Dla każdej liczby dodatniej
wyznaczyć liczbę pierwiastków wielomianu
.
Oznaczmy rozważany wielomian przez
. Wielomian trzeciego stopnia ma co najwyżej trzy pierwiastki rzeczywiste. Pokażemy, że wielomian
ma co najmniej trzy pierwiastki rzeczywiste - a więc ma dokładnie trzy pierwiastki rzeczywiste (dla każdej wartości parametru
).
Wystarczy zauważyć, że
![]() |
Jeśli funkcja ciągła o wartościach rzeczywistych przyjmuje w dwóch punktach wartości różnych znaków, to w pewnym punkcie przedziału ograniczonego tymi punktami przyjmuje wartość zero} (własność Darboux).
Stąd wynika, że w każdym, z przedziałów
,
,
znajduje się pierwiastek wielomianu
.