Dla danej liczby naturalnej
rozpatrujemy rodzinę
wszystkich takich zbiorów
par liczb naturalnych nie większych od
, że jeżeli
, to
dla
,
.
Wykazać, że rodzina
składa się z
różnych zbiorów.
Dla dowolnej pary liczb naturalnych
oznaczamy przez
kwadrat jednostkowy o wierzchołkach
,
,
,
, zaś przez
- prostokąt o wierzchołkach
,
,
,
. Jeśli
jest dowolnym zbiorem par liczb naturalnych, to symbolem
będziemy oznaczać następujący podzbiór płaszczyzny:
![]() |
przyjmujemy przy tym
![]() |
Zgodnie z treścią zadania, zbiór
należy do rodziny
wtedy i tylko wtedy, gdy zbiór
spełnia warunki:
jest sumą skończonej liczby kwadratów
(
),
,
.
W szczególności zbiór pusty (złożony z
kwadratów jednostkowych) spełnia te warunki.
Załóżmy chwilowo, że zbiór
nie jest pusty. Implikacja (3) wyraża wówczas dokładnie tyle, że
jest sumą pewnej (skończonej, dodatniej) liczby prostokątów postaci
- czyli prostokątów o dwóch bokach położonych na dodatnich półosiach układu współrzędnych. Skończona suma takich prostokątów (zawartych w
) jest wielokątem ograniczonym łamaną zamkniętą
, gdzie:
; wszystkie wierzchołki mają współrzędne całkowite;
jest początkiem układu współrzędnych;
jest punktem odcinka
, gdzie
;
jest punktem odcinka
, gdzie
; wektory
, są równoległe do osi
i skierowane zgodnie ze zwrotem tej osi; wektory
są równoległe do osi
i skierowane przeciwnie do zwrotu tej osi (
) (rysunek 3).

Na odwrót, każdy wielokąt
ograniczony taką łamaną spełnia warunki (1), (2), (3), a więc odpowiada pewnemu niepustemu zbiorowi
. Pozostaje policzyć te wielokąty.
Niech
będzie wielokątem omawianej postaci. Każdy z wektorów
jest sumą pewnej liczby wektorów jednostkowych
, zaś każdy z wektorów
, jest sumą pewnej liczby wektorów jednostkowych
. Weźmy pod uwagę łamaną
(może być
lub
), zorientowaną od
do
. Składa się ona z
wektorów jednostkowych: każdy z wektorów
i
musi wystąpić
--krotnie (idąc od
do
musimy wykonać
kroków w prawo i
kroków w dół). Wielokąt
jest jednoznacznie określony przez drogę tego typu biegnącą od
do
.
Ponieważ założyliśmy (chwilowo), że zbiór
jest niepusty, musimy wykluczyć drogę od
do
złożoną kolejno z
--krotnie powtórzonego wektora
, a następnie z
--krotnie powtórzonego wektora
(czyli łamaną
). Naturalne jest teraz dopuścić i tę drogę przyjmując, że odpowiada ona właśnie pustemu zbiorowi
(który też trzeba włączyć do rozważań).
Ile jest więc dopuszczalnych dróg od
do
? Mamy
wektorów jednostkowych dwóch typów. Jeśli w ciągu
ustalimy
miejsc, na których umieszczamy wektor
, to na pozostałych
miejscach musi wystąpić wektor
. Jest więc tyle rozważanych dróg, ile podzbiorów
--elementowych zbioru
--elementowego, czyli
. Tyle samo jest wielokątów
spełniających warunki (1), (2), (3), tyle samo więc i zbiorów
w rodzinie
.