Dana jest liczba pierwsza p. Ciąg liczb całkowitych dodatnich
spełnia warunek
![]() |
Wykazać, że pewien wyraz tego ciągu jest
-tą potęgą liczby całkowitej.
(Uwaga: Symbol
oznacza największą liczbę całkowitą nie przekraczającą
.)
Zdefiniujmy ciągi liczb całkowitych nieujemnych
oraz 
w następujący sposób:
![]() |
dla
. Inaczej mówiąc,
jest różnicą między wyrazem an a największą nie
przekraczającą tego wyrazu
-tą potęgą liczby całkowitej. Warunek (1) przepisujemy teraz w postaci
![]() |
Zauważmy, ze jeżeli
, to
jest
-tą potęgą liczby całkowitej. Zadanie będzie
więc rozwiązane, jeśli udowodnimy, że
dla pewnej wartości
.
Przypuśćmy, że wszystkie wyrazy ciągu
są liczbami całkowitymi dodatnimi. Niech
będzie najmniejszym wśród tych wyrazów. Mamy więc
. Ponadto
, gdyż w przeciwnym razie mielibyśmy
![]() |
wbrew określeniu
. Zauważmy dalej, że 
i wobec tego zachodzi nierówność
![]() |
Niech ponadto
będzie najmniejszym wskaźnikiem, dla którego
. Wówczas
, więc na mocy (2) otrzymujemy
![]() |
i sumując stronami dochodzimy do wniosku, że
![]() |
Wykażemy z kolei, że
. Istotnie, gdyby zachodziła nierówność
, mielibyśmy
, 
oraz
![]() |
ale pisząc
,
mamy
,
i widzimy, że
![]() |
Nierówność (5) jest więc fałszywa, co dowodzi równości
.
Na mocy (4) możemy zatem napisać
![]() |
czyli
![]() |
Ze wzoru dwumianowego otrzymujemy
![]() |
Ponieważ
jest liczbą pierwszą, więc współczynniki dwumianowe
są dla 
liczbami podzielnymi przez
. Zatem liczba
daje resztę 1 z dzielenia przez
. Wobec tego z (6) wynika, że liczba
daje resztę 1 z dzielenia przez
.
W (3) uzyskaliśmy nierówność
korzystając jedynie z tego, że
. Analogicznie wyprowadzamy z nierówności
, że
.
Liczby
i
należą więc do przedziału
, a różnica
daje resztę 1 z dzielenia
przez
. Wynika stąd, że
, co przeczy założeniu, że
jest najmniejszym wyrazem
w ciągu
.
To oznacza, że
dla pewnego wskaźnika
, skąd wynika teza.