszystkie trzy kierunki, a to znaczy, że
,
,
. Przy tym każdy z odcinków o numerach
,
,
,
jest środkowym wyrazem dokładnie dwóch interesujących nas trójek.
Jest więc dokładnie osiem takich trójek.